Hoofdstuk II

DIES CHRISTI

De dag van de verrezen Heer en van de gave van de Geest

Het wekelijks pasen

19. "Wij vieren de zondag omwille van de eerbiedwaardige verrijzenis van onze Heer Jezus Christus niet alleen met Pasen maar ook in het verloop van elke week." In deze woorden getuigde paus Innocentius I15 van een destijds vast gewortelde praktijk die zich vanaf de eerste jaren na Christus' verrijzenis ontwikkeld had. Basilius spreekt van de "heilige zondag, geëerd door de verrijzenis van de Heer en de eerste onder de dagen".16 En Augustinus noemt de zondag "het sacrament van Pasen".17 Deze zeer directe band tussen de zondag en de verrijzenis van de Heer wordt door alle kerken, zowel van het westen als het oosten, benadrukt. In de oosterse kerken is elke zondag met name de anastasimos hêmera, de dag van de verrijzenis18 en vanwege deze wezenstrek is deze dag het middelpunt van alle eredienst.

In het licht van die ononderbroken en universele overlevering ziet men duidelijk dat, zelfs als de dag des Heren, zoals gezegd is, zijn wortels heeft in het werk zelf van de schepper en rechtstreekser in het bijbelse mysterie van de 'rust' van God, men toch specifiek op de verrijzenis van Christus moet wijzen om de volledige betekenis ervan te vatten. Dat doet de christelijke zondag, die elke week de paasgebeurtenis, die de bron is van het heil van de wereld, aan de gelovigen voorhoudt om te overwegen en een plaats in hun leven te geven.