20. Volgens het overeenstemmend getuigenis van de evangelies had de verrijzenis van Jezus Christus uit de doden plaats op de "eerste dag na de sabbat" (Mc 16,2-9; Lc 24,1; Joh 20,1). Op diezelfde dag maakte de verrezen Heer zich aan de twee leerlingen uit Emmaus bekend (vgl. Lc 24,13-35) en verscheen Hij aan de elf apostelen die bijeen waren (vgl. Lc 24,36; Joh 20,19). Zoals het evangelie van Johannes getuigt (Joh 20,26), waren de leerlingen acht dagen later weer bijeen, toen Jezus hun verscheen en aan Thomas liet zien wie Hij was door hem de tekenen van zijn lijden te tonen. De dag van Pinksteren was een zondag, de eerste dag van de achtste week van het joodse Paasfeest (vgl. Hnd 2,1), toen door de uitstorting van de heilige Geest de belofte die Jezus na zijn verrijzenis gedaan had (vgl. Lc 24,49; Hnd 1,4-5), vervuld werd. Het was de dag van de eerste verkondiging en van de eerste doopsels. Petrus kondigde de verzamelde menigte aan, dat Jezus verrezen was en zij "die zijn woord aannamen lieten zich dopen" (Hnd 2,41). Het was de epifanie, de openbaring, van de kerk die naar buiten trad als het volk waarbinnen de verspreide kinderen van God in eenheid verenigd worden, ondanks alle verschillen.