25. De zondag is werkelijk de dag waarop de christen, meer dan op enige andere dag, geroepen is het heil te gedenken dat hem in het doopsel geboden is en dat van hem een nieuwe mens in Christus gemaakt heeft. "In de doop zijt gij met Hem begraven, maar ook met Hem verrezen, door uw geloof in de kracht van God die Hem uit de dood deed opstaan." (Kol 2,12; vgl. Rom 6,4-6). De liturgie benadrukt deze doopdimensie van de zondag door aan te sporen doopsels niet alleen in de paasnacht te vieren, maar ook op deze dag van de week, de dag "waarop de kerk de verrijzenis van de Heer herdenkt",24 en eveneens door als geëigende boeteritus voor het begin van de mis de besprenkeling met wijwater aan te bevelen die niets anders is dan een in herinnering roepen van het doopgebeuren waaruit geheel ons christenbestaan geboren is.25