De zondagse samenkomst bij afwezigheid van een priester

53. Blijft het probleem, dat er parochies zijn die zich niet mogen verheugen in het dienstwerk van een priester die de zondagsmis opdraagt. Dat komt vaak voor in de jonge kerken waar een enkele priester de pastorale verantwoordelijkheid heeft voor gelovigen die over een groot gebied verspreid zijn. Noodgevallen kunnen zich ook voordoen in landen met een lange christelijke traditie, wanneer een tekort aan priesters het onmogelijk maakt dat er een priester in elke parochiegemeenschap aanwezig is. Met het oog op de gevallen waarin het onmogelijk is de eucharistie te vieren doet de kerk de aanbeveling de gelovigen bijeen te laten komen voor een zondagse samenkomst zonder priester,95 volgens de aanwijzingen en richtlijnen van de Heilige Stoel, waarvan de toepassing is toevertrouwd aan de plaatselijke Bisschoppenconferenties.96 Uitgangspunt moet echter blijven het vieren van het misoffer, de enige echte tegenwoordigstelling van het lijden, sterven en verrijzen van de Heer, de enige volledige verwerkelijking van de eucharistische samenkomst die door de priester, met het breken van het brood van het Woord en van de eucharistie, in persona Christi, in de persoon van Christus, wordt geleid. Op pastoraal niveau moeten dus de noodzakelijke maatregelen genomen worden, opdat de gelovigen die normaliter verstoken zijn van de aanwezigheid van een priester zo vaak mogelijk van diens dienstwerk mogen genieten; dit kan door de periodieke aanwezigheid van een priester te bevorderen, danwel door zo goed mogelijk alle gelegenheden te benutten om op een centrale plaats een samenkomst te organiseren, waaraan verschillende groepen uit de wijde omgeving kunnen deelnemen.