Hoofdstuk IV

DIES HOMINIS -

DAG VAN DE MENS

De zondag, dag van vreugde, van rust en van solidariteit

De 'volkomen vreugde' van Christus

55. "Gezegend zij Hij die de grote zondag boven alle dagen verheven heeft. De hemelen en de aarde, de engelen en de mensen geven zich over aan vreugde."99 Deze vreugdekreet uit de maronitische liturgie doet duidelijk denken aan de zinderende en vreugdevolle aanroepingen die in de liturgie van oost en west van meet af aan de zondag gekenmerkt hebben. Overigens hebben de christenen historisch gezien de wekelijkse dag van de verrezen Heer, zelfs voordat deze volgens de burgerlijke kalender een rustdag was, vooral beleefd als een dag van vreugde. "Weest ieder op de eerste dag van de week vol vreugde" lezen we in de Didascalia apostolorum.100 Het vreugdeblijk werd ook in de liturgische praktijk onderstreept door de keuze van aangepaste gebaren.101 Augustinus die hierin de vertolker is van een breed kerkelijk bewustzijn van de eerste eeuwen doet het vreugdevolle karakter van het wekelijks pasen als volgt blijken: "Zorg dat men het vasten achterwege laat en dat men, als teken van de verrijzenis, staande bidt en dat men om dezelfde reden ook elke zondag het alleluja zingt."102