Chapter, Paragraph

 1 Intro,1|          bent dus niet langer slaaf maar zoon; en als je zoon bent,
 2  I,5   |        Christus als tot een God". 7~Maar de grote gebeurtenis, waaraan
 3  I,5   |             geloofsdocumenten zijn, maar zelfs als historische getuigenissen
 4  I,6   |             God' zoals de profeten, maar Hij is God zelf die in zijn
 5  I,6   |            alleen de mens naar God, maar God komt in eigen persoon
 6  I,6   |         naar God" (vgl. Hnd 17,27), maar een antwoord in geloof op
 7  I,7   |            niet alleen tot de mens, maar zoekt Hij hem op. De menswording
 8 II,9   |     onmiddellijk duidelijk gegeven. Maar er is in de mens een onweerstaanbaar
 9 II,11  |           alleen af door zijn woord maar in de eerste plaats door
10 II,12  |           vrijlating van de slaven, maar ook in de kwijtschelding
11 II,12  |            eens in de vijftig jaar. Maar in het jubeljaar werden
12 II,13  |             wat werkelijk gebeurde. Maar van de andere kant werden
13 II,14  |           alleen 'in Urbe' gevierd, maar ook 'extra Urbem'. Dit laatste
14 II,15  |      gebonden aan de geboortedatum, maar ook viert men andere gedenkdagen
15 II,15  |        parallel op profaan terrein, maar de christenen geven er altijd
16 II,15  |           alleen voor de christenen maar, gezien de prominente rol
17 II,16  |        alleen inwendige blijdschap, maar de blijdschap die ook naar
18 II,16  |            alle andere verschillen. Maar tegelijk zal het anders
19 II,16  | vastbesloten zijn om zo spoedig als maar mogelijk is de volledige
20 III,17 |       tussen de jaren 1000 en 2000. Maar op bijzondere wijze kijken
21 III,17 |           geschiedenis van de mens, maar ook van Gods ingrijpen in
22 III,18 |             ingeluid. Dat is juist, maar tegelijk kan er moeilijk
23 III,19 |          bekering (vgl. Lc 3,1-17), maar het heeft in zich iets van
24 III,20 |      heerschappij over alle dingen, maar ook als Degene die de waarborg
25 III,25 |        wereldwijde betekenis hadden maar daarom niet minder belangrijk
26 III,27 |    zuigeling vergeten?" (Js 49,15).~Maar na 1989 zijn we geconfronteerd
27 IV,31  |    herdenken van de gebeurtenissen, maar waarbij ook het heilskarakter
28 IV,32  |          gelooft niet verloren gaat maar het eeuwige leven heeft" (
29 IV,32  |         Verlossing hebben aanvaard.~Maar de vreugde van ieder jubileum
30 IV,33  |        mensheid niet enkel een eeuw maar een millennium achter zich
31 IV,34  |         eenheid wordt gestimuleerd.~Maar wij weten allemaal dat het
32 IV,34  |        eenheid zullen zijn gekomen, maar dat toch het overwinnen
33 IV,34  |           over de leer voortzetten, maar zich vooral meer wijden
34 IV,34  |          eenheid intenser geworden, maar er moet met nog meer aandrang
35 IV,35  |         andere wijze te onttrekken. Maar het beschouwen van de verzachtende
36 IV,36  |            is op hun zedelijk leven maar ook op hun bidden en zelfs
37 IV,37  |             vergoten voor Christus, maar ook voorgangers in het geloof,
38 IV,52  |             is op technisch gebied, maar innerlijk is verschraald
39 IV,55  |            tegelijk daarop vooruit.~Maar omdat Christus de enige