2. In mijn apostolische brief Tertio millennio adveniente heb ik voor de Kerk een programma opgesteld om het derde millennium tegemoet te treden, een programma waarin de uitdagingen van de nieuwe evangelisatie centraal stonden. Een belangrijk kenmerk van dit plan was dat er Synodes per continent gehouden zouden worden, zodat de bisschoppen het evangelisatievraagstuk zouden kunnen benaderen vanuit de eigen situatie en noden van ieder continent. Deze reeks van Synodes, onderling verbonden door het gemeenschappelijke thema van de nieuwe evangelisatie, heeft duidelijk een belangrijke rol gespeeld bij de voorbereiding van de Kerk op het grote Jubileum van het jaar 2000.

In dezelfde brief heb ik met betrekking tot de Speciale Vergadering voor Azië van de Bisschoppensynode geschreven dat in dat deel van de wereld "de ontmoeting van het christendom met zeer oude plaatselijke culturen en godsdiensten het meest dringende vraagstuk is. Ze is een grote uitdaging voor de evangelisatie, want religieuze systemen als boeddhisme en hindoeïsme verkondigen een duidelijke verlossings-leer." ² Het is inderdaad een mysterie dat de Heiland van de wereld die in Azië werd geboren, tot op de dag van vandaag bij de volkeren van dit continent grotendeels onbekend is gebleven. De Synode zal aan de Kerk in Azië een providentiële gelegenheid bieden om zich dieper over dit mysterie te buigen, en zich met nieuwe inzet te wijden aan haar opdracht om Jezus Christus beter door allen te doen kennen. Tijdens de viering van de gedenkwaardige tiende Wereldjongerendagen, twee maanden na de publicatie van Tertio millennio adveniente, heb ik in een toespraak tot de zesde voltallige Vergadering van de Federatie van de Bisschoppenconferenties van Azië te Manilla, op de Filipijnen, de bisschoppen erop gewezen dat "wil de Kerk in Azië haar providentiële taak vervullen, aan de evangelisatie als vreugdevolle, geduldige en voortgaande prediking van de heilbrengende dood en verrijzenis van Jezus Christus absolute prioriteit moet worden gegeven".³

De positieve reactie van de kant van bisschoppen en particuliere Kerken op het vooruitzicht van een Speciale Vergadering voor Azië is gedurende de gehele voorbereidingstijd heel duidelijk gebleken. De bisschoppen hebben in iedere fase openhartig hun wensen en inzichten naar voren gebracht, en gaven daarbij blijk van een grondige kennis van het continent. Ze hebben dit gedaan in het volle besef van de band van communio die zij met de universele Kerk delen. In de lijn van de grondgedachte van Tertio millennio adveniente en mij aansluitend bij de voorstellen van de presynodale Raad die de inzichten van bisschoppen en de particuliere Kerken op het Aziatisch continent heeft bekeken, heb ik als thema voor de Synode gekozen: Jezus Christus, de Heiland en zijn zending van liefde en dienst in Azië: ‘... opdat ze leven mogen bezitten, en wel in overvloed’ (Joh 10,10). Door het thema op deze bijzondere wijze te formuleren wenste ik dat de Synode "de leer over Christus als enige Middelaar tussen God en de mensen en als enige Verlosser van de wereld zou verhelderen en verdiepen, waarbij Hij duidelijk onderscheiden wordt van de stichters van de andere grote godsdiensten".⁴ Nu het Grote Jubileum nabij is, moet de Kerk in Azië met nieuwe kracht kunnen verkondigen: Ecce natus est nobis Salvator mundi, ‘heden is ons de Redder van de wereld geboren’, … geboren in Azië!

De viering van de Speciale Vergadering