26. Deze onderlinge verbondenheid ad intra draagt bij tot de solidariteit onder de particuliere Kerken zelf. Aandacht voor de plaatselijke noden is gerechtvaardigd en noodzakelijk, maar de onderlinge verbondenheid vraagt dat de particuliere Kerken open oog houden voor elkaar en onderling samenwerken, zodat ze in hun verscheidenheid duidelijk hun band van eenheid met de universele Kerk bewaren en tonen. De onderlinge eenheid vraagt wederzijds begrip en een gecoördineerde aanpak van de missie, zonder dat tekort wordt gedaan aan de autonomie van de Kerken of aan hun rechten volgens hun eigen theologische, liturgische en spirituele tradities. Toch blijkt uit de geschiedenis dat verdeeldheden vaak de onderlinge eenheid van de Kerken in Azië geschaad hebben. In de loop der eeuwen waren de betrekkingen tussen particuliere Kerken die van elkaar verschilden op het gebied van kerkelijke jurisdictie, liturgische traditie en wijze van missionering, soms gespannen en moeizaam. De op de Synode aanwezige bisschoppen hebben toegegeven dat ook in deze tijd in Azië binnen de particuliere Kerken en tussen deze onderling er soms betreurenswaardige verdeeldheden zijn die vaak te maken hebben met verschillen op ritueel, taalkundig, etnisch, ideologisch gebied en op verschil in kaste. Sommige wonden zijn voor een deel dichtgetrokken, maar nog niet geheel genezen. Erkennend dat wanneer de onderlinge eenheid is aangetast, dit schadelijk is voor het getuigenis van de Kerk en van de missiearbeid, hebben de synodevaders concrete maatregelen voorgesteld om de betrekkingen tussen de particuliere Kerken in Azië te verbeteren. Naast de noodzakelijke geestelijke vormen van ondersteuning en bemoediging hebben zij een billijker verdeling voorgesteld van de priesters, een meer doeltreffende financiële solidariteit, uitwisselingen op het gebied van theologie en cultuur, en meer gelegenheden voor partnerschap tussen de diocesen. ¹³⁵

Regionale en continentale verbanden van bisschoppen, met name de Raad van de katholieke Patriarchen van het Midden-Oosten en de Federatie van de Bisschoppenconferenties uit Azië, hebben tot het bevorderen van de eenheid onder de plaatselijke Kerken bijgedragen, en waren trefpunten waar werd samengewerkt aan de oplossing van pastorale vraagstukken. Zo zijn er door heel Azië verspreid talrijke centra voor theologie, spiritualiteit en pastoraal die de onderlinge eenheid en concrete samenwerking bevorderen. ¹³⁶ Allen moeten erop gespitst zijn de ontwikkeling van deze veelbelovende initiatieven te bevorderen, tot heil zowel van de Kerk als van de samenleving in Azië.

De katholieke Oosterse Kerken