19. Op de vooravond van het derde millennium weerklinkt de stem van de verrezen Christus opnieuw in het hart van iedere christen: "Mij is alle macht gegeven in de hemel en op aarde. Ga, en maak alle volkeren tot leerling; doop hen in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest, en leer hun alles onderhouden wat Ik jullie geboden heb. Weet wel, Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld" (Mt 28,18-20). Zeker als zij waren van de onfeilbare steun van Jezus zelf en van de tegenwoordigheid en kracht van zijn Geest, begonnen de apostelen meteen na Pinksteren met de uitvoering van deze opdracht: "zij trokken eropuit om overal de boodschap uit te dragen, terwijl de Heer meewerkte" (Mc 16,20). Hun boodschap kan worden samengevat met de woorden van Paulus: "Wij verkondigen immers niet onszelf, maar wij verkondigen Jezus Christus als de Heer en onszelf als uw dienaren omwille van Jezus" (2 Kor 4,5). Gezegend met de gave van het geloof gaat de Kerk na tweeduizend jaar nog steeds naar de volkeren van de wereld toe om hen te doen delen in de Blijde Boodschap van Jezus Christus. Ze is een gemeenschap die brandt van missie-ijver opdat Jezus bekend, bemind en gevolgd moge worden.

Er kan geen werkelijke evangelisatie plaats vinden zonder de uitdrukkelijke verkondiging dat Jezus de Heer is. Als reactie op een zekere verwarring aangaande de ware natuur van de zending van de Kerk hebben het Tweede Vaticaans Concilie en daarna het Leergezag vele malen er met nadruk op gewezen dat bij alle evangelisatiearbeid de verkondiging van Jezus Christus voorop dient te staan. Paulus VI heeft hierover uitdrukkelijk geschreven dat "er geen echte evangelisatie bestaat tenzij de naam en de leer, het leven en de beloften, het rijk en het mysterie van Jezus van Nazaret, de Zoon Gods worden verkondigd".⁶⁶ Generaties lang hebben christenen dit in de loop der eeuwen gedaan. Met begrijpelijke trots hebben de synodevaders eraan herinnerd dat "talrijke christelijke gemeenschappen in Azië door de eeuwen heen hun geloof ondanks grote beproevingen bewaard hebben, en met heldhaftige standvastigheid gehecht zijn gebleven aan dit geestelijk erfgoed. Deze immense schat is voor hen een bron van grote vreugde en een prikkel." ⁶⁷

Tegelijk hebben de deelnemers aan de Speciale Vergadering bij herhaling uitgesproken dat een nieuwe inzet gevraagd wordt om Jezus Christus te verkondigen, juist op dit continent waar tweeduizend jaar geleden deze verkondiging een aanvang heeft genomen. De woorden van de apostel Paulus krijgen een nog actuelere betekenis als men denkt aan de vele miljoenen mensen die op dit continent nooit duidelijk en bewust de persoon van Jezus ontmoet hebben: "Iedereen die de naam van de Heer aanroept, zal gered worden. Maar hoe kunnen zij iemand aanroepen in wie zij niet geloven? Hoe kunnen ze in iemand geloven zonder van Hem te hebben gehoord? Hoe kunnen ze over iemand horen, als niemand Hem verkondigt?" (Rom 10,13-14). De Kerk in Azië staat op het ogenblik voor de grote vraag op welke wijze we met onze Aziatische broeders en zusters de gave kunnen delen die wij met grote zorg bewaren omdat ze iedere andere gave bevat, de Blijde Boodschap namelijk van Jezus Christus.

Jezus Christus verkondigen in Azië