Chapter, Verse

 1   1, 8 |      had; dewijl ik van mijn vader wees was gelaten.~
 2   2, 3 |     hij weder komende zeide: Vader, een uit ons geslacht ligt
 3   5, 1 |  Tobias antwoordende, zeide: Vader, alles wat gij mij geboden
 4   5, 10|      op mij, ik zal het mijn vader aanzeggen; en hij sprak
 5   5, 11|   zijnde, zeide hij tot zijn vader: Zie ik heb een gevonden
 6   5, 24|      reis nodig was, en zijn vader zeide tot hem: Trek met
 7   6, 14|     nu hoor mij, ik zal haar vader aanspreken, en wanneer wij
 8   6, 16|    ik zou het leven van mijn vader en van mijn moeder met smarten
 9   6, 17|      niet de woorden, die uw vader u bevolen heeft, dat gij
10   7, 6 |    Tobias zeide: Het is mijn vader.~
11   7, 14|   Sara, en zij kwam tot haar vader.~
12   7, 15|      u, en breng haar tot uw vader; en hij zegende haar.~
13   8, 18|      met gezondheid tot zijn vader trekken, en het overige
14   9, 4 |                    4 En mijn vader telt de dagen.~
15  10, 1 |            1 EN Tobias, zijn vader, rekende elke dag; en als
16  10, 10|      mij heengaan; want mijn vader en mijn moeder hopen niet
17  10, 11|    bij mij, en ik zal tot uw vader zenden, en zal hem laten
18  10, 11|  maar laat mij toch tot mijn vader trekken; en Raguël stond
19  11, 2 |    weet, broeder, hoe gij uw vader achtergelaten hebt.~
20  11, 6 |   hij kwam en zeide tot zijn vader:~
21  11, 7 | Rafaël zeide: Ik weet dat uw vader zijn ogen zal opendoen.~
22  11, 10|     hem tegen, en greep zijn vader; en streek de gal op de
23  11, 10|    zeggende: Heb goede moed, vader; en als zij gebeten waren,
24  11, 17|       17 En boodschapte zijn vader de grote dingen, die geschied
25  11, 18|      gebracht: desgelijks uw vader en uw moeder. En daar werd
26  12, 2 |     En Tobias zeide tot hem: Vader, ik heb geen bezwaar hem
27  13, 3 |    onze Here is, en God onze Vader is in alle eeuwigheid.~
28  14, 14|     begroef hij die bij zijn vader. En Tobias met zijn vrouw