Chapter, Verse

 1   1, 12|                            12 Maar ik bewaarde mijn ziel, dat
 2   2, 11|      tot de medicijnmeesters, maar zij hielpen mij niet en
 3   2, 15|     zeer ontsteld tegen haar, maar zij, antwoordende, zeide
 4   4, 15|      heeft, bij u vernachten, maar geef hem dat terstond, en
 5   4, 20|     volk heeft raad bij zich; maar de Here zelf geeft al het
 6   5, 2 |                             2 Maar hoe zal ik dat geld kunnen
 7   5, 6 |        6 Welke was een engel, maar hij wist het niet.~
 8   5, 21|       van een groot geslacht. Maar zeg mij, wat loon zal ik
 9   5, 26|       nooit voorgekomen ware, maar dat hetgeen wij bijeengeschraapt
10   6, 4 |                             4 Maar de engel zeide tot hem:
11   6, 7 |      de engel hem gezegd had, maar de vis braadden en aten
12   6, 21|                            21 Maar wanneer gij nu tot haar
13   7, 9 |   zetten hun veel spijs voor. Maar Tobias zeide tot Rafaël:
14   7, 11| stierven zij tegen die nacht. Maar wat nu belangt, zijt vrolijk.~
15   8, 7 |     neem ik deze mijn zuster, maar in oprechtheid.~
16   8, 14|       hetgeen ik gedacht had. Maar gij hebt met ons gehandeld
17  10, 7 |                             7 Maar zij zeide tot hem: Zwijg
18  10, 11|        En Tobias zeide: Neen, maar laat mij toch tot mijn vader
19  12, 8 |    eens konings bedekt houdt, maar het is heerlijk dat men
20  12, 10|                            10 Maar die zondigen, zijn vijanden
21  12, 11|     konings bedekt te houden, maar dat het heerlijk is de werken
22  12, 13|       goeddoen niet onbekend, maar ik was bij u.~
23  12, 17|        want vrede zal u zijn, maar looft God.~
24  12, 18|       door mijn eigen genade, maar door de wil van onze God;
25  12, 19|       gegeten noch gedronken, maar gij hebt een gezicht daarvan
26  14, 7 |       zullen het huis bouwen, maar niet zodanig als het eerste
27  14, 9 | profeet Jona gesproken heeft, maar gij, bewaar de wet en de
28  14, 11|    die zij hem gelegd hadden, maar Haman is in de strik gevallen