Chapter, Verse

 1   1, 9 |          nu een man geworden was, zo nam ik Anna, uit het zaad
 2   1, 11|                                11 Zo hebben al mijn broeders,
 3   1, 20|           klederen de naakten, en zo ik iemand uit mijn geslacht
 4   1, 21|                             21 En zo de koning Sennacherib iemand
 5   1, 22|        werd, om gedood te worden, zo ben ik uit vrees vertrokken.~
 6   2, 2 |     heilig feest der zeven weken, zo werd mij een goed middagmaal
 7   2, 11|        mijn ogen opgedaan zijnde, zo wierpen de mussen hete mest
 8   3, 11| hunnentwil? indien zij dood zijn, zo ga met hen; geen zoon of
 9   3, 12|           indien ik dit zal doen, zo zal het hem een smaad zijn,
10   3, 23|                                23 Zo beveel dat men mij aanzie,
11   4, 3 |          3 Kind, indien ik sterf, zo begraaf mij, en veracht
12   4, 5 |           zij zal gestorven zijn, zo begraaf haar nevens mij
13   4, 6 |       oprechtelijk zult handelen, zo zal het welgaan in uw werken,
14   4, 9 |                                 9 Zo gij weinig hebt, vrees niet
15   4, 15|         geef hem dat terstond, en zo gij God gediend hebt, het
16   4, 20|        zelf geeft al het goed, en zo wie hij wil vernedert hij,
17   5, 22|                    22 En zij zijn zo overeengekomen.~
18   6, 11|                             11 En zo zij nu nabij Ragis gekomen
19   6, 12|                                12 Zo zeide de engel tot de jongeling:
20   6, 14|           zullen keren van Ragis, zo zullen wij de bruiloft houden,
21   6, 19|         ingaat in de bruidskamer, zo zult gij as nemen van het
22   6, 21|          nu tot haar zult ingaan, zo staat beiden op, en roept
23   8, 1 |       avondmaal geëindigd hadden, zo brachten zij Tobias tot
24   8, 3 |           de duivel de reuk rook, zo vlood hij naar de bovenste
25   9, 5 |           indien ik lang vertoef, zo zal hij zeer bedroefd worden.~
26   9, 7 |         bracht de zakjes tot hem, zo zij verzegeld waren, en
27  10, 1 |        waren, en zij niet kwamen, zo zeide Tobias: Zouden zij
28  10, 3 |      ergens omgekomen, dewijl hij zo lang vertoeft.~
29  11, 8 |         ogen, en als het hem bijt zo zal hij ze wrijven, en de
30  11, 18|          zijn schoondochter kwam, zo zegende hij haar, zeggende:
31  12, 12|         en uw schoondochter Sara, zo bracht ik de gedachtenis
32  12, 13|    wanneer gij de doden begroeft, zo was ik insgelijks bij u;
33  12, 13|           met grafdoeken bewondt, zo was mij uw goeddoen niet
34  13, 4 |         hij ons verstrooid heeft. Zo gij tot hem wederkeert met
35  14, 14|       zijn moeder, gestorven was, zo begroef hij die bij zijn