Chapter, Verse

501   4, 4 |           gevaar heeft uitgestaan om uwentwil in haar lichaam,~
502   3, 6 |              dan te leven, dewijl ik valse smaadwoorden gehoord heb,
503   2, 14|        blaten; en ik zeide tot haar: Vanwaar komt dit bokje, is het niet
504  12, 9 |                      9 Het gebed met vasten, en aalmoezen, en gerechtigheid
505   6, 5 |                    5 En de jongeling vatte de vis en wierp hem op het
506   5, 19|            de eerstgeborenen van het vee en de tienden der vruchten.~
507   1, 21|             hem, (want hij doodde er velen in zijn toorn) en de lichamen
508   3, 13|                13 En zij bad aan het venster en zeide:~
509   2, 7 |      feestdagen zullen in leeddragen veranderd worden, en al uw vreugde
510   1, 22|           dat ik deze begroef, en ik verbergde mij, en verstaande dat ik
511  14, 17|             ingenomen hadden, en hij verblijdde zich over Nineve, eer hij
512  12, 11|           gezegd, dat het goed is de verborgenheden eens konings bedekt te houden,
513  12, 8 |          Want het is goed dat men de verborgenheid eens konings bedekt houdt,
514  14, 6 |             het huis Gods daarin zal verbrand worden, en zal woest zijn
515   4, 14|          Want in de hovaardigheid is verderf en veel ongestadigheid,
516  12, 9 |               dan goud tot een schat vergaderen. Want aalmoes verlost van
517   4, 10|                          10 Want gij vergadert uzelf een goede weggelegde
518  14, 11|              doch hijzelf heeft zijn vergelding gekregen, en is in de duisternis
519  14, 10|       gebracht heeft; en wat hij hem vergolden heeft.~
520   3, 12|             zodat zij zich meende te verhangen, doch zij zeide: Ik ben
521  12, 7 |            men God love en zijn naam verheffe, en de redenen der werken
522  13, 3 |          zijn grote heerlijkheid, en verheft hem voor het aanschijn van
523   8, 14|           zijt gij, dat gij mij hebt verheugd, en dat mij niet is geschied,
524  13, 12|            En hij de gevangenen in u verheuge, en de ellendigen in u liefhebbe,
525  10, 13|           mijn dochter, opdat ik mij verheugen mag voor de Here. En zie
526  13, 1 |         Tobias schreef een gebed tot verheuging en sprak:~
527  13, 21|             Geloofd zij God, die ons verheven heeft in alle eeuwigheid.~
528  14, 8 |       belijden, en God zal zijn volk verhogen; en allen die God de Here
529   3, 24|              gebed dezer beiden werd verhoord voor de heerlijkheid des
530   1, 7 |        dienden, en de tweede tienden verkocht ik, en reisde heen, en besteedde
531   3, 25|         toekwam haar tot een erve te verkrijgen. Op dezelfde tijd dan is
532  12, 13|           staan, en uw middagmaal te verlaten, opdat gij heengingt en
533   5, 20|                  20 En zij zijn niet verleid geworden tot de afdwaling
534  14, 2 |            oud, toen hij het gezicht verloor.~
535   7, 7 |             dat Tobias zijn ogen had verloren, werd hij bedroefd en weende.~
536   3, 16|            gezegd, dat gij mij zoudt verlossen van de aarde, en dat ik
537   4, 14|      ongestadigheid, en in trotsheid vermindering en groot gebrek, want de
538   4, 15|              u gearbeid heeft, bij u vernachten, maar geef hem dat terstond,
539   9, 6 |            En Rafaël reisde heen, en vernachtte bij Gabaël, en gaf hem het
540   6, 1 |             aan de rivier Tigris, en vernachtten aldaar.~
541   4, 20|              goed, en zo wie hij wil vernedert hij, gelijk het hem belieft.
542  13, 13|            13 Vele volken zullen van verre komen tot de naam Gods,
543   6, 3 |            En hij wilde de jongeling verslinden.~
544   3, 16|           aarde, en dat ik niet meer versmaadheid moge horen.~
545   3, 4 |              tot een spreekwoord der versmading alle de volken, waaronder
546   5, 11|            hem tot mij, opdat ik mag verstaan van welke stam hij is, en
547   1, 22|              en ik verbergde mij, en verstaande dat ik gezocht werd, om
548   3, 9 |              wijs, gij die uw mannen verstikt?~
549  10, 3 |        omgekomen, dewijl hij zo lang vertoeft.~
550  13, 6 |        heerlijkheid het zondige volk vertonen.~
551  13, 3 |         onder deze heeft verstrooid; vertoont daar zijn grote heerlijkheid,
552  12, 7 |           eerbiedig aanwijze; daarom vertraagt niet hem te danken.~
553   8, 17|              waren, dat hij niet zou vertrekken, tenzij de veertien dagen
554  10, 13|            mijn dochter over als een vertrouwd pand, bedroef haar niet.
555  13, 14|                                   14 Vervloekt moeten zij allen zijn, die
556  13, 15|                    15 Verblijd u, en vervrolijk u over de kinderen der rechtvaardigen,
557  13, 16|           aanschouwd, en zullen zich vervrolijken in der eeuwigheid.~
558  13, 13|        zullen u prijzen, en zullen u vervrolijking toebrengen.~
559  14, 6 |           geschieden zal, en dat het verwoest zal worden, (doch in Medië
560  11, 18|               en die hem zagen gaan, verwonderden zich dat hij zag. En Tobias
561   2, 3 |            een uit ons geslacht ligt verworgd en geworpen op de markt.~
562  12, 9 |           doen, zullen met het leven verzadigd worden.~
563   9, 7 |            de zakjes tot hem, zo zij verzegeld waren, en gaf ze hem.~
564   7, 16|           schreef een handschrift en verzegelde dat.~
565   1, 25|                      25 En Achiachar verzocht het voor mij, en ik kwam
566  12, 16|            werden beiden ontroerd en vielen op het aangezicht, want
567  12, 10|              Maar die zondigen, zijn vijanden van hun eigen leven.~
568   1, 24|               24 En daar gingen geen vijfenvijftig dagen voorbij, dat twee
569  14, 2 |                     2 En was acht en vijftig jaren oud, toen hij het
570   1, 24|            zonen hem doodden, en zij vloden op de gebergten Ararat,
571   8, 3 |              duivel de reuk rook, zo vlood hij naar de bovenste delen
572   6, 20|         duivel zal het ruiken en zal vluchten, en zal in alle eeuwigheid
573  14, 5 |                             5 En hij voer voort God de Here te vrezen,
574   8, 15|              Here, barmhartigheid en voleindig hun leven in gezondheid,
575  10, 9 |          veertien dagen der bruiloft voleindigd waren, welke Raguël gezworen
576   8, 14|            dat mij niet is geschied, volgens hetgeen ik gedacht had.
577   4, 14|            de zonen en dochteren uws volks, om uit hen voor uzelf een
578   1, 24|             geen vijfenvijftig dagen voorbij, dat twee van zijn zonen
579   6, 16|           sterven zal, gelijk als de voorgaanden, dewijl een duivel haar
580   5, 26|             26 Och of dat geld nooit voorgekomen ware, maar dat hetgeen wij
581   2, 10|          sliep ik aan de muur van de voorplaats en mijn aangezicht was ontdekt,
582  10, 12|             de God des hemels geve u voorspoed, eer ik sterve. En hij zeide
583   3, 21|     omgekomen; waartoe dient mij dan voortaan het leven?~
584   4, 20|         paden en uw raadslagen goede voortgang mogen hebben. Want geen
585   4, 21|                             21 En nu voorts wijs ik u aan de tien talenten
586   2, 9 |             om dier zake wil; hij is voortvluchtig geweest, en ziet, wederom
587  11, 3 |                           3 Laat ons vooruit lopen voor uw vrouw, en
588   4, 16|             in al uw werken, en zijt voorzichtig in al uw omgang, en doe
589   4, 13|           uwer vaderen, en neem geen vreemde vrouw, die niet is uit de
590  12, 16|             het aangezicht, want zij vreesden.~
591   7, 9 |               9 En zij ontvingen hen vriendelijk, en slachtten een ram van
592   2, 12|        maakte handwerk van wol in de vrouwenkameren.~
593  10, 7 |              dagen buiten op de weg, waarlangs hij vertrokken was.~
594   3, 4 |           versmading alle de volken, waaronder wij verstrooid zijn.~
595  10, 5 |             heb laten gaan, die toch waart het licht van mijn ogen.~
596   3, 21|              er mij reeds omgekomen; waartoe dient mij dan voortaan het
597   7, 9 |               spreek nul van hetgeen waarvan gij gezegd hebt op de weg,
598   2, 2 |        gedenkt, en ziet, ik zal op u wachten.~
599   4, 6 |              de dagen uws levens, en wandel niet in de wegen der ongerechtigheid.
600   5, 26|           dat geld nooit voorgekomen ware, maar dat hetgeen wij bijeengeschraapt
601   6, 2 |      jongeling klom neder om zich te wassen, en een vis schoot op uit
602  12, 3 |          Want hij heeft mij u gezond wedergebracht en mijn vrouw genezen, en
603   3, 25|          dezelfde tijd dan is Tobias wedergekeerd, en in zijn huis gekomen,
604   2, 5 |                                 5 En wederkerende wies ik mij, en at mijn
605   6, 20|              in alle eeuwigheid niet wederkomen.~
606   2, 9 |      voortvluchtig geweest, en ziet, wederom begraaft hij de dode.~
607   1, 4 |      geslacht Naftali, mijns vaders, week af van het huis Gods te
608   4, 15|              gediend hebt, het zal u weergegeven worden.~
609   1, 8 |             dewijl ik van mijn vader wees was gelaten.~
610   4, 10|            vergadert uzelf een goede weggelegde schat, tegen de dag des
611   5, 25|             Waarom hebt gij ons kind weggezonden, en is hij niet de stok
612   4, 9 |            hebt, vrees niet naar het weinige aalmoezen te doen.~
613   2, 2 |           het heilig feest der zeven weken, zo werd mij een goed middagmaal
614  14, 9 |            rechtvaardig, opdat het u welga; en begraaf mij heerlijk
615   4, 6 |            zult handelen, zo zal het welgaan in uw werken, en met al
616   5, 13|        Broeder uit welke stam en uit welk geslacht zijt gij? geef
617   4, 14|            heb uw broederen lief, en wend u niet hovaardig in uw hart
618   4, 18|                                   18 Werp uw brood overvloedig over
619   8, 11|             begraven, en het niemand wete.~
620  14, 6 |               en Jeruzalem zal woest wezen, en het huis Gods daarin
621   6, 5 |            jongeling vatte de vis en wierp hem op het land.~ groot~
622   2, 11|             ogen opgedaan zijnde, zo wierpen de mussen hete mest in mijn
623   2, 5 |                    5 En wederkerende wies ik mij, en at mijn brood
624  13, 20|          bestraat worden, en al haar wijken zullen zeggen: Halleluja!
625   4, 16|         hetgeen hij haat. Drink geen wijn tot dronkenschap, en laat
626   1, 9 |      geslacht, tot een huisvrouw, en won uit haar Tobias.~
627  12, 21|          prezen openlijk de grote en wonderlijke werken Gods, hoe de engel
628   1, 5 |            offeren, en de tempel der woning van de Allerhoogste was
629   5, 24|               en God die in de hemel woont, zal uw weg voorspoedig
630  11, 10|            en als zij gebeten waren, wreef hij zijn ogen, en de witte
631   3, 3 |            mijner en zie mij aan, en wreek u niet over mij naar mijn
632  11, 8 |           het hem bijt zo zal hij ze wrijven, en de witte schellen uitwerpen,
633   2, 9 |            gedood te worden, om dier zake wil; hij is voortvluchtig
634   9, 7 |                  7 Deze nu bracht de zakjes tot hem, zo zij verzegeld
635   9, 8 |          morgens vroeg gingen zij te zamen, en kwamen tot de bruiloft.
636  11, 6 |                            6 En Anna zat en zag rondom naar haar
637   1, 25|        Achiachar nu was schenker, en zegelbewaarder, en huisverzorger, en rekenmeester,
638   6, 19|                         19 Want deze zelfde nacht zal zij u tot een
639   3, 7 |                           7 Even ten zelfden dage gebeurde het, dat Sara,
640   8, 11|                                   11 Zend een der dienstmaagden, en
641  10, 11|               en ik zal tot uw vader zenden, en zal hem laten weten,
642  14, 6 |              riep zijn zoon, en zijn zes kleinzonen, en zeide tot
643   1, 24|        koning in zijn plaats. En hij zette Achiachar, de zoon van Anaël,
644   7, 9 |           een ram van de schapen, en zetten hun veel spijs voor. Maar
645   4, 2 |                   2 En hij zeide bij zichzelf: Ik heb om de dood gebeden,
646   1, 2 |            gelegen is aan de rechter zijde der stad, eigenlijk Naftali
647  14, 7 |           het huis bouwen, maar niet zodanig als het eerste was, totdat
648   3, 12|              werd zij zeer bedroefd, zodat zij zich meende te verhangen,
649   5, 5 |              ging heen om een man te zoeken, en hij vond Rafaël,~
650   5, 14|             14 En hij zeide tot hem: Zoekt gij een stam of geslacht,
651   2, 13|                                13 En zond dat de heren toe, en zij
652  13, 7 |                    7 Keert weder gij zondaars, en doet gerechtigheid voor
653   4, 18|  rechtvaardigen, en geef het niet de zondaren.~
654  13, 6 |            en grote heerlijkheid het zondige volk vertonen.~
655   2, 14|             het de heren weder geven zoude.~
656   8, 14|            zijt gij, o God, met alle zuivere en heilige lof; loven moeten
657  12, 9 |           verlost van de dood en zij zuivert alle zonde af. Die aalmoezen
658   5, 27|                              27 Want zulks als ons van de Here gegeven