Chapter, Verse

 1   2, 4 |           de koning der Assyriërs, Holofernes, de veldoverste zijns legers,
 2   2, 7 |                               7 En Holofernes ging uit van voor het aanschijn
 3   3, 6 |           6 En die mannen zijn tot Holofernes gekomen, en hebben zulks
 4   4, 1 |            woonden, hoorden al wat Holofernes, de krijgsoverste des konings
 5   5, 1 |                      1 EN het werd Holofernes, de krijgsoverste van het
 6   5, 26|            26 En de geweldigen van Holofernes, en die het land aan de
 7   5, 27|          zullen wij optrekken heer Holofernes en zij zullen een aas zijn
 8   6, 1 | vergadering waren, ophield, zo zei Holofernes de overste des heerlegers
 9   6, 7 |                               7 En Holofernes beval zijn knechten, die
10   6, 13|            woorden van de raad van Holofernes en al de woorden die hij
11   6, 13|        Assur; wat hoogmoedige taal Holofernes had gesproken tegen het
12   7, 1 |           des anderen daags gebood Holofernes zijn gehele heerleger, en
13   7, 6 |          Maar de tweede dag voerde Holofernes al zijn ruiters uit, voor
14   7, 11|         deze hun woorden behaagden Holofernes, en al zijn dienstknechten,
15   7, 15|          tot buit aan het volk van Holofernes, en aan al zijn heerkracht.~
16  10, 13|         kom tot het aangezicht van Holofernes de veldoverste uws legers,
17  10, 16|      brachten haar aan de tent van Holofernes, en daar kwam een oploop
18  10, 16|           stond buiten de tent van Holofernes, totdat zij hem de boodschap
19  10, 17|           17 En de kamerlingen van Holofernes, en al zijn dienaars kwamen
20  10, 18|                              18 En Holofernes rustte op zijn bed onder
21  11, 1 |                               1 EN Holofernes zeide tot haar: Heb goede
22  11, 18|        Deze haar redenen behaagden Holofernes en al zijn dienstknechten,
23  11, 20|                              20 En Holofernes zeide. tot haar: God heeft
24  12, 3 |                               3 En Holofernes zeide tot haar: Maar wanneer
25  12, 5 |               5 En de dienaars van Holofernes brachten haar in de tent,
26  12, 6 |                  6 En zij zond tot Holofernes, zeggende: Mijn heer beveel
27  12, 6 |            tot het gebed uitga; en Holofernes beval zijn lijfwachten,
28  12, 10|   geschiedde op de vierde dag, dat Holofernes een maaltijd aanrichtte,
29  12, 12|          12 En Bagoas ging uit van Holofernes, en kwam tot haar en zeide:
30  12, 15|     spreidde voor haar, recht over Holofernes, op de aarde, de vellen,
31  12, 16|                 16 En het hart van Holofernes ontzette zich tegen haar,
32  12, 17|                              17 En Holofernes zeide tot haar: Drink toch,
33  12, 20|                              20 En Holofernes was vrolijk over haar, en
34  13, 3 |                               3 En Holofernes was voorover op zijn bed
35  13, 7 |        sponde van het bed, die aan Holofernes' hoofd was, en zij nam zijn
36  13, 11|          dienstmaagd het hoofd van Holofernes over, en die stak het in
37  13, 19|          En zij trok het hoofd van Holofernes uit de zak, en toonde het,
38  13, 19|            Ziet hier het hoofd van Holofernes, de veldoverste van het
39  14, 4 |  gelijkelijk lopen tot de tent van Holofernes, en zullen hem niet vinden,
40  14, 6 |          nu kwam, en het hoofd van Holofernes zag, in de hand van een
41  14, 8 |           hingen zij het hoofd van Holofernes van de muur uit, en alle
42  14, 9 |         zij kwamen tot de tent van Holofernes, en zeiden tot degenen die
43  14, 15|         Nabuchodonosors, want ziet Holofernes ligt ter aarde, en zijn
44  15, 13|       gaven aan Judith de tent van Holofernes, en al het zilverwerk, en
45  16, 23|          de tempel al de vaten van Holofernes, die het volk haar gegeven