Chapter, Verse

 1   2, 4 |        tweede na hem was, en hij zeide tot hem:~
 2   5, 3 |                         3 En hij zeide tot hen: Zegt mij toch,
 3   5, 5 |       van al de kinderen Ammons, zeide tot hem: Mijnheer hoor toch
 4   7, 4 |         zeer ontroerd, en de een zeide tot de ander: Deze zullen
 5   7, 19|                      19 En Ozias zeide tot hen: Hebt goede moed,
 6   8, 10|          kwamen tot haar, en zij zeide tot hen: Hoort mij nu, gij
 7   8, 25|                      25 En Ozias zeide tot haar: Alles wat gij
 8   8, 27|                     27 En Judith zeide tot hen: Hoort mij en ik
 9   9, 1 |      luider stem tot de Here, en zeide:~
10  10, 9 |                             9 En zeide tot hen: Beveelt dat mij
11  10, 12|                        12 En zij zeide: Ik ben een Hebreeuwse vrouw,
12  10, 16|          om harentwil, en de een zeide tot de ander: Wie zou dit
13  11, 1 |                  1 EN Holofernes zeide tot haar: Heb goede moed,
14  11, 4 |                      4 En Judith zeide tot hem: Neem de woorden
15  11, 20|                 20 En Holofernes zeide. tot haar: God heeft welgedaan,
16  12, 2 |                    2 Maar Judith zeide: Ik zal daarvan niet eten,
17  12, 3 |                  3 En Holofernes zeide tot haar: Maar wanneer het
18  12, 4 |                      4 En Judith zeide tot hem: Zo waarachtig als
19  12, 10|       gemene zaken waren, en hij zeide tot Bagoas de kamerling,
20  12, 12|  Holofernes, en kwam tot haar en zeide: Dat de schone jonkvrouw
21  12, 13|                     13 En Judith zeide tot hem: Wie ben ik, die
22  12, 17|                 17 En Holofernes zeide tot haar: Drink toch, en
23  12, 18|                     18 En Judith zeide: Ja, Heer, ik wil drinken,
24  13, 4 | dagelijks geschied was. Want zij zeide, dat zij uitgaan zou tot
25  13, 5 |    Judith staande voor zijn bed, zeide in haar hart:~
26  13, 7 |       haar van zijn hoofd aan en zeide:~
27  13, 13|                     13 En Judith zeide van verre tot degenen, die
28  13, 19|        de zak, en toonde het, en zeide tot hen: Ziet hier het hoofd
29  13, 23|                      23 En Ozias zeide tot haar: Gezegend zijt
30  13, 26|                26 En al het volk zeide: Het zij alzo! het zij alzo!~
31  14, 1 |                      1 EN Judith zeide. tot hen: Hoort mij nu broeders,
32  14, 6 |        Judith, en aanbad haar en zeide: Gezegend zijt gij in alle
33  15, 11|   eeuwigen tijde, en al het volk zeide: Het zij alzo!~
34  16, 2 |                      2 En Judith zeide: Begint de lof mijns Heren
35  16, 6 |                            6 Hij zeide, dat hij mijn landpalen