Chapter, Verse

501  15, 8 |           overigen; en de vlekken en de steden in het gebergte en
502  15, 9 |                        9 En Joachim, de hogepriester, en de raad
503  15, 9 |         Joachim, de hogepriester, en de raad van de kinderen Israëls,
504  15, 9 |         hogepriester, en de raad van de kinderen Israëls, die te
505  15, 11|                          11 Gij zijt de verhoging Israëls, gij zijt
506  15, 11|          daaraan. Zijt gezegend voor de Almachtige Here, ten eeuwigen
507  15, 13|              En zij gaven aan Judith de tent van Holofernes, en
508  15, 13|             en al het zilverwerk, en de bedden, en de bekkens, en
509  15, 13|         zilverwerk, en de bedden, en de bekkens, en al zijn huisraad,
510  15, 14|                             14 En al de vrouwen Israëls liepen te
511  15, 15|              haar handen, en gaf ook de vrouwen die bij haar waren,
512  15, 15|          ging voor het ganse volk in de rei, leidende al de vrouwen,
513  15, 15|          volk in de rei, leidende al de vrouwen, en alle mannen
514  16, 2 |              En Judith zeide: Begint de lof mijns Heren met tambourijn;
515  16, 3 |                               3 Want de Here is een God, die de
516  16, 3 |              de Here is een God, die de krijgen vermorzelt: want
517  16, 3 |              volks, mij verlost, uit de hand dergenen, die mij vervolgden.~
518  16, 4 |                     4 Assur kwam uit de gebergten van het noorden;~
519  16, 5 |             welker menigte verstopte de waterbeken, en hun ruiterij
520  16, 5 |              en hun ruiterij bedekte de heuvelen.~
521  16, 6 |            en mijn zuigelingen tegen de aarde slaan, en mijn jonge
522  16, 7 |                                    7 De Here, de Almachtige, heeft
523  16, 7 |                           7 De Here, de Almachtige, heeft hen teniet
524  16, 7 |             hen teniet gemaakt, door de hand ener vrouw.~
525  16, 8 |       gevallen door jonge mannen, en de kinderen der Titanen hebben
526  16, 8 |        hebben hem niet verslagen, en de grote reuzen hebben hem
527  16, 8 |            aangegrepen, maar Judith, de dochter van Merari, heeft
528  16, 8 |             machteloos gemaakt, door de schoonheid van haar aangezicht.~
529  16, 9 |                      9 Want zij deed de klederen harer weduwschap
530  16, 11|            ziel gevangen genomen, en de sabel is door zijn hals
531  16, 12|                                   12 De Perzen beefden voor haar
532  16, 12|              voor haar stoutheid, en de Meden ontzetten zich over
533  16, 14|                                   14 De zonen der jonge vrouwen
534  16, 18|                              18 Want de bergen zullen uit de fundamenten
535  16, 18|            Want de bergen zullen uit de fundamenten met hun wateren
536  16, 18|              wateren bewogen worden, de steenrotsen zullen van uw
537  16, 19|            het allerminste, maar die de Here vreest is altijd groot.~
538  16, 20|                               20 Wee de volken, die tegen mijn geslacht
539  16, 20|         tegen mijn geslacht opstaan, de Here, de almachtige, zal
540  16, 20|           geslacht opstaan, de Here, de almachtige, zal over hen
541  16, 20|              over hen wraak doen, in de dag des gerichts.~
542  16, 21|            geven, en zij zullen door de pijn tot in eeuwigheid huilen.~
543  16, 23|              23 En Judith hing op in de tempel al de vaten van Holofernes,
544  16, 23|              hing op in de tempel al de vaten van Holofernes, die
545  16, 23|            tot een heilige gift voor de Here.~
546  16, 27|             geen man bekende haar al de dagen haars levens, van
547  16, 27|              dagen haars levens, van de dag dat haar man Manasse
548  16, 28|             en zij begroeven haar in de spelonk van haar man Manasse,
549  16, 29|               eer zij stierf, aan al de naaste vrienden van haar
550  16, 29|             haar man Manasse, en aan de naaste vrienden van haar
551  16, 30|           daar was niemand meer, die de kinderen Israëls enige vrees
552  16, 30|              enige vrees aandeed, in de dagen van Judith, noch ook