Chapter, Verse

 1   2, 1 |            zeggen zij tot elkander: Ons leven is kort en moeilijk,
 2   2, 2 |   voortkomende door de beweging van ons hart.~
 3   2, 4 |          aan onze werken denken, en ons leven gaat voorbij, gelijk
 4   2, 6 |                 6 Komt dan, en laat ons de tegenwoordige goederen
 5   2, 7 |                              7 Laat ons ons opvullen met kostelijke
 6   2, 7 |                          7 Laat ons ons opvullen met kostelijke
 7   2, 7 |            en de bloem der lente ga ons niet voorbij.~
 8   2, 8 |                              8 Laat ons ons kronen met rozenknoppen,
 9   2, 8 |                          8 Laat ons ons kronen met rozenknoppen,
10   2, 9 |                       9 Niemand van ons zij zonder deel te hebben
11   2, 9 |             onze vermetelheid; laat ons overal merktekenen der weelde
12   2, 9 |           weelde laten, want dit is ons deel, en dit is ons lot.~
13   2, 9 |          dit is ons deel, en dit is ons lot.~
14   2, 10|                             10 Laat ons de arme rechtvaardige overweldigen,
15   2, 10| rechtvaardige overweldigen, en laat ons de weduwen niet verschonen,
16   2, 12|                             12 Laat ons op de rechtvaardige loeren,
17   2, 12|   rechtvaardige loeren, want hij is ons nadelig, en stelt zich tegen
18   2, 12|             onze werken, en verwijt ons de zonden begaan tegen de
19   2, 12|           wet, en maakt gerucht van ons vanwege de zonden onzer
20   2, 14|                           14 Hij is ons geworden tot een wederlegging
21   2, 15|                           15 Hij is ons bezwaarlijk, ook zelfs om
22   2, 17|                             17 Laat ons zien, of zijn woorden waarachtig
23   2, 17|            waarachtig zijn, en laat ons opmerken wat uitkomst hij
24   2, 19|                             19 Laat ons hem met smaad en pijniging
25   2, 20|                             20 Laat ons hem tot een schandelijke
26   3, 3 |             3 En hun afscheiden van ons schijnt hun te zijn een
27   5, 6 |             der gerechtigheid heeft ons niet beschenen, en de zon
28   5, 6 |            zon der gerechtigheid is ons niet opgegaan.~
29   5, 8 |                         8 Wat heeft ons de hovaardij gebaat? en
30   5, 8 |      hovaardij gebaat? en wat heeft ons de rijkdom met pochen gebracht?~
31   7, 3 |              de lucht geschept, die ons gemeen is, en ben gevallen
32   7, 3 |           gelijke eigenschappen met ons heeft; wenen is mijn eerste
33  12, 18|           bescheidenheid en regeert ons met veel verschoning, want
34  12, 22|                                  22 Ons dan tuchtigende, geselt
35  15, 4 |                              4 Want ons heeft niet verleid de kwade
36  15, 12|                  12 Maar zij achten ons leven een spelen, en de
37  18, 8 |          hebt gestraft, zo hebt gij ons daarmee tot u geroepen en