Chapter, Verse

 1   2, 14|      bevreesde harten, en de slappe handen en de zondaar die twee paden
 2   2, 22|            Zeggende, laat ons in de handen Gods vallen, en niet in
 3   2, 22|          Gods vallen, en niet in de handen der mensen.~
 4   4, 22|              en hem overlaten in de handen van zijn ongeval.~
 5   8, 1 |          gij niet misschien in zijn handen valt.~
 6  11, 6 |         lieden zijn overgeleverd in handen van anderen.~
 7  12, 18|           hoofd schudden, en met de handen klappen, en veel murmelen,
 8  25, 28|        benauwdheid, die maakt trage handen en slappe knieën.~
 9  29, 5 |              kust hij zijn naastens handen, en om des naasten geld
10  33, 21|         smeken, dan dat gij naar de handen uwer zonen ziet.~
11  33, 25|            rust zoeken; laat hem de handen ledig zijn, en hij zal vrijheid
12  35, 8 |      verminder de eerstelingen uwer handen niet.~
13  38, 13|             een tijd, dat er in hun handen een goede reuk is.~
14  38, 15|        gemaakt heeft, die zal in de handen van de geneesheer vallen.~
15  38, 37|         Alle deze vertrouwen op hun handen, en elk is verstandig in
16  40, 13|                       13 Als hij de handen opendoet, zo wordt de rechtvaardige
17  42, 7 |       verzegelen goed, en waar veel handen zijn sluit daar toe.~
18  43, 13|             een heerlijke kring, de handen des Allerhoogsten spannen
19  45, 18|                 18 Mozes heeft zijn handen gevuld, en heeft hem met
20  46, 3 | verheerlijkt geworden, als hij zijn handen ophief, en het zwaard tegen
21  48, 21|           Toen werden hun harten en handen bewogen, en kregen weedom
22  48, 22|     ontfermer, aan, en breidden hun handen tot hem uit.~
23  50, 13|      offerande des Heren was in hun handen, in tegenwoordigheid der
24  50, 15|                 15 Strekte hij zijn handen uit tot de offerbeker, en
25  51, 26|                      26 Ik heb mijn handen uitgerekt tot de hoogte,