Chapter, Verse

 1   2, 21|  blijven zitten in het land dat ik uw vaderen gegeven heb.~
 2   2, 23|                       23 Zo zal ik maken, dat uit de steden
 3   2, 29|     onder de heidenen, waarheen ik hen verstrooien zal.~
 4   2, 30|                         30 Want ik weet dat zij mij niet zullen
 5   2, 31|        zij zullen erkennen, dat ik de Here hun God ben, en
 6   2, 31|         de Here hun God ben, en ik zal hun een hart geven,
 7   2, 34|                           34 En ik zal hen doen wederkeren
 8   2, 34|      wederkeren in het land dat ik hun vaderen Abraham, en
 9   2, 34|     zullen daarover heersen, en ik zal hen vermenigvuldigen,
10   2, 35|                           35 En ik zal hun een eeuwig verbond
11   2, 35|        bevestigen, namelijk dat ik hun zal zijn tot een God,
12   2, 35|       mij zijn tot een volk; en ik zal mijn volk Israël niet
13   2, 35|    verdrijven uit het land, dat ik hun gegeven heb.~
14   4, 10|                         10 Want ik heb gezien de gevangenis
15   4, 11|                         11 Want ik heb hen opgevoed met vreugde,
16   4, 11|      opgevoed met vreugde, maar ik heb hen heengezonden met
17   4, 12|         van velen verlaten ben; ik ben tot een woestijn geworden,
18   4, 17|                         17 Maar ik? waarin kan ik ulieden te
19   4, 17|          17 Maar ik? waarin kan ik ulieden te hulp komen?~
20   4, 19|       kinderen, gaat heen, doch ik ben verwoest gelaten.~
21   4, 20|                              20 Ik heb het kleed des vredes
22   4, 20|       mijner smeking aangedaan, ik zal tot de eeuwige roepen
23   4, 22|                         22 Want ik heb nu van de eeuwige uw
24   4, 23|                              23 Ik heb ulieden uitgezonden
25   4, 34|                           34 En ik zal rondom van haar wegnemen
26   6, 2 | geslachten toe, maar daarna zal ik ulieden van daar weder uitvoeren