Chapter, Verse

 1   2, 31|         gegaan, en dat velen hun toe liepen.~
 2   2, 36|         en stopten de holen niet toe, zeggende:~
 3   3, 24|        van Bethoron tot het veld toe, en van hen zijn gevallen
 4   3, 26|          naam kwam tot de koning toe, en alle volken verhaalden
 5   3, 32|          de landpalen van Egypte toe;~
 6   4, 15|    vervolgden hen tot Assaremoth toe, en tot de vlakke velden
 7   4, 15|         vlakke velden van Idumeä toe, en tot Azote en Jamnia,
 8   5, 21|         de poorten van Ptolomaïs toe.~
 9   5, 31|        stad ging op tot de hemel toe, met trompetten en met een
10   5, 45|         de kleinen tot de groten toe, en hun vrouwen, en hun
11   5, 46|          gekomen waren tot Efron toe (dit is, een grote stad
12   5, 48|         48 En stopten de poorten toe met stenen.~
13   6, 45|          zeer stoutmoedig op hem toe, midden in de slagorden,
14   8, 10|        gebracht, tot op deze dag toe;~
15   9, 13|       morgens vroeg tot de avond toe.~
16   9, 15|        hen tot de berg van Azote toe.~
17  10, 50|         tot de ondergang der zon toe, zo viel Demetrius op die
18  11, 8 |        de zeesteden tot Seleucië toe, dat aan de zee gelegen
19  11, 58|          de landpalen van Egypte toe.~
20  11, 61| doorreisde dat land tot Damaskus toe.~
21  11, 72| vervolgden hen met hem tot Kades toe, tot hun leger toe, en zij
22  11, 72|         Kades toe, tot hun leger toe, en zij legerden zich daar.~
23  12, 33|          het land af tot Askalon toe, en tot de naaste sterkten,
24  12, 48|         van Ptolomaïs de poorten toe, grepen hem, en zij doodden
25  14, 16|    hoorde te Rome, en tot Sparta toe, dat Jonathan dood was,
26  15, 6 |                   6 En ik laat u toe, dat gij een eigen munt
27  16, 2 |       aan, tot op de huidige dag toe; en het is ons welgelukt,