Chapter, Verse

 1   2, 11|               11 En hoe Mozes zeide: Opdat de offerandel voor
 2   3, 13|    die hij van de koning had, zeide, dat dit geld immers in
 3   3, 37| Jeruzalem gezonden te worden, zeide hij:~
 4   6, 24|                      24 Want, zeide hij, het betaamt onze ouderdom
 5   6, 30|   door de slagen sterven zou, zeide hij al zuchtende: Aan de
 6   7, 2 |    die voor de anderen sprak, zeide aldus: Wat wilt gij ons
 7   7, 8 |      zijn vaderlijke taal, en zeide tot hen: Geenszins. Waarom
 8   7, 9 |      in de uiterste adem was, zeide hij: Gij booswicht, gij
 9   7, 15|     deze de koning aanziende, zeide tot hem:~
10   7, 18|       en als hij sterven zou, zeide hij: Dwaal niet tevergeefs,
11   7, 27|      wrede tiran bespottende, zeide aldus in haar vaderlijke
12   7, 30|      En als zij nog sprak, zo zeide de jongeling: Wat verwacht
13   8, 18|                     18 En hij zeide: Dezen vertrouwen op hun
14   9, 12|      niet kunnende verdragen, zeide hij deze woorden: Het is
15  13, 6 |                             6 Zeide daarop: Die onder de Joden
16  13, 26|    vertrok naar Demetrius, en zeide dat Nicanor dingen voorhad
17  13, 26|      zaken des konings; want, zeide hij, hij heeft Judas, die
18  14, 5 |                 5 En de ander zeide: Ik ben ook een machtig
19  14, 15|        en dit gevende daarbij zeide:~
20  14, 33|  Nicanor afgesneden hebbende, zeide hij, dat hij die bij stukken