Chapter, Verse

 1   1, 1 |                      1 Als de koning Filopator verstond van degenen
 2   1, 13|     dat geschied is, zeide de koning, om welke oorzaak zou ik
 3   1, 16|      verordineerd waren om de koning tegemoet te gaan, maar ook
 4   1, 21|    maar de oudsten, die om de koning stonden, beproefden alleszins
 5   1, 23|     Waarom degenen, die om de koning stonden, als zij dit zagen
 6   2, 2 |             2 O Here, Here, o Koning der hemelen en Heerser aller
 7   2, 8 |                 8 Gij hebt, o Koning, die de oneindige en onmetelijke
 8   2, 11|         11 Maar nu, o heilige Koning, zie wij worden vanwege
 9   2, 12|  poogt deze stoute en onreine koning deze heilige plaats, die
10   2, 23|      zij zouden hebben met de koning.~
11   3, 4 |    dat die mensen noch met de koning, noch met zijn machten verzoenbaar
12   3, 8 |                   8 Verder de koning, door de tegenwoordige voorspoed
13   3, 9 |                          9 De koning Ptolomeüs Filopator wenst
14   4, 9 |      gelijkerwijs het door de koning was geboden, zo heeft hij
15   4, 10|       dit geschied was, en de koning hoorde, dat der Joden landslieden
16   4, 13|            13 Intussen was de koning grotelijks en gestadig vervuld
17   4, 14| boodschapten de schrijvers de koning, dat zij de beschrijving
18   5, 1 |               1 Toen heeft de koning, vol van grote toom, en
19   5, 5 |    tot des konings hof, om de koning deze zaken te kennen te
20   5, 6 |      hij wil) gezonden tot de koning.~
21   5, 9 | aankwamen, ging hij in tot de koning, en stiet hem aan, en hem
22   5, 9 |      wisselde; welke rede, de koning bedenkende, keerde zich
23   5, 11|    meer voortging, zo riep de koning Hermon tot zich; en hij
24   5, 14|                 14 Toen nu de koning dit gezegd had, prezen allen
25   5, 17|       niet, en Hermon, als de koning de vrienden ontving, stond
26   5, 19|      toonden hem en zeiden: O koning, de grote beesten en het
27   5, 23|     Joden, deze dingen van de koning verstaan hebbende, prezen
28   5, 23|     heerlijke God, de Here en Koning der koningen, als die ook
29   5, 24|                  24 Als nu de koning naar deze zijn wijze van
30   5, 25|       spraken deze woorden: O koning, hoe, lang verzoekt gij
31   5, 27|                27 Zo heeft de koning, die in alles een tweede
32   5, 30|       hof gegaan, en heeft de koning tot de voorgenomen zaak
33   6, 2 |                  2 O machtige Koning, gij opperste en almachtige
34   6, 4 |        4 Gij hebt de machtige koning van Assyrië, Sanherib, die
35   6, 15|    het gebed ophield, kwam de koning met de beesten, en het gruwelijk
36   6, 22|           22 Gij misbruikt de koning, en hebt de tirannen in
37   6, 26|            26 En dit sprak de koning; en zij werden van stonden
38   6, 27|           27 Daarna keerde de koning weder in de stad, en riep
39   6, 30|       Desgelijks hield ook de koning om dezer zaken wil een grote
40   6, 34|      Daarna gingen zij tot de koning en verzochten verlof om
41   6, 35|      35 De dienaars nu van de koning hadden hen beschreven van
42   6, 36|       en alles is hun door de koning toegereikt, tot de veertiende
43   6, 37|       over hun vertrek; en de koning hen prijzende, schreef met
44   7, 1 |                          1 De koning Ptolomeüs Filopator wenst
45   7, 8 | vertrekken, maar zij baden de koning, dat degenen, die uit het
46   7, 11|         11 Toen hebben zij de koning (gelijk het betaamde) gedankt;