Chapter, Paragraph
1 Inl,1 | breekt er voor de Kerk een nieuwe etappe aan. Nogmaals
2 Inl,1 | beschouwd. Meer dan ooit werd ze een volk onderweg, geleid door
3 Inl,1 | is (Heb 13,20). Vanuit een uitzonderlijke dynamiek
4 Inl,1 | Maar het staat vast dat "een stroom van leven", die voortdurend
5 Inl,2 | het heilig Jaar 2000 als een belangrijk baken. Vijfendertig
6 Inl,2 | zag ik deze viering als een providentieel gebeuren waarin
7 Inl,2 | haar vernieuwing om met een nieuw elan haar taak van
8 Inl,3 | Jubeljaar was niet enkel een herdenken van het verleden
9 Inl,3 | van het verleden maar ook een profetie voor de toekomst.
10 Inl,3 | en concrete daden. Het is een opgave waartoe ik alle lokale
11 Inl,3 | mysterie van het ene Godsvolk een gestalte aanneemt die haar
12 Inl,3 | vurigheid te onderzoeken en een nieuw elan voor een spiritueel
13 Inl,3 | onderzoeken en een nieuw elan voor een spiritueel en pastoraal
14 I,4 | beleefd zou worden als "een unieke, ononderbroken lofzang
15 I,4 | Drie-eenheid" (2) en tevens "een weg tot verzoening en een
16 I,4 | een weg tot verzoening en een teken van authentieke hoop
17 I,4 | bereikte op sommige momenten een intensiteit die ons bijna
18 I,5 | met het binnentreden in een nieuw millennium, zonder
19 I,5 | eindtijdvoorstellingen, heeft bijgedragen tot een beter begrijpen van het
20 I,5 | heilsgeschiedenis. Het christendom is een godsdienst die zich invoegt
21 I,5 | de geschiedenis dat God een verbond heeft willen sluiten
22 I,5 | bestemd om uit te groeien tot een grote boom (cf. Mc 4,30-
23 I,6 | loop van de geschiedenis een schaduw hebben geworpen
24 I,7 | heeft door aan zijn Kerk zo een schare heiligen en martelaren
25 I,7 | uitdrukking te brengen. Het is een boodschap die geen woorden
26 I,7 | woorden behoeft. Ze toont op een levende wijze het gelaat
27 I,7 | de eerste eeuwen. Dit is een erfenis die we niet mogen
28 I,8 | Een Kerk op weg ~8. Alsof ze
29 I,8 | heiligen wilden treden, zijn in een niet aflatende stroom talloze
30 I,8 | binnengaan. Ik probeerde me een beeld te vormen van de levensgeschiedenis
31 I,8 | levensgeschiedenis van ieder van hen. Een geschiedenis met haar vreugde,
32 I,8 | gedragen zijn door Christus, een geschiedenis die in dialoog
33 I,9 | jubileumvieringen brachten een grote verscheidenheid aan
34 I,9 | uitdrukking kwam. ~Wij denken op een bijzondere wijze terug aan
35 I,9 | van jongeren waarmee ik een bevoorrechte dialoog mocht
36 I,9 | voor Rome en voor de Kerk een bijzondere gave van Gods
37 I,9 | maatschappij, dreigt ons soms een soort pessimisme te overvallen.
38 I,9 | verrassing geschonken en een boodschap gebracht van een
39 I,9 | een boodschap gebracht van een jeugd die, niettegenstaande
40 I,9 | voorgesteld, zien ze Hem als een overtuigend antwoord en
41 I,9 | geaarzeld te vragen dat ze een radicale keuze zouden ma
42 I,9 | geloof en leven. Ik heb ze een prachtige taak toevertrouwd: .
43 I,10 | zijn eigen karakter en gaf een boodschap mee, niet enkel
44 I,10 | toen hij "in hun midden een kind plaatste" en het tot
45 I,10 | feest van de arbeid, had een groot elan. Ik heb ze gevraagd
46 I,10 | wereld, kwamen samen om met een nieuwe vurigheid op zoek
47 I,10 | gezin gestalte te geven in een cultuur, die op een steeds
48 I,10 | geven in een cultuur, die op een steeds meer verontrustende
49 I,10 | instelling dreigt te verliezen. ~Een van de ontmoetingen die
50 I,10 | heel bijzondere wijze . een jaar van barmhartigheid.
51 I,10 | van het spektakel. , die een grote aantrekkingskracht
52 I,11 | Eucharistisch Congres wel een bijzondere betekenis hebben.
53 I,11 | werd dit jaar bedoeld als een "intens eucharistisch jaar" (7)
54 I,11 | ik, in aanwezigheid van een groot deel van het wereldepiscopaat,
55 I,11 | het wereldepiscopaat, in een uitdrukkelijke daad van
56 I,12 | programma van het Jubeljaar, een bijzondere aandacht zou
57 I,12 | oecumenische dimensie. Was er een betere gelegenheid om de
58 I,12 | Anglicaanse Communio en een metropoliet van het Oecumenisch
59 I,13 | echter vrede moeten nemen met een louter geestelijke etappe,
60 I,13 | louter geestelijke etappe, een betekenisvolle . Woordliturgie.
61 I,13 | Eerste Verbond plaatsvond. Een maand later ging ik weer
62 I,13 | nazi's. Deze bedevaart, een gebeuren van broederlijkheid
63 I,13 | en vrede, beschouw ik als een van de mooiste gaven van
64 I,13 | uitdrukken dat er spoedig een rechtvaardige oplossing
65 I,14 | kon het anders - was ook een belangrijke tijd voor de
66 I,14 | voorbereidende jaren deed ik reeds een oproep tot een grotere en
67 I,14 | ik reeds een oproep tot een grotere en actievere aandacht
68 I,14 | schuld van de arme landen een bijzondere betekenis. Een
69 I,14 | een bijzondere betekenis. Een edelmoedig gebaar naar deze
70 I,14 | oorspronkelijke bijbelse vorm precies een tijd was waar de gemeenschap
71 I,14 | Staten-schuldeisers onlangs een substantiële vermindering
72 I,14 | organisaties, vooral degene die een grotere macht hebben, erin
73 I,14 | bereiken om te komen tot een spoedige oplossing voor
74 I,14 | spoedige oplossing voor een probleem waarvan het ontwikkelingsproces
75 I,15 | Een nieuwe dynamiek ~15. Dit
76 I,15 | gedaan, wettigt geenszins een gevoel van verzadiging,
77 I,15 | minder mag het ons leiden tot een houding van gelatenheid.
78 I,15 | meegemaakt moet integendeel . een nieuwe dynamiek in ons doen
79 I,15 | ons en daarom moeten we een efficiënt pastoraal programma
80 I,15 | het gebed. Onze tijd is een tijd van . altijd in beweging
81 II | II. EEN GELAAT OM TE CONTEMPLEREN ~
82 II,17 | gebeurt dit weliswaar nog op een gesluierde wijze, maar in
83 II,17 | Door hun bemiddeling is een geloofsvisie tot ons gekomen,
84 II,17 | ons gekomen, gedragen door een nauwkeurig historisch getuigenis.
85 II,17 | catechetische bedoeling, een waarheidsgetrouw getuigenis
86 II,18 | hebben niet de bedoeling een volledige biografie van
87 II,18 | geleidelijk aan krijgen we een historisch betrouwbaar zicht
88 II,18 | cf. Lc 3,23), hebben ze een aantal gegevens vernomen
89 II,18 | timmerman" zelf, behorend tot een familie (cf. Mc 6,3). Ze
90 II,18 | evenwel uit te groeien tot een systematisch en gedetailleerd
91 II,18 | uitgekozen (cf. Mc 3,13-19), van een groep vrouwen die voor Hem
92 II,18 | zorgden (cf. Lc 8,2-3), van een menigte mensen die Hem zoeken
93 II,18 | duisternis; maar daarop volgt een nieuwe dageraad, stralend
94 II,18 | ze volgen Hem verder in een reeks verschijningen. Ze
95 II,18 | verstomd, daarna vervuld met een onzegbare vreugde, Hem levend
96 II,19 | te aanvaarden. Slechts na een moeizame geestelijke zoektocht
97 II,19 | gelaat. Dit was trouwens een ervaring die ook de leerlingen
98 II,19 | langs de weg van het geloof, een weg waarvan het evangelie
99 II,19 | Jezus geeft de indruk een eerste balans te willen
100 II,19 | weer anderen Jeremia of een van de profeten" (Mt 16,
101 II,19 | Mt 16,14). Ongetwijfeld een pertinent antwoord, maar
102 II,20 | ons gevraagd indien we met een groeiende overtuiging in
103 II,20 | stappen? Matteüs geeft ons een duidelijke aanwijzing in
104 II,20 | manier van kennen niet. Een "openbaringsgenade" van
105 II,20 | stilte en gebed kan in ons een waarachtige, trouwe en c
106 II,20 | ontwikkelen. Dit mysterie wordt op een unieke wijze verwoord in
107 II,21 | Een ondoorgrondelijk mysterie ~
108 II,21 | vermenging maar ook zonder een mogelijke scheiding (11). ~
109 II,22 | goddelijkheid van Christus een probleem; in andere historische
110 II,22 | menswording van de Zoon van God een echte kenosis, een "ontlediging"
111 II,22 | van God een echte kenosis, een "ontlediging" van de heerlijkheid
112 II,23 | de grondslag gelegd voor een antropologie die haar eigen
113 II,24 | naar voor. Ze reiken ons een aantal elementen aan die
114 II,24 | blijkt het, dat Hij zich in een unieke relatie bevindt met
115 II,24 | Hij, eens volwassen, op een duidelijke manier over de
116 II,24 | aannemen dat terwijl "Hij een wijs en volwassen man werd,
117 II,25 | Het gelaat van een lijdende ~25. Wanneer we
118 II,25 | Mc 15,34). Kan men zich een gruwelijker kwelling, een
119 II,25 | een gruwelijker kwelling, een diepere duisternis voorstellen?
120 II,25 | gebed waarin de psalmist in een ontroerende vermenging van
121 II,26 | dit uur van duisternis, op een heldere manier, het gewicht
122 II,26 | dat in veel hogere mate, een gruwelijke zielenpijn. In
123 II,26 | zaligheid, en anderzijds een doodstrijd die uitmondt
124 II,26 | doodstrijd die uitmondt in een kreet van verlatenheid.
125 II,27 | zouden kunnen noemen, ons een hulp bieden. Deze helpen
126 II,27 | van Jezus op het kruis, in een paradoxaal samengaan van
127 II,27 | Theresia van Lisieux beleeft op een gelijkaardige wijze haar
128 II,27 | minder smartelijk. Het is een mysterie, maar ik kan u
129 II,27 | gelijkaardigs beleef" (15). Welk een verhelderend getuigenis!
130 II,28 | Christus liet hij blijken met een begrijpelijk gevoel van
131 II,28 | op weg naar Damascus in een bliksemflits Christus ontmoette: "
132 III,29 | Jubeljaar. We dienen er een vernieuwd elan voor ons
133 III,29 | uit te putten en er zelfs een inspirerende kracht van
134 III,29 | niet laten verleiden door een naïef perspectief dat er
135 III,29 | naïef perspectief dat er een magische formule zou bestaan
136 III,29 | formule zal ons redden, maar een Persoon en de zekerheid
137 III,29 | Het gaat er dan niet om een "nieuw programma" te ontwerpen.
138 III,29 | hemelse Jeruzalem. Het is een programma dat niet verandert
139 III,29 | cultuur om te komen tot een waarachtige dialoog en daadwerkelijke
140 III,29 | om gedurende enkele jaren een gemeenschappelijke weg voor
141 III,29 | heel de Kerk te bewandelen: een weg van uitdrukkelijke catechese
142 III,29 | aangepaste pastorale inzet om een vruchtbare jubileumervaring
143 III,29 | geformuleerd. Nu er zich niet meer een onmiddellijk objectief aandient,
144 III,29 | de concrete elementen van een programma vastgelegd worden -
145 III,29 | verkondiging van het Evangelie in een veelvoudige context en in
146 III,29 | voor het heropnemen van een bezielend pastoraal werk.
147 III,29 | bezielend pastoraal werk. Een werk waar wij allen bij
148 III,29 | prioriteiten aangeven voor een gemeenschappelijke opbouw
149 III,30 | van de jubileumaflaat als een bijzondere genade, door
150 III,30 | heiligheid blijft meer dan ooit een pastorale noodzaak. ~Daartoe
151 III,30 | gehecht, was het niet om een soort spirituele noot aan
152 III,30 | voegen, maar veeleer om een intrinsieke en eigen dynamiek
153 III,30 | gave houdt op haar beurt een opdracht in die heel ons
154 III,30 | 1 Tes 4,3). Het gaat om een engagement dat zich niet
155 III,31 | kan dit woord hebben in een pastoraal plan? ~De pastorale
156 III,31 | stellen, is in de praktijk een keuze met vergaande gevolgen.
157 III,31 | inwoning van zijn Geest, het een misvatting zou zijn tevreden
158 III,31 | zijn tevreden te zijn met een middelmatig leven vanuit
159 III,31 | middelmatig leven vanuit een minimalistische ethiek en
160 III,31 | minimalistische ethiek en een oppervlakkige godsdienstigheid.
161 III,31 | godsdienstigheid. Als men aan een doopleerling de vraag stelt: "
162 III,31 | verkeerd opvatten, alsof het een uitzonderlijke manier van
163 III,31 | persoonlijk is, en dat het een echte pedagogie van de heiligheid
164 III,32 | van de heiligheid is er een christendom nodig dat zich
165 III,32 | gebed. Het Jubeljaar is een jaar geweest van meer intens
166 III,32 | gebedservaring, dat is het geheim van een werkelijk vitaal christendom
167 III,33 | ontwikkeling van de secularisatie - een diffuse nood aan spiritualiteit
168 III,33 | grotendeels uitdrukt in een vernieuwde nood aan gebed,
169 III,33 | vernieuwde nood aan gebed, niet een "teken van de tijd"? De
170 III,33 | toont hoe het gebed als een echte liefdesdialoog kan
171 III,33 | de Vader. Dan hebben we een levendige ervaring van Christus'
172 III,33 | Joh 14,21). Het gaat om een weg die totaal gedragen
173 III,33 | de genade, maar evenwel een sterk geestelijk engagement
174 III,33 | vurige genegenheid tot en met een waarachtige 'dwaasheid'
175 III,33 | het hart. Het gaat dus om een intens gebed dat zich nochtans
176 III,34 | Uiteraard worden gelovigen die een specifieke roeping tot een
177 III,34 | een specifieke roeping tot een Godgewijd leven hebben ontvangen,
178 III,34 | leven hebben ontvangen, op een bijzondere wijze tot gebed
179 III,34 | hen ontvankelijker voor een contemplatieve ervaring
180 III,34 | christenen het kunnen stellen met een oppervlakkig gebed dat niet
181 III,34 | hun leven te vervullen. In een tijd dat het geloof sterk
182 III,34 | de catecheses op woensdag een bezinning over de psalmen,
183 III,34 | gemeenschappen steeds meer van een gebedsklimaat zouden doordrongen
184 III,34 | liturgisch gebed op te voeden. Een dag van de christelijke
185 III,34 | worden samengebracht in een Eucharistieviering met eventueel
186 III,35 | aan de zondag zelf, als een bijzondere dag van geloof,
187 III,35 | van de gave van de Geest, een echt wekelijks Pasen. (21)
188 III,35 | steunt (cf. 1 Kor 15,14), een gebeurtenis die in het centrum
189 III,35 | van de tijd staa t en die een voorafbeelding is van de
190 III,35 | Door zijn Pasen niet alleen een keer per jaar maar elke
191 III,36 | zondag zou zijn. Het is een engagement dat men niet
192 III,36 | loslaten, niet enkel om aan een gebod te voldoen, maar omdat
193 III,36 | christelijk leven. Wij treden een millennium binnen dat gekenmerkt
194 III,36 | gekenmerkt zal zijn door een sterke vermenging van culturen
195 III,36 | of worden de christenen een "kleine kudde" (Lc 12,32).
196 III,37 | vraag ook dringend om met een nieuwe pastorale moed in
197 III,37 | sacrament van de verzoening op een overtuigende en daadwerkelijke
198 III,37 | deze kwestie. Ik deed toen een oproep om alle mogelijke
199 III,38 | gemeenschappelijk gebed, zal een wezenlijk aspect eerbiedigen
200 III,38 | geloofsdaad te stellen, vanuit een vernieuwde inzet voor het
201 III,39 | slechts mogelijk vanuit een vernieuwd beluisteren van
202 III,39 | evangelisatie en de catechese kreeg een nieuwe impuls vanuit de
203 III,39 | het Woord uitgroeit tot een levende ontmoeting en dat
204 III,40 | van het nieuwe millennium, een prioriteit voor de Kerk.
205 III,40 | gaan dat ook in landen met een oude evangelisatie, de tijd
206 III,40 | tijd waarin men sprak over een 'christelijke samenleving'
207 III,40 | samenleving' voorbij is, een samenleving die ondanks
208 III,40 | Vandaag dient men moedig een situatie onder ogen te zien
209 III,40 | wordt, en zich voltrekt in een context van mondialisering
210 III,40 | context van mondialisering en een wisselende mozaïek van volkeren
211 III,40 | vele keren opgeroepen tot een nieuwe evangelisatie. Vandaag
212 III,40 | Deze passie kan enkel een nieuwe missionaire geest
213 III,40 | die niet enkel de zaak van een groep 'specialisten' zal
214 III,40 | verkondigen. We dienen tot een nieuw apostolisch elan te
215 III,40 | komen dat beleefd wordt als een dagelijks engagement van
216 III,40 | Kerk. Het is wellicht maar een begin, een nauwelijks ontworpen
217 III,40 | wellicht maar een begin, een nauwelijks ontworpen icoon
218 III,40 | maar wilt om in elk geval een paar mensen te redden" (
219 III,40 | het Jubeljaar blijk van een edelmoedige openheid. Wij
220 III,40 | enthousiasme ruimte geven als een nieuw talent (cf. Mt 25,
221 III,41 | iets ver weg, alsof het een categorie uit het verleden
222 III,41 | het Jubeljaar heeft ons een onvermoede kijk gegeven,
223 III,41 | is aan getuigen die, op een of andere manier, het Evangelie
224 IV,42 | mensen en engelen spreken en een geloof bezitten "om bergen
225 IV,42 | Ik begreep dat de Kerk een hart had en dat dit hart
226 IV,43 | Een spiritualiteit van communio ~
227 IV,43 | verwachtingen van de wereld een antwoord willen geven. ~
228 IV,43 | kunnen overgaan. Maar dit zou een dwaling zijn. Alvorens concrete
229 IV,43 | te programmeren, moet men een spiritualiteit van de communio
230 IV,43 | gemeenschappen tot stand komen. Een spiritualiteit van de communio
231 IV,43 | de communio is vooreerst een blik van het hart naar het
232 IV,43 | onze broeders en zusters. Een spiritualiteit van de communio
233 IV,43 | door ze te beschouwen als "een van de onzen", hun vreugde
234 IV,43 | te beantwoorden, door ze een waarachtige, diepe vrie
235 IV,43 | ndsc hap aan te bieden. In een spiritualiteit van de communio
236 IV,43 | aanvaarden en te waarderen als een gave van God. Het is niet
237 IV,43 | God. Het is niet alleen een geschenk voor diegene die
238 IV,43 | ontvangen heeft, het is tevens een . geschenk. dat mij gegeven
239 IV,43 | is. Uiteindelijk betekent een spiritualiteit van de communio
240 IV,43 | communio dat we aan de ander "een eigen plaats" geven, door "
241 IV,43 | overwinnen die ons voortdurend een valstrik spannen en naijver,
242 IV,43 | ziel of maskers zijn, dan een uitdrukking van de communio
243 IV,43 | uitdrukking van de communio of een weg om erin te groeien. ~
244 IV,44 | worden aan de waarheid van een authentieke evangelische
245 IV,45 | communio nodigen uit tot een goed naar elkaar luisteren
246 IV,45 | toe te groeien om zo tot een wijze en door allen gedragen
247 IV,45 | inspireert de Heer de jongste tot een betere raadgeving". (31)
248 IV,45 | spiritualiteit van de communio een ziel aan deze institutionele
249 IV,46 | geen eenvormigheid, maar een organische integratie van
250 IV,46 | organische integratie van een gewettigde verscheidenheid.
251 IV,46 | vele ledematen, verenigd in een enkel lichaam, het unieke
252 IV,46 | heel de gemeenschap om zo een steun te zijn in de vele
253 IV,46 | leven te bevorderen. Dit is een zeer belangrijk probleem
254 IV,46 | Het is dringend nodig om een breed opgezette roepingenpastoraal
255 IV,46 | bereikt. Die pastoraal moet een meer bewuste reflectie bevorderen
256 IV,46 | wanneer deze uitnodigt tot een totale gave van zichzelf
257 IV,46 | Zij blijven aan de Kerk een vitaliteit geven die gave
258 IV,46 | is van God en teken van een authentieke "lente van de
259 IV,47 | 47. Een bijzondere aandacht moet
260 IV,47 | dat wij nu beleven, nu men een onderhuidse en radicale
261 IV,47 | beantwoordt de relatie tussen een man en een vrouw - wederzijds
262 IV,47 | relatie tussen een man en een vrouw - wederzijds en totaal,
263 IV,47 | toegeven aan de druk van een zekere cultuur, ook al is
264 IV,47 | dienen ervoor te zorgen, door een opvoeding die meer en meer
265 IV,47 | dat christelijke families een overtuigend voorbeeld zijn
266 IV,47 | jegens hun kinderen en dienen een actieve rol te spelen om
267 IV,48 | laten zien. Maar er is nog een lange weg af te leggen. ~
268 IV,48 | Lichaam, in de eenheid die een gave van de Geest is, is
269 IV,48 | kinderen van de Kerk; ze is een gevolg van onze menselijke
270 IV,48 | voortdurende gave die de Kerk op een geheimzinnige wijze in Hem
271 IV,48 | gave te ontvangen en ze op een steeds diepere wijze te
272 IV,48 | unum sint - opdat allen een zijn" is tegelijk een imperatief
273 IV,48 | allen een zijn" is tegelijk een imperatief die ons verplicht,
274 IV,48 | imperatief die ons verplicht, een kracht die ons steunt, een
275 IV,48 | een kracht die ons steunt, een heilzame aanklacht van onze
276 IV,48 | In het perspectief van een vernieuwde horizon na dit
277 IV,48 | Lichaam van Christus. ~Met een gelijkaardig engagement
278 IV,49 | liefde van nature gericht op een universele dienstbaarheid.
279 IV,49 | dienstbaarheid. Zij dwingt ons tot een engagement in een actieve
280 IV,49 | ons tot een engagement in een actieve en concrete liefde
281 IV,49 | mensen. Deze liefde is op een even beslissende wijze kenschetsend
282 IV,49 | zichtbaar te worden, liefst met een nog grotere kracht dan voorheen,
283 IV,49 | bladzijde is niet zo maar een uitnodiging om lief te hebben;
284 IV,49 | hebben; het is eigenlijk een bladzijde van een christologie
285 IV,49 | eigenlijk een bladzijde van een christologie die een lichtstraal
286 IV,49 | van een christologie die een lichtstraal op het mysterie
287 IV,49 | de persoon van de armen een bijzondere tegenwoordigheid
288 IV,49 | Zoon. Hij gaf zijn Kerk een voorkeur voor de armen als
289 IV,50 | geloof in Christus hierin een oproep van Christus zelf
290 IV,50 | te lezen. Het gaat erom een traditie van caritas voort
291 IV,50 | die vandaag ongetwijfeld een nog grotere zin voor initiatief
292 IV,50 | initiatief vereist. Dit is een tijd voor de liefde om met
293 IV,50 | tijd voor de liefde om met een nieuwe verbeeldingskracht
294 IV,50 | met allen die lijden, op een wijze dat een helpend gebaar
295 IV,50 | lijden, op een wijze dat een helpend gebaar niet als
296 IV,50 | helpend gebaar niet als een vernederende aalmoes, ma
297 IV,50 | vernederende aalmoes, ma ar a ls een echt broederlijk delen wordt
298 IV,50 | blijven of te verdrinken in een vloed van woorden, waaraan
299 IV,50 | liefde van de werken geeft een onvergelijkbare kracht aan
300 IV,51 | voor het perspectief van een ecologische ramp waardoor
301 IV,51 | van het evangelie vereisen een bijzonder engagement. Die
302 IV,51 | doet men soms beroep op een betwistbare solidariteit
303 IV,51 | domeinen, is het belangrijk op een geëigende manier de motieven
304 IV,51 | wijze noodzakelijkerwijze een dienst aan de cultuur, de
305 IV,52 | moeten gerealiseerd worden in een specifieke christelijke
306 IV,52 | samenleving gebeuren op een wijze die de autonomie en
307 IV,52 | van het evangelie en om op een steeds nauwkeurigere en
308 IV,52 | sociale vraagstuk dat voortaan een planetair vraagstuk is. ~
309 IV,52 | ethische en sociale luik is een absoluut noodzakelijke dimensie
310 IV,52 | weerstaan aan de bekoring van een intimistische en individualistische
311 IV,53 | Een concreet teken ~53. Om een
312 IV,53 | Een concreet teken ~53. Om een teken te geven van deze
313 IV,53 | jubileum deel te nemen -) ook een concreet werk nalaat dat
314 IV,53 | bijdragen geleverd voor een gepaste realisatie van dit
315 IV,53 | aanwezig zou zijn voor zulk een betekenisvol religieus gebeuren.
316 IV,53 | Het saldo zal dienen voor een nieuw initiatief, in de
317 IV,53 | ontroerend gebeuren liet zien van een spontane uitwisseling van
318 IV,53 | opgenomen worden, zal slechts een kleine beek zijn, maar die
319 IV,53 | door de geschiedenis loopt. Een kleine, maar betekenisvolle
320 IV,53 | liefde" (38) om zo aan Petrus een offergave aan te bieden.
321 IV,54 | Dialoog en missie ~54. Een nieuwe eeuw is aangevangen,
322 IV,54 | nieuwe eeuw is aangevangen, een nieuw millennium in het
323 IV,54 | 5, 14) te zijn. ~Dit is een zending die ons doet huiveren
324 IV,55 | symbolische waarde, gepoogd een relatie voor openheid en
325 IV,55 | moet worden voortgezet. In een context van meer uitgesproken
326 IV,55 | meer worden wat Hij is: een naam van vrede en een oproep
327 IV,55 | is: een naam van vrede en een oproep tot vrede. ~
328 IV,56 | christenen hebben wij de plicht een dialoog te voeren door het
329 IV,56 | vreugdevolle aankondiging van een gave is die aan allen wordt
330 IV,56 | alsof het voor ons alleen om een loutere 'mening' ging, terwijl
331 IV,56 | terwijl het voor ons in feite een genade is die ons met vreugde
332 IV,56 | ons met vreugde vervult, een goed nieuws dat wij moeten
333 IV,56 | in dialoog te treden, met een hart dat diep openstaat
334 IV,56 | ter harte genomen? Door een zorgvuldige en aandachtige "
335 IV,57 | Vaticaans Concilie ons toch een grote rijkdom gegeven in
336 IV,57 | het Vaticaan plaatshad, is een moment geweest van deze
337 IV,57 | deze bezinning. Ik wens dat een gelijkaardig initiatief
338 IV,57 | Het is nodig dat zij op een gepaste wijze worden gelezen,
339 IV,57 | genieten: het geeft ons een kompas, waarop wij kunnen
340 Besl,58| wij nu hoopvol verdergaan! Een nieuw millennium ligt voor
341 Besl,58| millennium ligt voor ons open als een wijdse oceaan waarop wij
342 Besl,58| werk verder: wij moeten een doordringende blik hebben
343 Besl,58| om dit te zien en vooral een ruim hart om aan Gods plan
344 Besl,58| van leven. Elke zondag is een beetje als het samenzijn
345 Besl,59| verder open te stellen voor een hoopvolle toekomst, de lof
|