Chapter,  Paragraph

1  I,12| nogmaals haar providentiële rol vervuld als plaats waar de rijkdom
2 II,17|         het begin tot het einde vervuld van zijn mysterie. In het
3 II,18| verbijsterd en verstomd, daarna vervuld met een onzegbare vreugde,
4 II,20|         aan de Vader ontleende, vervuld als Hij was van genade en
5 II,27|        kan zijn: "En de ziel is vervuld van zaligheid en van lijden;