Chapter,  Paragraph

 1 Inl,2  |               ik het heilig Jaar 2000 als een belangrijk baken. Vijfendertig
 2 Inl,2  |          Concilie zag ik deze viering als een providentieel gebeuren
 3  I,4   |        Menswording beleefd zou worden als "een unieke, ononderbroken
 4  I,5   |               gekomen was" (Gal 4,4). Als men Christus ziet in zijn
 5  I,5   |           inplant in de geschiedenis, als zaad bestemd om uit te groeien
 6  I,9   |               van de kant van de Kerk als van de burgerlijke maatschappij,
 7  I,9   |          bijeenkomst van de jongeren. Als er van dit jaar 2000 één
 8  I,9   |             gave van Gods Geest zijn. Als men naar de jongeren kijkt,
 9  I,9   |            tot elke ware vriendschap? Als aan de jeugd het ware gelaat
10  I,9   |              voorgesteld, zien ze Hem als een overtuigend antwoord
11  I,9   |        boodschap te aanvaarden, zelfs als ze veeleisend is en getekend
12  I,10  |              de wereld werden getoond als . de lente van gezin en
13  I,10  |             van het huwelijk en gezin als instelling dreigt te verliezen. ~
14  I,11  |            hebben. En dat was ook zo! Als de Eucharistie het offer
15  I,11  |          Daarom werd dit jaar bedoeld als een "intens eucharistisch
16  I,11  |             we het pogen te beleven. ~Als men de geboorte van de Zoon
17  I,12  |             providentiële rol vervuld als plaats waar de rijkdom en
18  I,13  | broederlijkheid en vrede, beschouw ik als een van de mooiste gaven
19  I,13  |              gaven van het Jubeljaar. Als ik terugdenk aan de sfeer
20  I,15  |    herinneringen bij ons achter. Maar als we de grote erfenis die
21  I,15  |             de wereld, verkondigd ook als de zin van de geschiedenis
22 II,16  |      ongetwijfeld erg zwak overkomen, als we er niet eerst toe zouden
23 II,19  |             aanschouwde was hetzelfde als dit van Jezus, met wie ze
24 II,19  |           over Hem zeggen. Hij krijgt als antwoord: "volgens sommigen
25 II,20  |               de heerlijkheid die Hij als eniggeboren Zoon aan de
26 II,20  |              Vader ontleende, vervuld als Hij was van genade en waarheid" (
27 II,24  |               was van zijn identiteit als Zoon van God. Johannes bevestigt
28 II,25  |               Vader". Hij vraagt Hem, als het mogelijk is, deze beker
29 II,25  |               de psalm gaat inderdaad als volgt verder: ~"Onze vaderen
30 II,26  |             op zich neemt, "verlaten" als Hij zich voelt door zijn
31 II,27  |            iets gelijkaardigs beleefd als de ervaring van Jezus op
32 II,27  |             het kruis zowel zaligheid als lijden heeft gekend" (14).
33 II,28  |     gekruisigde. Hij is verrezen! "En als Christus niet is opgestaan,
34 III,30 |       betekenis van de jubileumaflaat als een bijzondere genade, door
35 III,30 |            betekenis te herontdekken. Als de concilievaders zoveel
36 III,30 |             herontdekking van de Kerk als "mysterie", dat wil zeggen
37 III,30 |             mysterie", dat wil zeggen als "het verenigde volk dat
38 III,30 |        fundamentele zin van het woord als het toebehoren aan Hem,
39 III,30 |          betekent dat we haar gezicht als Bruid van Christus tonen,
40 III,31 |       oppervlakkige godsdienstigheid. Als men aan een doopleerling
41 III,32 |         Bidden moeten we leren en net als de eerste leerlingen moeten
42 III,33 |             Kerk, zowel in het Oosten als in het Westen, kan ons op
43 III,33 |               Zij toont hoe het gebed als een echte liefdesdialoog
44 III,33 |               door de mystici beleefd als "eenheid met de Bruidegom".
45 III,34 |      toeleggen. Maar men vergist zich als men denkt dat eenvoudige
46 III,34 |     oriënteren. Hoe mooi zou het zijn als niet alleen de religieuze
47 III,35 |         zondag en aan de zondag zelf, als een bijzondere dag van geloof,
48 III,36 |           Christenen worden elke week als familie van God samengebracht
49 III,37 |              om Christus te ontdekken als mysterium pietatis. Want
50 III,37 |            ook in het boetesacrament, als "de gewone weg om vergiffenis
51 III,37 |             niet verloren laten gaan. Als vele gelovigen, en in het
52 III,38 |           leven en van de heiligheid. Als we dit principe niet eerbiedigen,
53 III,40 |          woorden van Paulus: "Wee mij als ik het evange lie niet verkondigde" (
54 III,40 |               komen dat beleefd wordt als een dagelijks engagement
55 III,40 |             enthousiasme ruimte geven als een nieuw talent (cf. Mt
56 III,41 |             over martelaren te denken als iets ver weg, alsof het
57 IV,42  |              leerlingen van mij bent: als jullie onder elkaar de liefde
58 IV,42  |             manifesteert de Kerk zich als "sacrament", dit wil zeggen "
59 IV,42  |              in de geschiedenis; maar als de liefde (agapè) ontbreekt,
60 IV,42  |              hymne aan de liefde: ook als wij de taal van mensen en
61 IV,42  |           kerklerares heb uitgeroepen als expert in de scientia amoris: "
62 IV,43  |           millennium dat we beginnen, als wij trouw willen zijn aan
63 IV,43  |          willen zijn aan Gods plan en als wij op de diepe verwachtingen
64 IV,43  |           communio bevorderen en deze als opvoedkundig beginsel laten
65 IV,43  |          geloof door ze te beschouwen als "een van de onzen", hun
66 IV,43  |            aanvaarden en te waarderen als een gave van God. Het is
67 IV,46  |            leken dienen te ontdekken. Als zodanig zijn de leken geroepen
68 IV,46  |               om de meer traditionele als de meer recente vormen van
69 IV,46  |           vlak van de universele Kerk als in de plaatselijke Kerken,
70 IV,47  |            vanuit het plan van God en als mogelijkheid om de echte
71 IV,48  |          bewuster gemaakt van de Kerk als mysterie van eenheid. "Ik
72 IV,48  |               is (cf. 1 Kor 1,11-13). Als zijn Lichaam, in de eenheid
73 IV,48  |       gemeenschappen; deze elementen, als de gaven die eigen zijn
74 IV,48  |          elkaar wederzijds te steunen als ledematen van het éne Lichaam
75 IV,48  |                wat is het heerlijk om als broeders en zusters eendrachtig
76 IV,49  |               armsten ons kan leiden. Als wij werkelijk uitgaan van
77 IV,49  |               het evangelie, evenzeer als aan haar orthodoxie, toetst
78 IV,49  |              de Kerk haar getrouwheid als bruid van Christus. ~Men
79 IV,49  |            een voorkeur voor de armen als opdracht. Door die optie
80 IV,50  |            tijd zijn de noden die ons als christenen appelleren talrijk.
81 IV,50  |               een helpend gebaar niet als een vernederende aalmoes,
82 IV,51  |             noodsituaties waarvoor we als christen niet ongevoelig
83 IV,51  |             aspecten ter sprake komen als de Kerk het over de liefde
84 IV,53  |           keert deze liefde, die zich als het ware in het hart van
85 IV,54  |              Jezus over zichzelf zegt als Hij zich laat kennen als "
86 IV,54  |              als Hij zich laat kennen als "het licht van de wereld" (
87 IV,54  |             de wereld" (Joh 8, 12) en als Hij aan zijn leerlingen
88 IV,54  |             deze zending is mogelijk, als wij in het licht van Christus
89 IV,56  |         religieuze onverschilligheid. Als christenen hebben wij de
90 IV,57  |             gekend en begrepen worden als waardevolle en normatieve
91 IV,57  |             het Concilie te verwijzen als de grote genade waarvan
92 Besl,58|         millennium ligt voor ons open als een wijdse oceaan waarop
93 Besl,58|             Elke zondag is een beetje als het samenzijn in het Cenakel
94 Besl,58|              voorgesteld en aanroepen als de "Ster van de nieuwe evangelisatie".
95 Besl,58|              Ik stel haar weerom voor als het lichtend morgenrood
96 Besl,58|             veilige gids op onze weg. Als echo van de stem van Jezus
97 Besl,59|       grijsheid terecht. Integendeel, als onze pelgrimstocht authentiek