Chapter,  Paragraph

 1 Inl,1  |             richtte. Hiermee nodigt Hij hem uit . naar het diepe
 2 Inl,1  |        Christus is, binnengetreden. Hij is de eindbestemming van
 3 Inl,1  |        jubelen: "Dank de Heer, want Hij is goed, zijn liefde kent
 4  I,4   |             door de profeten, heeft Hij nu, op het einde van de
 5  I,4   |            David uw Redder geboren; Hij is de Messias, de Heer" (
 6  I,4   |         zijn verbaasde stadgenoten. Hij paste de profetie van Jesaja
 7  I,5   |           en menselijk mysterie, is Hij fundament en centrum van
 8  I,5   |        centrum van de geschiedenis. Hij is er de zin en het uiteindelijke
 9  I,7   |            te danken voor alles wat Hij in de loop van de eeuwen,
10  I,10  |      herhaalden wat Jezus deed toen hij "in hun midden een kind
11  I,13  |          overwegen op Golgota, waar Hij zijn leven heeft gegeven
12 II,16  |         Christus. maar toon ons wie Hij is. Heeft de Kerk immers
13 II,18  |           te zijn (Lc 3,22), begint Hij te prediken dat de komst
14 II,19  |           zijde" (ibid.) verzekerde hij hen van de overweldigende
15 II,19  |         kwam enkel tot geloof nadat hij persoonlijk de verrezen
16 II,19  |           cf. Joh 20,24-29). Hoewel hij Jezus' lichaam gezien en
17 II,19  |           enkel door het geloof dat hij ten volle kon binnentreden
18 II,19  |            mensen" over Hem zeggen. Hij krijgt als antwoord: "volgens
19 II,19  |           is Jezus heel anders! Wat Hij van de zijnen verwacht,
20 II,20  |             in dezelfde zin wanneer hij schrijft dat dit gesprek
21 II,20  |         leerlingen plaats vond toen Hij "eens aan het bidden was" (
22 II,20  |            Woord is vlees geworden! Hij is onder ons zijn tent komen
23 II,20  |         gezien, de heerlijkheid die Hij als eniggeboren Zoon aan
24 II,20  |        Vader ontleende, vervuld als Hij was van genade en waarheid" (
25 II,21  |           zijn moeder Maria ontving Hij de menselijke natuur die,
26 II,22  |           vlees geworden is" en dat Hij in alles het menselijk bestaan
27 II,22  |             van de heerlijkheid die Hij bezit van alle eeuwigheid (
28 II,23  |        lichten" (Ps 67,2). En omdat Hij tezelfdertijd God en mens
29 II,23  | tezelfdertijd God en mens was heeft Hij ons ook het ware gelaat
30 II,23  |            van de mens laten zien, "Hij heeft ten volle de mens
31 II,23  |         Christus opgenomen en deelt hij in de intimiteit van het
32 II,24  |      erkennen en het bewustzijn dat Hij zelf hiervan had. Is het
33 II,24  |          wil verduidelijken wanneer hij de eerste woorden van Jezus
34 II,24  |             van Jezus vermeldt, die Hij, toen Hij nauwelijks twaalf
35 II,24  |             vermeldt, die Hij, toen Hij nauwelijks twaalf jaar was,
36 II,24  |          bewust, zo blijkt het, dat Hij zich in een unieke relatie
37 II,24  |        relatie bevindt met God, dat Hij namelijk de 'Zoon' is. Want
38 II,24  |            niet ve rwon derlijk dat Hij, eens volwassen, op een
39 II,24  |     ogenblik aan het bewustzijn dat Hij heeft van zichzelf: "De
40 II,24  |         mogen aannemen dat terwijl "Hij een wijs en volwassen man
41 II,24  |           inderdaad te doden want: "Hij tastte niet alleen de sabbat
42 II,24  |          niet alleen de sabbat aan, Hij noemde ook nog God zijn
43 II,24  |        zekerheid te ondermijnen die Hij bezit: de Zoon te zijn van
44 II,25  |          alle scherpte voorstellen. Hij wordt overweldigd door het
45 II,25  |          heel alleen met God, roept Hij Hem aan op zijn tedere,
46 II,25  | vertrouwvolle wijze: "Abba, Vader". Hij vraagt Hem, als het mogelijk
47 II,25  |             zijn Vader richt, maakt Hij gebruik van de eerste verzen
48 II,26  |          allen. Op het ogenblik dat Hij onze zonden op zich neemt, "
49 II,26  |          zich neemt, "verlaten" als Hij zich voelt door zijn Vader, "
50 II,26  |             door zijn Vader, "geeft Hij zich over" in de handen
51 II,26  |       kennis en ervaring die alleen Hij van God bezat, ziet Hij,
52 II,26  |             Hij van God bezat, ziet Hij, zelfs in dit uur van duisternis,
53 II,26  |             gewicht van de zonde en Hij lijdt er onder. Alleen Hij,
54 II,26  |          Hij lijdt er onder. Alleen Hij, die zijn Vader ziet en
55 II,27  |       beulen (cf. Lc 23,34) terwijl Hij eveneens aan zijn Vader
56 II,28  |           beeld van de gekruisigde. Hij is verrezen! "En als Christus
57 II,28  |         zijn sterfelijk leven heeft Hij onder luid geroep en onder
58 II,28  |            Na de doorstane angst is Hij verhoord. Hoewel Hij Gods
59 II,28  |             is Hij verhoord. Hoewel Hij Gods Zoon was, heeft Hij
60 II,28  |            Hij Gods Zoon was, heeft Hij in de school van het lijden
61 II,28  |     gehoorzaamheid geleerd; en toen Hij tot de voleinding was gekomen,
62 II,28  |          voleinding was gekomen, is Hij voor allen die Hem gehoorzamen,
63 II,28  |           liefde voor Christus liet hij blijken met een begrijpelijk
64 II,28  |            gevoel van schaamte toen hij zei "Heer, Gij weet toch
65 III,30 |            Christus tonen, voor wie Hij zich heeft overgeleverd,
66 III,35 |       stevig in zijn handen draagt, Hij, de "Koning der koningen
67 III,38 |           met zijn genade en nodigt Hij ons uit om alle hulpmiddelen
68 III,40 |          niet voor zichzelf houden; hij moet Hem verkondigen. We
69 IV,42  |         door het "nieuwe gebod" dat Hij ons gegeven heeft, zouden
70 IV,49  |     tegenwoordigheid van Gods Zoon. Hij gaf zijn Kerk een voorkeur
71 IV,54  |        Jezus over zichzelf zegt als Hij zich laat kennen als "het
72 IV,54  |          wereld" (Joh 8, 12) en als Hij aan zijn leerlingen vraagt
73 IV,55  |         moet steeds meer worden wat Hij is: een naam van vrede en
74 IV,56  |             zozeer bemind heeft dat Hij zijn enige Zoon heeft geschonken" (
75 IV,56  |             van God die "waait waar Hij wil" (Joh 3,8) doorheen
76 Besl,58|            In dit Cenakel verscheen Hij "de eerste dag van de week" (