47. Een bijzondere aandacht moet uitgaan naar de
gezinspastoraal. Zij is nog meer noodzakelijk in het historische moment dat wij
nu beleven, nu men een onderhuidse en radicale crisis vaststelt van deze
fundamentele instelling. In de christelijke visie op het huwelijk, beantwoordt
de relatie tussen een man en een vrouw - wederzijds en totaal, uniek en
onontbindbaar - aan het oorspronkelijke plan van God dat in de geschiedenis
werd verduisterd door de "hardheid van het hart", maar dat door
Christus in zijn oorspronkelijke luister is hersteld door de openbaring van wat
God sinds "het begin" (Mt 19, 18) heeft bedoeld. In het huwelijk,
verheven tot de waardigheid van sacrament, is ook het "grote
mysterie" uitgedrukt van de bruidsliefde van Christus voor zijn Kerk (cf.
Ef 5,32).
Op dit punt kan de Kerk niet toegeven aan de druk van een zekere cultuur, ook
al is die ruim verspreid en soms militant. We dienen ervoor te zorgen, door een
opvoeding die meer en meer van het evangelie doordrongen is, dat christelijke
families een overtuigend voorbeeld zijn hoe het huwelijk kan beleefd worden
geheel vanuit het plan van God en als mogelijkheid om de echte waarden van de
menselijke persoon te beleven. Daarbij gaat het om de persoon zelf van de
echtgenoten en vooral om de kinderen die meer kwetsbaar zijn. De families zelf
dienen zich steeds meer bewust te zijn van hun verantwoordelijkheid jegens hun
kinderen en dienen een actieve rol te spelen om hun rechten in Kerk en
samenleving te waarborgen.
|