Het gelaat van de Zoon
24. Het wezen van de goddelijke en de menselijke natuur komt in de evangelies helder naar voor. Ze reiken ons een aantal elementen aan die ons helpen om het 'grensgebied' van het mysterie van Jezus' zelfbewustzijn te betreden. De Kerk twijfelt er niet aan dat de evangelisten, vanuit hun geïnspireerd zijn, in staat waren, in Jezus' woorden de ware betekenis van zijn persoon te erkennen en het bewustzijn dat Hij zelf hiervan had. Is het niet juist dàt wat Lucas wil verduidelijken wanneer hij de eerste woorden van Jezus vermeldt, die Hij, toen Hij nauwelijks twaalf jaar was, in de tempel van Jeruzalem heeft uitgesproken? Jezus is er zich duidelijk van bewust, zo blijkt het, dat Hij zich in een unieke relatie bevindt met God, dat Hij namelijk de 'Zoon' is. Want wanneer zijn moeder Hem wijst op de angst en de pijn, waarmede zij en Jozef Hem hebben gezocht, antwoordt Jezus zonder aarzeling: "Waarom hebben jullie Mij gezocht? Wisten jullie niet dat Ik bij mijn Vader moest zijn?" (Lc 2,49). Het is dan ook niet ve rwon derlijk dat Hij, eens volwassen, op een duidelijke manier over de diepte van dit mysterie spreekt. In de synoptische evangelies wordt dit veelvuldig onderlijnd (cf. Mt 11,27; Lc 1,22); maar vooral in het evangelie van Johannes. Jezus twijfelt geen ogenblik aan het bewustzijn dat Hij heeft van zichzelf: "De Vader is in mij en ik ben in de Vader" (Joh 10,38).
We mogen aannemen dat terwijl "Hij een wijs en volwassen man werd, die steeds meer in de gunst kwam bij God en de mensen" (Lc 2,52), stilaan ook in Hem het bewustzijn groeide van het goddelijk mysterie dat tot vervulling zou komen in zijn totaal verheerlijkte menselijkheid. Evenmin mogen we eraan twijfelen dat Jezus in zijn historisch bestaan zich reeds bewust was van zijn identiteit als Zoon van God. Johannes bevestigt en benadrukt zelfs dat Jezus juist daarom verworpen en veroordeeld werd: men zocht Hem inderdaad te doden want: "Hij tastte niet alleen de sabbat aan, Hij noemde ook nog God zijn Vader en stelde zo zichzelf met God gelijk" (Joh 5,18). In Getsemane en Golgota zal Jezus' menselijk zelfbewustzijn het pijnlijkst op de proef gesteld worden. Maar zelfs het drama van zijn lijden en zijn dood zal niet in staat zijn de serene zekerheid te ondermijnen die Hij bezit: de Zoon te zijn van de hemelse Vader.