36. Zoals ik het reeds deed in de apostolische brief 'Dies Domini' zou ik dus willen aandringen opdat de deelname aan de Eucharistie voor elke gedoopte werkelijk het hart van de zondag zou zijn. Het is een engagement dat men niet mag loslaten, niet enkel om aan een gebod te voldoen, maar omdat het noodzakelijk is voor ieder bewust en consequent christelijk leven. Wij treden een millennium binnen dat gekenmerkt zal zijn door een sterke vermenging van culturen en religies, zelfs in de landen waar het christendom van oudsher aanwezig is. In vele streken zijn of worden de christenen een "kleine kudde" (Lc 12,32). Dit plaatst hen voor de uitdaging om specifieke aspecten van hun identiteit sterker te beleven in de eenzaamheid en in moeilijke omstandigheden. De zondagsplicht heeft hiermee te maken. Christenen worden elke week als familie van God samengebracht rond de tafel van het Woord en het Brood des Levens. De zondagseucharistie is dan ook het meest natuurlijk tegengif tegen de ve reenzaming. Zij is de bevoor rech te plaats waar telkens opnieuw de communio wordt verkondigd en onderhouden. Precies door de deelname aan de Eucharistie wordt de dag van de Heer ook de dag van de Kerk (²³) die zo op krachtige wijze haar rol van sacrament van de eenheid kan uitoefenen.