3. Bovenal, geliefde broeders en zusters, moeten we ons richten op de toekomst. We hebben de jongste maanden vaak uitgekeken naar het nieuwe millennium. Het Jubeljaar was niet enkel een herdenken van het verleden maar ook een profetie voor de toekomst. We moeten de genade die we hebben ontvangen nu omzetten in vaste voornemens en concrete daden. Het is een opgave waartoe ik alle lokale Kerken wil uitnodigen. In elk van deze Kerken die, verzameld rond hun bisschop, luisteren naar het Woord en broederlijk verenigd zijn in het "breken van het Brood" (cf. Hnd 2,42), is "de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk waarlijk aanwezig en werkt ze zich uit" (¹). Het is vooral in elke Kerk dat het mysterie van het ene Godsvolk een gestalte aanneemt die haar in staat stelt zich aan te passen aan de veranderende contexten en de verschillende culturen.
Het geworteld zijn van de Kerk in tijd en ruimte weerspiegelt in laatste instantie de beweging zelf van de Incarnatie. Daarom is de tijd aangebroken voor elke Kerk om na te denken over wat de Geest in dit bijzonder genadejaar aan het Godsvolk heeft gezegd en ook in de langere periode tussen het Tweede Vaticaans Concilie en het grote Jubeljaar. Iedere Kerk dient haar vurigheid te onderzoeken en een nieuw elan voor een spiritueel en pastoraal engagement te ontwikkelen. Daarom wil ik, vanuit het dienstambt van Petrus, tot besluit van dit Jubeljaar met deze brief er toe bijdragen dat de Kerk zich steeds meer manifesteert in de verscheidenheid van haar gaven en de eenheid van haar zending.