De volheid der tijden
5. Het lijdt geen twijfel dat het samenvallen van dit Jubeljaar met het binnentreden in een nieuw millennium, zonder zich te verliezen in allerlei eindtijdvoorstellingen, heeft bijgedragen tot een beter begrijpen van het mysterie van Christus tegen de wijde horizon van de heilsgeschiedenis. Het christendom is een godsdienst die zich invoegt in de geschiedenis! Het is inderdaad doorheen de geschiedenis dat God een verbond heeft willen sluiten met Israël om zo de geboorte van zijn Zoon in de schoot van Maria voor te bereiden "toen de volheid van de tijd gekomen was" (Gal 4,4). Als men Christus ziet in zijn goddelijk en menselijk mysterie, is Hij fundament en centrum van de geschiedenis. Hij is er de zin en het uiteindelijke doel van. Het is inderdaad door Hem, die Woord en Beeld van de Vader is, dat "alles ontstaan is" (Joh 1,3; cf. Kol 1,15-16). Zijn Menswording, die haar bekroning vindt in het Paasmysterie en in de gave van de Geest, is het kloppend hart van de tijd, het mysterievolle uur waarin het Rijk Gods nabij komt (cf. Mc 1,15) en zich zelfs inplant in de geschiedenis, als zaad bestemd om uit te groeien tot een grote boom (cf. Mc 4,30-32).
"Christus toen, Christus vandaag, Christus morgen en immer voort, Gij zijt God" (⁴). Met dit lied, duizend maal herhaald, hebben we dit jaar Christus beschouwd, zoals de Apokalyps Hem voorstelt: "Ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, de oorsprong en het einde" (Apk 22,13). En Christus beschouwend, hebben we de Vader en de Geest aanbeden, de ene en onverdeelde Drie-eenheid, onuitsprekelijk geheim waarin alles zijn oorsprong en voleinding heeft.