Par.

 1 13|         te moeten nemen. Ze waren hem dankbaar voor dat gevoel,
 2 13|          wellicht gebruiken. Door hem te ontzien konden ze misschien
 3 45|          geintjes, en niemand kon hem zijn naam noemen zonder
 4 56|           voor het zeggen hadden, hem te erkennen, waardoor hij
 5 61|          de schade die de Pruisen hem hadden berokkend, het verlies
 6 61|     gezorgd. Wat Loiseau betreft, hem was het gelukt alle landwijnen
 7 61|          verkopen, zodat de staat hem een aanzienlijke som schuldig
 8 77|                      Ze keek naar hem op en zei: `Wilt u ook wat,
 9 81|       charmante reisgenote' of ze hem toestond mevrouw Loiseau
10 90|     wurgen dan de rest! En ik zou hem afgemaakt hebben, die ene,
11 92|         reken maar! Jullie hebben hem verraden, die man! Als we
12 1 |           opgepoetste kleppet die hem deed lijken op een loopjongen
13 16|               Iedereen stemde met hem in, ze smeekten haar, drongen
14 28|           verstand van die boerin hem op de welvaart die zoveel
15 29|      achttien ankers Bordeaux van hem voor het voorjaar, als de
16 38|     zonder conducteur. Ze zochten hem vergeefs in de stallen,
17 38|           besloten de mannen naar hem op zoek te gaan en vertrokken.
18 39|           oude kerkrat antwoordde hem: `O, dat zijn geen kwaaie,
19 40|      vinden. Ten slotte vonden ze hem in het dorpscafé, broederlijk
20 40|           officier. De graaf riep hem: `Had u geen opdracht gekregen
21 47|          weet ik niks van. Ga het hem maar vragen. Als ze mij
22 49|        herbergier heeft me namens hem de opdracht gegeven.'~
23 53|        had zelfs formeel verboden hem eerder te wekken, behalve
24 54|         die gemachtigd was om met hem te praten over burgerlijke
25 58|         spreken. De graaf stuurde hem zijn kaartje waaraan de
26 79|          die omviel van de slaap, hem kwam halen. Ze vertrok dus
27 79|           kregen dat ze niets uit hem konden krijgen, verklaarden
28 95|    Vervolgens kwam het gesprek op hem, op zijn houding, op zijn
29 0 |    menselijke aard wel kende, had hem er uitgegooid. Hij was van
30 6 |        dat zij het in haar plaats hem minder zou weigeren dan
31 12|      armen lieten inslapen en met hem zijn luitenant en de slagordes
32 23|          Zijn besluiten, schreven Hem belang toe in zaken die
33 23|           echt helemaal niets met Hem te maken hadden.~
34 31| redenering, met gevoel. Het lukte hem `mijnheer de graaf' te blijven,
35 41|           boven hen aansprak, gaf hem dubbelzinnige raad die hij
36 48|         tikte een wankele Loiseau hem plotseling op de buik en
37 53|         Ik zeg jullie toch dat ik hem heb gezien.'~
38 88|           onder de bank tegenover hem, zakte onderuit, deed zijn