Par.

 1 27|                            Ik neem mijn vrouw mee,' zei de een.~
 2 90|          blijven,' zei ze. `Ik had mijn huis vol proviand en ik
 3 90|          geweten! Ik bekeek ze uit mijn raam, die zwijnen met hun
 4 90|     zwijnen met hun punthelmen, en mijn dienstbode moest me vasthouden
 5 90|          om te voorkomen dat ik ze mijn meubels naar de kop had
 6 90|            ene, als ze me niet aan mijn haren hadden weggesleept.
 7 33| verontwaardigd en antwoordde: `Nee mijn beste, er zijn ogenblikken
 8 57|          Ik wil niet dat ze zonder mijn toestemming vertrekken.
 9 79|            Hij riep haar toe: `Zet mijn kandeel maar voor het vuur',
10 29|            aanslaan, noemde haar: `mijn lieve kind', behandelde
11 72|               Zeker, ze is een van mijn vriendinnen.'~
12 79|        kaarten bij elkaar en zei: `Mijn maag knort.'~