Par.

 1 27|                                  Ik neem mijn vrouw mee,' zei
 2 28|                                  Ik ook.'~
 3 29|                               En ik ook.'~
 4 69|                                  Ik voel me inderdaad niet al
 5 69|        zei de graaf, `waarom heb ik er toch niet aan gedacht
 6 78|      eerlijk te zijn, dat weiger ik niet, ik kan niet meer.
 7 78|        zijn, dat weiger ik niet, ik kan niet meer. Oorlog is
 8 84|         stamelde: `Heremijntijd, ik durfde de heren en dames
 9 90|                                  Ik dacht eerst nog dat ik wel
10 90|           Ik dacht eerst nog dat ik wel kon blijven,' zei ze. `
11 90|       wel kon blijven,' zei ze. `Ik had mijn huis vol proviand
12 90|        mijn huis vol proviand en ik wilde liever een paar soldaten
13 90|         de wijk nemen. Maar toen ik ze zag, die Pruisen, toen
14 90|       zag, die Pruisen, toen kon ik het niet helpen! Ik werd
15 90|          kon ik het niet helpen! Ik werd helemaal beroerd van
16 90|    helemaal beroerd van woede en ik heb de hele dag gehuild
17 90|     gehuild van schaamte. O, als ik een man was geweest had
18 90|          een man was geweest had ik het wel geweten! Ik bekeek
19 90|          had ik het wel geweten! Ik bekeek ze uit mijn raam,
20 90|   vasthouden om te voorkomen dat ik ze mijn meubels naar de
21 90|           de eerste de beste ben ik naar de keel gevlogen. Ze
22 90|        te wurgen dan de rest! En ik zou hem afgemaakt hebben,
23 90|        weggesleept. Daarna moest ik onderduiken. Ten slotte
24 90|      onderduiken. Ten slotte heb ik een gelegenheid gevonden
25 90|      gelegenheid gevonden en ben ik vertrokken, vandaar dat
26 90|          vertrokken, vandaar dat ik hier zit.'~
27 92|        verontwaardiging zei ze: `Ik had jullie wel eens in zijn
28 10|         zich om en zei: `Dat ben ik.'~
29 14|      ronduit: `Dat kan wel zijn, ik ga niet.'~
30 16|         Ten slotte zei ze: `Maar ik doe dit voor jullie, dat
31 20|        Nee, dat gaat u niet aan, ik kan het niet vertellen.'~
32 24|          moorden te laten leren! Ik ben maar een oude vrouw
33 24|       lopen stampvoeten, dan zeg ik: als er mensen zijn die
34 39|         ze. Ze komen van verder. Ik weet niet precies waarvandaan,
35 39|          die oorlog, natuurlijk! Ik weet wel zeker dat ze daar
36 41|          maar sinds die tijd heb ik weer een andere opdracht
37 47|                        Daar weet ik niks van. Ga het hem maar
38 47| verbieden om in te spannen, span ik niet in. Zo simpel is dat.'~
39 51|                Gisteravond, toen ik naar bed ging.'~
40 57|          reizigers te bespannen. Ik wil niet dat ze zonder mijn
41 66|                              Zou ik u mogen vragen waarom u
42 68|             Met alle respect mag ik u er misschien op wijzen,
43 74|        Pruisische stuk vuil, dat ik het nooit zal willen. Ja,
44 1 |         met alle mannen te doen, ik vind dat ze het recht niet
45 1 |         de ander niet. Nou vraag ik jullie, ze heeft over zich
46 1 |      koetsier van de prefectuur! Ik kan het weten, want hij
47 1 |       aan te stellen, die griet! Ik voor mij vind dat hij zich
48 1 |          hoeft maar te zeggen: ``Ik wil'', en hij kon ons met
49 36|   Loiseau riep uit: `Sapperloot! Ik geef een rondje champagne
50 45|    champagne in de hand en zei: `Ik drink op onze verlossing!'~
51 49|          het gezelschap en zei: `Ik zeg jullie allemaal dat
52 53|                                  Ik zeg jullie toch dat ik hem
53 53|           Ik zeg jullie toch dat ik hem heb gezien.'~
54 57|                                  Ik zweer het jullie.'~
55 60|        nu Frans of Pruisisch is, ik zeg je dat ze dat helemaal
56 67|          haar man: `Gelukkig zit ik niet naast haar.'~
57 71|                              Als ik me niet vergis kent u mevrouw
58 85|          te zeggen: `Wat wil je? Ik kan er niets aan doen.'~