bold = Main text
Part grey = Comment text
1 Voor(1)| Oudinot (1827-1889), glazenier en vader van Camille en Hermine
2 Voor(1)| glazenier en vader van Camille en Hermine Oudinot, met wie
3 I | verhaal van Morin niet, en je komt nog wel uit La Rochelle?'~
4 I | Labarbe zich in de handen en begon te vertellen.~ `
5 I | hebt Morin toch wel gekend, en je herinnert je ook nog
6 I | benen, dikke schouders, en dat alles vrijwel onder
7 I | minderwaardige gerechten. En dan ga je weer weg, het
8 I | acht uur veertig 's avonds. En hij liep vol spijt en in
9 I | avonds. En hij liep vol spijt en in verwarring door de grote
10 I | had haar voile opgelicht en Morin mompelde verrukt: "
11 I | ging ze de wachtkamer in, en Morin volgde haar. Daarop
12 I | Daarop liep ze het perron op, en Morin volgde haar nog steeds.
13 I | stapte ze in een lege wagon, en Morin volgde haar nog altijd.~
14 I | reisdeken om haar benen en strekte zich uit op de bankjes
15 I | kunt zomaar geluk hebben. En misschien moet ik alleen
16 I | Danton die zei: "Lef, lef, en niets dan lef"? Nou ja,
17 I | opening, een aanleiding. En hij wachtte op een gelukkige
18 I | geteisterd gevoelsleven en zijn geest helemaal hoteldebotel.~
19 I | Maar de nacht verstreek en het mooie kind sliep nog
20 I | te beramen. Het werd dag en al snel wierp de zon haar
21 I | buiten, keek naar Morin en glimlachte. Ze glimlachte
22 I | gelukkige vrouw, uitnodigend en vrolijk. Morin huiverde.
23 I | ben ik niet betoverend? En jij blijft een hele nacht
24 I | Ze glimlachte nog steeds en keek hem aan, ze begon zelfs
25 I | ik zet alles op alles. En plotseling, zonder voorafgaande
26 I | pakte haar in zijn armen en kuste haar.~ Ze sprong
27 I | kuste haar.~ Ze sprong op en schreeuwde: "Help", gillend
28 I | haar bij de rok vasthield en stamelde: "Mevrouw... mevrouw
29 I | De trein minderde vaart en stopte. Twee beambten kwamen
30 I | wilde... me... me..." En ze bezwijmde.~ Ze stonden
31 I | overheid verbaliseerde. En de arme galanteriehandelaar
32 II | de Fanal des Charentes. En ik zag Morin elke avond
33 II | vrouw had hem geslagen. En hij zag zijn handel al geruïneerd,
34 II | slotte medelijden met hem en riep mijn medewerker Rivet
35 II | Rivet erbij, een spotziek en levenswijs mannetje, om
36 II | stuurde Morin naar huis en ging naar die magistraat.~
37 II | onderwijzeres had gehaald en die, omdat ze geen vader
38 II | die, omdat ze geen vader en moeder meer had, haar vakantie
39 II | doorbracht bij haar oom en tante, brave burgers in
40 II | in bed, ziek van emotie en verdriet. Zijn vrouw, een
41 II | vrouw, een grote, knokige en bebaarde kenau, zat hem
42 II | hij hoor, het ventje!"~ En ze ging voor het bed staan,
43 II | je bent toch een varken." En ik nam de duizend frank
44 II | geabonneerd op de Fanal en een overtuigd politiek medestander
45 II | Het nichtje was weg en ik sneed de delicate kwestie
46 II | slaakte hij een triomfkreet en zei: "Wacht even, ik heb
47 II | blijft hier allebei eten en logeren, en als mijn vrouw
48 II | allebei eten en logeren, en als mijn vrouw terugkomt,
49 II | regelen gaf de doorslag en wij namen de uitnodiging
50 II | stralend op, riep zijn nichtje en stelde een wandeling door
51 II | tot vanavond."~ Rivet en hij begonnen over politiek
52 II | eerlijk, tussen ons gezegd en gezwegen, had u er niet
53 II | aan gedaan niets te zeggen en die deugniet op zijn plaats
54 II | wat wilt u? Ik werd bang en als je bang bent, dan redeneer
55 II | begon nog harder te lachen en ontblootte al haar tanden. "
56 II | tanden. "Tussen de begeerte en de daad, meneer, is plaats
57 II | Nou ja, als ík u hier en nu zou zoenen, wat zou u
58 II | top tot teen op te nemen en zei vervolgens doodkalm: "
59 II | haalde haar schouders op en antwoordde: "Nou ja, omdat
60 II | mij tersluiks aankijkend: "En ook niet zo lelijk."~
61 II | Ik deed heel nederig en zei met gedempte stem: "
62 II | maar één diep verlangen en dat is om voor een rechtbank
63 II | zo?" Ik keek haar ernstig en diep in de ogen.~ "Omdat
64 II | U bent een grapjes." En ze had het woord "grapjas"
65 II | ik had haar in mijn armen en drukte gretige kussen op
66 II | slotte maakte ze zich rood en gekwetst los. "U bent grof
67 II | enigszins verward haar hand en stamelde: "Neemt u mij niet
68 II | Ze was werkelijk verrast en keek op. Ik vervolgde: "
69 II | luister. Ik ken Morin niet en hij kan me ook niets schelen.
70 II | naar de gevangenis gaat en voor het gerecht moet verschijnen.
71 II | schok gevoeld toen ik u zag en uw beeld heeft me niet meer
72 II | geprobeerd u terug te zien en ik heb dat beest van een
73 II | van een Morin aangewend, en hier ben ik dan. De omstandigheden
74 II | weer te gaan glimlachen en mompelde: "Grappenmaker."~
75 II | Ik stak mijn hand op en zei op oprechte toon (ik
76 II | helemaal alleen, want Rivet en de oom waren verdwenen in
77 II | verklaring af, lang, teder, en daarbij drukte en kuste
78 II | teder, en daarbij drukte en kuste ik haar vingers. Ze
79 II | als naar iets aangenaams en nieuws, zonder goed te weten
80 II | bleek, bedrukt, huiverig, en voorzichtig nam ik haar
81 II | haar hand de mijne tegen en drukte die, langzaam omsloot
82 II | haar middel in een bevende en steeds steviger omhelzing,
83 II | met mijn mond haar wang en plotseling vonden mijn lippen
84 II | werd een lange, lange kus en hij zou nog veel langer
85 II | vandoor. Ik draaide me om en zag Rivet op me afkomen.~
86 II | ging midden op de weg staan en zonder te lachen zei hij: "
87 II | riemen die ik heb, beste. En de oom? Wat heb jij voor
88 II | zoveel geluk gehad."~ En ik pakte hem bij de arm
89 III | gebracht. Ik zat naast haar en mijn hand ontmoette onder
90 III | wandeling in de maneschijn en ik fluisterde haar alle
91 III | Vóór ons liepen de oom en Rivet te discussiëren. Hun
92 III | We drukten de man de hand en gingen naar boven. Ze bracht
93 III | naar de kamer van Rivet, en hij fluisterde me in het
94 III | hoofd op hol te brengen en haar weerstand te breken.
95 III | misnoegd, zeer opgehitst en zeer bedremmeld, want ik
96 III | me snel aan, deed open, en zij kwam binnen. "Ik ben
97 III | verslond haar met liefkozingen en stotterde: "Ik wil... ik
98 III | uit, blies mijn kaars uit en verdween.~ Ik bleef woest
99 III | niet. Eindelijk vond ik er en ging de gang op, half gek,
100 III | Wat moet ik dan zeggen? En ik bleef stokstijf staan,
101 III | stokstijf staan, met leeg hoofd en kloppend hart. Na een paar
102 III | met hem te bespreken.~ En ik begon de deuren te inspecteren
103 III | mijn tenen naar haar toe en zei: "Ik ben vergeten, juffrouw,
104 III | mij vrijuit doorbladeren, en ik las zoveel hoofdstukken
105 III | hand mij staande hield. En een stem, die van Rivet,
106 III | die amper heeft geslapen, en sprak op gemelijke toon: "
107 III | lieden trokken hun klacht in, en ik zou vijfhonderd frank
108 III | onder vier ogen, ik bad en ik smeekte, ik zei: "Toe
109 III | Maar hij leek getergd en zei een paar keer in mijn
110 III | In de trein, na stevige en stilzwijgende handdrukken
111 III | begonnen te schreeuwen: "En, hebben jullie de zaak van
112 III | in lachen uit te barsten en verklaarde: "Jazeker, het
113 III | geregeld, dankzij Labarbe."~ En wij naar Morin.~ Die
114 III | mosterdpleisters op zijn benen en koude kompressen op zijn
115 III | hoofd, te sterven van angst. En hij hoestte voortdurend,
116 III | te beven dat zijn polsen en zijn benen ervan schudden.
117 III | het varken Morin" genoemd, en die titel verwondde hem
118 III | vreselijkste pesterijen en telkens als ze ham aten
119 III | Belloncle. Een grote, gezette en mooie vrouw ontving me.~ "
120 III | Henriette Bonnel."~ "Ach!" En ik voelde me verbleken.~
121 III | van te hebben, glimlachte en bekeek me.~ Zodra zij
122 III | hij ze stuk wilde hebben en zei: "Beste meneer, ik heb
123 III | die zaak..." Hij aarzelde en zei toen zachter, alsof
|