Part
1 I | zich in de handen en begon te vertellen.~ `Je hebt
2 I | als smoes zijn voorraad te moeten aanvullen. Je weet
3 I | zich uit op de bankjes om te gaan slapen.~ Morin vroeg
4 I | hem. O, als we eens wisten te lezen in zielen, als we
5 I | als we dat konden! Ik durf te wedden dat je alle dagen
6 I | dagen zonder het in de gaten te hebben prachtige gelegenheden
7 I | zij maar een gebaar hoeven te maken om me aan te geven
8 I | hoeven te maken om me aan te geven dat ze niets liever
9 I | terwijl Morin haar val zat te beramen. Het werd dag en
10 I | gedroomde signaal waarop hij zat te wachten. Hij wilde zeggen,
11 I | sinds gisteravond op je bank te blijven zitten?~ Toe
12 I | mooie vrouw zonder iets te ondernemen, grote gek.~
13 I | hem aan, ze begon zelfs te lachen. Hij raakte de kluts
14 I | compliment, kortom, iets te zeggen, wat dan ook. Maar
15 I | dol van angst, probeerde te springen, terwijl een dodelijk
16 II | toch niet."~ Hij zat te huilen, zijn vrouw had hem
17 II | mannetje, om zijn mening te vragen.~ Hij stelde voor
18 II | de keizerlijke procureur te gaan opzoeken, die tot mijn
19 II | we dus voor elkaar zien te krijgen.~ Ik ging weer
20 II | kamer door me in het gezicht te schreeuwen: "U komt voor
21 II | hij smeekte me de familie te gaan opzoeken. Die missie
22 II | om die naar eigen inzicht te besteden.~ Omdat ik me
23 II | wagen, vroeg ik Rivet mee te gaan. Hij stemde in op voorwaarde
24 II | middag dringende zaken af te handelen in La Rochelle.~
25 II | Sakkerloot, ik begin Morin te snappen."~ De oom, meneer
26 II | redacteurs van zijn krant in huis te hebben. Rivet fluisterde
27 II | de jonge dame zou krijgen te verduren na het gerucht
28 II | geloven.~ De man leek te aarzelen, maar hij kon niets
29 II | zaak van dat varken Morin te regelen gaf de doorslag
30 II | hij begonnen over politiek te praten. Ik van mijn kant
31 II | poging haar aan mijn zijde te krijgen.~ Maar ze leek
32 II | niet beter aan gedaan niets te zeggen en die deugniet op
33 II | deugniet op zijn plaats te zetten zonder beambten erbij
34 II | zetten zonder beambten erbij te halen, om vervolgens gewoon
35 II | vervolgens gewoon van rijtuig te wisselen?"~ Ze begon
36 II | wisselen?"~ Ze begon te lachen. "Wat u zegt is waar!
37 II | kreten, maar toen was het al te laat. U moet zich ook bedenken
38 II | wierp, zonder een woord te zeggen, met een gezicht
39 II | verward of verlegen door te worden. Ik zei bij mezelf:
40 II | juffrouw, geef nou toe dat hij te verontschuldigen was, want
41 II | vrouwspersoon als u komen te zitten zonder de volstrekt
42 II | volstrekt verklaarbare begeerte te voelen opkomen u te zoenen."~
43 II | begeerte te voelen opkomen u te zoenen."~ Ze begon nog
44 II | Ze begon nog harder te lachen en ontblootte al
45 II | om me van top tot teen op te nemen en zei vervolgens
46 II | beweging had kunnen doen om mij te ontwijken, had ik haar een
47 II | verkocht. Ze sprong opzij, maar te laat. Daarop zei ze: "Zo,
48 II | is om voor een rechtbank te verschijnen wegens dezelfde
49 II | eer zou zijn, u met geweld te hebben begeerd. Want na
50 II | hebben begeerd. Want na u te hebben gezien zou iedereen
51 II | Ze begon van ganser harte te lachen.~ "U bent een
52 II | hoekje bedekte om de rest aan te bieden.~ Ten slotte maakte
53 II | krijg er spijt van naar u te hebben geluisterd."~
54 II | u gekwetst. Ik ben veel te hard van stapel gelopen!
55 II | ogenblik zei ze: "Ik hoef niets te weten, meneer."~ Maar
56 II | ik heb geprobeerd u terug te zien en ik heb dat beest
57 II | stond op het punt weer te gaan glimlachen en mompelde: "
58 II | aangenaams en nieuws, zonder goed te weten wat ze ervan moest
59 II | ten slotte verward, door te denken wat ik zei, ik was
60 II | vonden mijn lippen zonder te zoeken de hare. Het werd
61 II | op de weg staan en zonder te lachen zei hij: "Nou nou!
62 II | bij de arm om naar binnen te gaan.~
63 III| ons liepen de oom en Rivet te discussiëren. Hun schaduwen
64 III| volgende ochtend om zeven uur te zullen komen, met de eerste
65 III| probeerde haar hoofd op hol te brengen en haar weerstand
66 III| brengen en haar weerstand te breken. Maar zodra ze voelde
67 III| vergeten," sprak ze, "u te vragen wat u 's morgens
68 III| om iets urgents met hem te bespreken.~ En ik begon
69 III| En ik begon de deuren te inspecteren waarbij ik mijn
70 III| ik mijn best deed de hare te ontdekken, die van haar
71 III| verschrikt, rechtop in bed, aan te kijken.~ Vervolgens schoof
72 III| ben vergeten, juffrouw, u te iets te lezen te vragen."
73 III| vergeten, juffrouw, u te iets te lezen te vragen." Ze verweerde
74 III| juffrouw, u te iets te lezen te vragen." Ze verweerde zich,
75 III| opbrandden.~ Na haar te hebben bedankt ging ik op
76 III| zaak van dat varken Morin te regelen?"~ Om zeven uur '
77 III| gedronken. Een chocola om voor te sterven, zacht, romig, geparfumeerd,
78 III| uitstapje organiseren om ruïnes te gaan bezoeken. Henriette
79 III| accepteerde, maar Rivet stond erop te gaan.~ Ik nam hem onder
80 III| was dus wel gedwongen ook te gaan. Het was een van de
81 III| je begon me behoorlijk te vervelen."~ Toen we bij
82 III| een menigte ons stond op te wachten... ze zagen ons
83 III| nog niet of ze begonnen te schreeuwen: "En, hebben
84 III| moeite om niet in lachen uit te barsten en verklaarde: "
85 III| kompressen op zijn hoofd, te sterven van angst. En hij
86 III| hij ons zag begon hij zo te beven dat zijn polsen en
87 III| slag, de emotie was hem te machtig geworden.~ Hij
88 III| Zij leek nergens last van te hebben, glimlachte en bekeek
|