bold = Main text
   Part                                    grey = Comment text

 1  I   |     katuil. `Hoe dat zo, ken jij het verhaal van Morin niet,
 2  I   |          betekenen. Je krijgt er het vuur van in je bloed. Elke
 3  I   |        handbereik, zonder dat je het durft of kunt aanraken.
 4  I   |           En dan ga je weer weg, het hart nog diep geschokt,
 5  I   |      volgde haar. Daarop liep ze het perron op, en Morin volgde
 6  I   |      alleen maar lef hebben. Was het niet Danton die zei: "Lef,
 7  I   |      niets dan lef"? Nou ja, als het Danton niet was, dan is
 8  I   |          Danton niet was, dan is het Mirabeau2. Wat doet het
 9  I   |          het Mirabeau2. Wat doet het er ook toe? Ja, ik heb niet
10  I   |          niet genoeg lef, dat is het hem. O, als we eens wisten
11  I   |         dat je alle dagen zonder het in de gaten te hebben prachtige
12  I   |         jij denkt.~    Maar waar het hem nog steeds aan ontbrak,
13  I   |       Maar de nacht verstreek en het mooie kind sliep nog altijd,
14  I   |         haar val zat te beramen. Het werd dag en al snel wierp
15  I   |       straal vanaf de horizon op het lieve gezicht van de slaapster.~    
16  I   |        een subtiele uitnodiging, het gedroomde signaal waarop
17  I   |    gillend van schrik. Ze opende het portier, zwaaide met haar
18  I   |     bezwijmde.~    Ze stonden op het station van Mauzé. De aanwezige
19  I   |     arresteerde Morin.~    Zodra het slachtoffer van zijn handtastelijkheden
20  I   | aantasting van de goede zeden in het openbaar.~
21  I(2)|                                  Het was Danton, in 1792.~
22 II   |          zag Morin elke avond in het Café du Commerce.~    De
23 II   |         geruïneerd, zijn naam in het slijk, onteerd, zijn verontwaardigde
24 II   |         aanklacht had ingediend. Het openbaar ministerie wilde
25 II   |       naar zijn kamer door me in het gezicht te schreeuwen: "
26 II   |           Nou, daar is hij hoor, het ventje!"~    En ze ging
27 II   |     ventje!"~    En ze ging voor het bed staan, met haar vuisten
28 II   |           niet eens. Ik verzeker het je!"~    Ik antwoordde: "
29 II   |           Rivet fluisterde me in het oor: "Ik denk dat we de
30 II   |         wel kunnen regelen."~    Het nichtje was weg en ik sneed
31 II   |      kwestie aan. Ik zwaaide met het schrikbeeld van een schandaal,
32 II   |       zou krijgen te verduren na het gerucht van een dergelijke
33 II   |       Rivet bood weerstand, maar het verlangen de zaak van dat
34 II   |             Maar ze leek niet in het minst beduusd, ze luisterde
35 II   |   spreken tegenover iedereen, in het openbaar dat trieste tafereel
36 II   |       mijn kreten, maar toen was het al te laat. U moet zich
37 II   |              Ze keek me recht in het gezicht, zonder er verward
38 II   |     uitdrukking was grappig, zij het weinig duidelijk. Ik vroeg
39 II   |      doodkalm: "O, maar met u is het niet hetzelfde."~    Dat
40 II   |          natuurlijk ook wel, dat het niet hetzelfde was, want
41 II   |      niet hetzelfde was, want in het hele gewest werd ik "de
42 II   |         stem: "O juffrouw, als u het mij vraagt, dan heb ik maar
43 II   |       bent die er bestaan, omdat het voor mij een getuigschrift,
44 II   |          een grapjes." En ze had het woord "grapjas" nog niet
45 II   |         meneer."~    Maar ik had het gevonden, ik riep uit: "
46 II   |        kan me ook niets schelen. Het laat me koud of hij naar
47 II   |          gevangenis gaat en voor het gerecht moet verschijnen.
48 II   |       gezien, u stond daar, voor het hek. Ik heb een schok gevoeld
49 II   |     Geloof me of geloof me niet, het doet er niet toe. Ik vond
50 II   |     waars in mijn blik, stond op het punt weer te gaan glimlachen
51 II   |      voorzichtig nam ik haar bij het middel.~    Ik sprak heel
52 II   |        zonder te zoeken de hare. Het werd een lange, lange kus
53 III  |                      III~    Bij het eten werd mijn hoofd helemaal
54 III  |        mijn hand ontmoette onder het tafelkleed voortdurend de
55 III  | schaduwen volgden ze plechtig op het zand van de paden.~    We
56 III  |         gingen weer naar binnen. Het duurde niet lang of een
57 III  |          en hij fluisterde me in het oor: "Het zat er natuurlijk
58 III  |       fluisterde me in het oor: "Het zat er natuurlijk niet in
59 III  |         stem antwoordde: "Ik ben het."~    Ik kleedde me snel
60 III  |          woest alleen achter, in het duister, zocht lucifers,
61 III  |        Na een paar seconden kwam het antwoord: Wel verdorie,
62 III  |        zich, maar ik had al snel het boek dat ik zocht opengeslagen.
63 III  |        zal de titel niet noemen. Het was werkelijk de mooiste
64 III  |      werkelijk de mooiste roman, het goddelijkste gedicht dat
65 III  |          was omgeslagen, liet ze het mij vrijuit doorbladeren,
66 III  |          Rivet, fluisterde me in het gezicht: "Ben je nou nog
67 III  |        van haar familieleden met het hoofd van "ja, blijf toch".
68 III  |       wel gedwongen ook te gaan. Het was een van de moeilijkste
69 III  |         en verklaarde: "Jazeker, het is geregeld, dankzij Labarbe."~    
70 III  |   zieltogend hoestje, zonder dat het duidelijk was waar hij dat
71 III  |         ervan schudden. Ik zei: "Het is geregeld, klootzak, maar
72 III  |         hele streek nog slechts "het varken Morin" genoemd, en
73 III  |    willen zien. Mijn vrouw heeft het zo vaak over u gehad. Ik
74 III  |       vaak over u gehad. Ik weet het... ja, ik weet in wat voor