Part

 1  I |            die een oude dame kuste. Ze had haar voile opgelicht
 2  I |           een mooie meid!"~    Toen ze afscheid had genomen van
 3  I |      genomen van de oude dame, ging ze de wachtkamer in, en Morin
 4  I |            volgde haar. Daarop liep ze het perron op, en Morin
 5  I |           nog steeds. Daarna stapte ze in een lege wagon, en Morin
 6  I |            floot, de trein vertrok. Ze waren alleen.~    Morin
 7  I |           haar met zijn blikken op. Ze leek een jaar of twintig,
 8  I |            uitdagend van uiterlijk. Ze rolde een reisdeken om haar
 9  I |        maken om me aan te geven dat ze niets liever wil...~    
10  I |       gezicht van de slaapster.~    Ze werd wakker, ging zitten,
11  I |           naar Morin en glimlachte. Ze glimlachte als een gelukkige
12  I |          ondernemen, grote gek.~    Ze glimlachte nog steeds en
13  I |             steeds en keek hem aan, ze begon zelfs te lachen. Hij
14  I |            armen en kuste haar.~    Ze sprong op en schreeuwde: "
15  I |          Help", gillend van schrik. Ze opende het portier, zwaaide
16  I |          Morin, ervan overtuigd dat ze zich op de baan zou storten,
17  I |            wilde... me... me..." En ze bezwijmde.~    Ze stonden
18  I |                En ze bezwijmde.~    Ze stonden op het station van
19 II |           had gehaald en die, omdat ze geen vader en moeder meer
20 II |           hem constant op zijn kop. Ze bracht me naar zijn kamer
21 II |           hoor, het ventje!"~    En ze ging voor het bed staan,
22 II |        achter, naast de jonge dame. Ze was echt betoverend, betoverend!~    
23 II |          zijde te krijgen.~    Maar ze leek niet in het minst beduusd,
24 II |          niet in het minst beduusd, ze luisterde als iemand die
25 II |           rijtuig te wisselen?"~    Ze begon te lachen. "Wat u
26 II |            eens wat hij moest."~    Ze keek me recht in het gezicht,
27 II |           opkomen u te zoenen."~    Ze begon nog harder te lachen
28 II |            wat zou u dan doen?"~    Ze bleef staan om me van top
29 II |            vroeg: "Hoe dat zo?"~    Ze haalde haar schouders op
30 II |         stom bent als hij." Waaraan ze toevoegde, mij tersluiks
31 II |             zo lelijk."~    Voordat ze een beweging had kunnen
32 II |        pakkerd op de wang verkocht. Ze sprong opzij, maar te laat.
33 II |            maar te laat. Daarop zei ze: "Zo, u laat er anders ook
34 II |         heeft toch wel geluk.""~    Ze begon van ganser harte te
35 II |             U bent een grapjes." En ze had het woord "grapjas"
36 II |            haar hele hoofd, waarvan ze door in een onwillekeurige
37 II |       bieden.~    Ten slotte maakte ze zich rood en gekwetst los. "
38 II |                 Na een ogenblik zei ze: "Ik hoef niets te weten,
39 II |           bemin u al een jaar!"~    Ze was werkelijk verrast en
40 II |            u dat ik niet lieg."~    Ze zei alleen maar: "Maak dat
41 II |           en kuste ik haar vingers. Ze luisterde ernaar als naar
42 II |            zonder goed te weten wat ze ervan moest geloven.~    
43 II |         kroeshaartjes van haar oor. Ze leek wel dood, zo dromerig
44 II |             dood, zo dromerig stond ze daar.~    Daarop kwam haar
45 II |          steeds steviger omhelzing, ze verroerde zich nu helemaal
46 II |          paar passen achter me.~    Ze ging er dwars door een bloemperk
47 III| discussiëren. Hun schaduwen volgden ze plechtig op het zand van
48 III|        telegram van de tante waarin ze aankondigde de volgende
49 III|          hand en gingen naar boven. Ze bracht ons eerst naar de
50 III|           er natuurlijk niet in dat ze ons eerst naar jouw kamer
51 III|          had gebracht." Toen bracht ze me naar mijn bed. Zodra
52 III|             me naar mijn bed. Zodra ze alleen met me was, pakte
53 III|     weerstand te breken. Maar zodra ze voelde dat ze zou gaan bezwijken,
54 III|            Maar zodra ze voelde dat ze zou gaan bezwijken, vluchtte
55 III|            gaan bezwijken, vluchtte ze weg.~    Ik glipte tussen
56 III|             Ik ben vergeten," sprak ze, "u te vragen wat u 's morgens
57 III|           ik wil... ik wil..." Maar ze glipte onder mijn armen
58 III|           iets te lezen te vragen." Ze verweerde zich, maar ik
59 III|        eenmaal was omgeslagen, liet ze het mij vrijuit doorbladeren,
60 III|         zeven uur 's morgens bracht ze me persoonlijk een kop chocola.
61 III|            storten.~    Toen wilden ze ons nog houden voor de dag.
62 III|             nog houden voor de dag. Ze zouden zelfs een uitstapje
63 III|          ons stond op te wachten... ze zagen ons nog niet of ze
64 III|            ze zagen ons nog niet of ze begonnen te schreeuwen: "
65 III|            pakte mijn handen, kuste ze alsof ze van een prins waren,
66 III|         mijn handen, kuste ze alsof ze van een prins waren, huilde,
67 III|           pesterijen en telkens als ze ham aten vroegen ze hem: "
68 III|             als ze ham aten vroegen ze hem: "Komt die van jou?"~    
69 III|           Herkent u me niet?" vroeg ze.~    Ik stamelde: "Eh...
70 III|          vast, kneep erin alsof hij ze stuk wilde hebben en zei: "