Part

 1  I |                I~    `Nu moet je me toch eens vertellen,' zei
 2  I | tegenwoordig afgevaardigde, keek me aan met ogen als van een
 3  I |        gebaar hoeven te maken om me aan te geven dat ze niets
 4  I |        Die man wilde... wilde... me... me..." En ze bezwijmde.~    
 5  I |          wilde... wilde... me... me..." En ze bezwijmde.~    
 6 II |        na zijn avontuur kwam hij me opzoeken, omdat hij niet
 7 II |  constant op zijn kop. Ze bracht me naar zijn kamer door me
 8 II |          me naar zijn kamer door me in het gezicht te schreeuwen: "
 9 II |        situatie uit, hij smeekte me de familie te gaan opzoeken.
10 II |         de duizend frank die hij me liet om die naar eigen inzicht
11 II |        te besteden.~    Omdat ik me niet alleen in dat huis
12 II |         hebben. Rivet fluisterde me in het oor: "Ik denk dat
13 II |       zich als een woesteling op me wierp, zonder een woord
14 II |          hij moest."~    Ze keek me recht in het gezicht, zonder
15 II |        een vrolijke meid, ik kan me voorstellen dat dat varken
16 II |                Ze bleef staan om me van top tot teen op te nemen
17 II |         van stapel gelopen! Duid me dat niet euvel. Als u eens
18 II |        ken Morin niet en hij kan me ook niets schelen. Het laat
19 II |          niets schelen. Het laat me koud of hij naar de gevangenis
20 II |          u zag en uw beeld heeft me niet meer losgelaten. Geloof
21 II |          meer losgelaten. Geloof me of geloof me niet, het doet
22 II |  losgelaten. Geloof me of geloof me niet, het doet er niet toe.
23 II |        de herinnering aan u liet me niet meer met rust, ik heb
24 II |          dat smeek ik u, vergeef me."~    Zij vermoedde iets
25 II |     moest geloven.~    Ik voelde me ten slotte verward, door
26 II |           een paar passen achter me.~    Ze ging er dwars door
27 II |    bloemperk vandoor. Ik draaide me om en zag Rivet op me afkomen.~    
28 II |    draaide me om en zag Rivet op me afkomen.~    Hij ging midden
29 III|          alle tederheden die bij me opkwamen in de ziel. Ik
30 III|        Ik hield haar strak tegen me aan, kuste haar elk moment,
31 III|         Rivet, en hij fluisterde me in het oor: "Het zat er
32 III|        gebracht." Toen bracht ze me naar mijn bed. Zodra ze
33 III|         bed. Zodra ze alleen met me was, pakte ik haar weer
34 III|         ben het."~    Ik kleedde me snel aan, deed open, en
35 III|        die van Rivet, fluisterde me in het gezicht: "Ben je
36 III|         uur 's morgens bracht ze me persoonlijk een kop chocola.
37 III|     bezoeken. Henriette beduidde me achter de rug van haar familieleden
38 III|           Beste jongen, je begon me behoorlijk te vervelen."~    
39 III|         Wat mij betreft, toen ik me in 1875 ging aanmelden als
40 III|   gezette en mooie vrouw ontving me.~    "Herkent u me niet?"
41 III|       ontving me.~    "Herkent u me niet?" vroeg ze.~    Ik
42 III|               Ach!" En ik voelde me verbleken.~    Zij leek
43 III|     hebben, glimlachte en bekeek me.~    Zodra zij me met haar
44 III|         bekeek me.~    Zodra zij me met haar man alleen had