Part

 1  I |               me toch eens vertellen,' zei ik tegen Labarbe, `nu heb
 2  I |          kwamen hem voor de geest. Hij zei bij zichzelf: Je hoort zoveel
 3  I |                Was het niet Danton die zei: "Lef, lef, en niets dan
 4 II |               haar aan. De arme donder zei de hele tijd: "Ik verzeker
 5 II |                 Dat was haar, vast. Ik zei zachtjes tegen Rivet: "Sakkerloot,
 6 II |         slaakte hij een triomfkreet en zei: "Wacht even, ik heb een
 7 II |             kostelijk vermaakt.~    Ik zei haar: "Bedenkt u nu eens,
 8 II |            verlegen door te worden. Ik zei bij mezelf: Dit is een vrolijke
 9 II |                tot teen op te nemen en zei vervolgens doodkalm: "O,
10 II |            opzij, maar te laat. Daarop zei ze: "Zo, u laat er anders
11 II |                Ik deed heel nederig en zei met gedempte stem: "O juffrouw,
12 II | verontschuldiging.~    Na een ogenblik zei ze: "Ik hoef niets te weten,
13 II |                Ik stak mijn hand op en zei op oprechte toon (ik geloof
14 II |              dat ik niet lieg."~    Ze zei alleen maar: "Maak dat de
15 II |         verward, door te denken wat ik zei, ik was bleek, bedrukt,
16 II |              staan en zonder te lachen zei hij: "Nou nou! Zo regel
17 III|            mijn tenen naar haar toe en zei: "Ik ben vergeten, juffrouw,
18 III|               ik bad en ik smeekte, ik zei: "Toe nou, Rivetje, doe
19 III|               Maar hij leek getergd en zei een paar keer in mijn gezicht: "
20 III|     handdrukken bij wijze van vaarwel, zei ik tegen Rivet: "Je bent
21 III|               benen ervan schudden. Ik zei: "Het is geregeld, klootzak,
22 III|                ze stuk wilde hebben en zei: "Beste meneer, ik heb u
23 III|               zaak..." Hij aarzelde en zei toen zachter, alsof hij