Part

 1  I |         duizend plannen kwamen hem voor de geest. Hij zei bij
 2  I |    niet genoeg lef, dat is het hem. O, als we eens wisten te
 3  I |       denkt.~    Maar waar het hem nog steeds aan ontbrak,
 4  I |    meer aan, die glimlach gold hem, dat was wel degelijk een
 5  I |  glimlachte nog steeds en keek hem aan, ze begon zelfs te lachen.
 6 II |        hij moest. Ik verheelde hem mijn mening niet: "Jij bent
 7 II |      te huilen, zijn vrouw had hem geslagen. En hij zag zijn
 8 II |   verontwaardigde vrienden die hem niet meer groetten. Ik kreeg
 9 II |      ten slotte medelijden met hem en riep mijn medewerker
10 II |       weer naar Morin. Ik vond hem in bed, ziek van emotie
11 II | knokige en bebaarde kenau, zat hem constant op zijn kop. Ze
12 II |     van een schandaal, ik wees hem op de onvermijdelijk ongunstige
13 II |        gehad."~    En ik pakte hem bij de arm om naar binnen
14 III|      zocht om iets urgents met hem te bespreken.~    En ik
15 III|       erop te gaan.~    Ik nam hem onder vier ogen, ik bad
16 III|   opgelopen. Zijn vrouw bekeek hem met de ogen van een tijgerin
17 III|      ogen van een tijgerin die hem wilde verslinden.~    Zodra
18 III|       zelfs mevrouw Morin, die hem met een flinke zet in zijn
19 III|        die slag, de emotie was hem te machtig geworden.~    
20 III|         en die titel verwondde hem als een zwaardslag, telkens
21 III|    zwaardslag, telkens als hij hem hoorde.~    Als een bengel
22 III|       Zijn vrienden bestookten hem met de vreselijkste pesterijen
23 III|     als ze ham aten vroegen ze hem: "Komt die van jou?"~