1792-opgel | opkom-zweer
bold = Main text
Part grey = Comment text
501 II | verklaarbare begeerte te voelen opkomen u te zoenen."~ Ze begon
502 III | alle tederheden die bij me opkwamen in de ziel. Ik hield haar
503 I | van La Rochelle?'~ `Ja, opperbest.'~ `Nou, dan moet je
504 II | stak mijn hand op en zei op oprechte toon (ik geloof zelfs dat
505 II | wang verkocht. Ze sprong opzij, maar te laat. Daarop zei
506 III | zouden zelfs een uitstapje organiseren om ruïnes te gaan bezoeken.
507 I | wachtkamer van de Spoorwegen van Orleans, toen hij plotseling bleef
508 II | terugkomt, hoop ik dat we tot overeenstemming kunnen komen."~ Rivet
509 I | zij haar verklaring af. De overheid verbaliseerde. En de arme
510 I | zitten bedenken die tot zijn overwinning zouden leiden. Hij stelde
511 I | jij naïef om daar als een paal sinds gisteravond op je
512 III | plechtig op het zand van de paden.~ We gingen weer naar
513 I | nog maar danseressen in pakjes, gedecolleteerde toneelspeelsters,
514 II | had ik haar een stevige pakkerd op de wang verkocht. Ze
515 II | die in Parijs net haar papieren voor onderwijzeres had gehaald
516 I | kluts kwijt, zocht naar een passend woord, een compliment, kortom,
517 I | haar. Daarop liep ze het perron op, en Morin volgde haar
518 III | hem met de vreselijkste pesterijen en telkens als ze ham aten
519 III | ja, ik weet in wat voor pijnlijke omstandigheden u haar hebt
520 I | veronderstellingen, duizend plannen kwamen hem voor de geest.
521 III | Hun schaduwen volgden ze plechtig op het zand van de paden.~
522 II | drukte gretige kussen op alle plekken, waar ik maar kon, op haar
523 I | naar Parijs ging, voor zijn plezier, of voor zijn pleziertjes,
524 I | zijn plezier, of voor zijn pleziertjes, maar met als smoes zijn
525 II | haar avontuur aan, in een poging haar aan mijn zijde te krijgen.~
526 I | van Mauzé. De aanwezige politieagent arresteerde Morin.~ Zodra
527 III | hij zo te beven dat zijn polsen en zijn benen ervan schudden.
528 I | van schrik. Ze opende het portier, zwaaide met haar armen
529 I | het in de gaten te hebben prachtige gelegenheden voorbij laat
530 I | vrouwen, een voortdurende prikkeling van de geest. Je wordt gek.
531 II | Wacht even, ik heb een prima idee. Ik laat u gewoon niet
532 III | kuste ze alsof ze van een prins waren, huilde, viel bijna
533 II | stelde voor de keizerlijke procureur te gaan opzoeken, die tot
534 I | of kunt aanraken. Amper proef je een paar keer wat minderwaardige
535 I | voor een handelaar uit de provincie veertien dagen Parijs betekenen.
536 II | mijn blik, stond op het punt weer te gaan glimlachen
537 III | mond niet van de zalige rand van haar kop halen.~
538 II | hij moest."~ Ze keek me recht in het gezicht, zonder er
539 III | Henriette zat mij verschrikt, rechtop in bed, aan te kijken.~
540 II | schudde, enthousiast om twee redacteurs van zijn krant in huis te
541 II | verschijnen wegens dezelfde reden als Morin."~ Op haar
542 II | en als je bang bent, dan redeneer je niet meer. Toen ik de
543 III | Wat moest ik nou doen? Redeneren kon ik niet meer, ik wilde
544 II | lachen zei hij: "Nou nou! Zo regel jij dus die zaak van dat
545 I | uiterlijk. Ze rolde een reisdeken om haar benen en strekte
546 I | Er waren niet veel reizigers voor de expres. De locomotief
547 II | meneer, is plaats voor respect."~ Die uitdrukking was
548 I | leiden. Hij stelde zich een ridderlijke kennismaking voor, kleine
549 II | antwoordde ik: "Ik roei met de riemen die ik heb, beste. En de
550 II | om vervolgens gewoon van rijtuig te wisselen?"~ Ze begon
551 III | smeekte, ik zei: "Toe nou, Rivetje, doe dat nou voor mij."
552 II | Verwaand antwoordde ik: "Ik roei met de riemen die ik heb,
553 I | zou storten, haar bij de rok vasthield en stamelde: "
554 I | uitdagend van uiterlijk. Ze rolde een reisdeken om haar benen
555 III | was werkelijk de mooiste roman, het goddelijkste gedicht
556 III | voor te sterven, zacht, romig, geparfumeerd, bedwelmend.
557 I | gedecolleteerde toneelspeelsters, ronde benen, dikke schouders,
558 II | Ten slotte maakte ze zich rood en gekwetst los. "U bent
559 III | Henriette beduidde me achter de rug van haar familieleden met
560 III | uitstapje organiseren om ruïnes te gaan bezoeken. Henriette
561 II | u liet me niet meer met rust, ik heb geprobeerd u terug
562 II | zei zachtjes tegen Rivet: "Sakkerloot, ik begin Morin te snappen."~
563 III | Rivet te discussiëren. Hun schaduwen volgden ze plechtig op het
564 II | het schrikbeeld van een schandaal, ik wees hem op de onvermijdelijk
565 II | en hij kan me ook niets schelen. Het laat me koud of hij
566 II | Omdat u een van de mooiste schepsels bent die er bestaan, omdat
567 II | heeft.~ Ik vervolgde schertsend: "Kijk eens, juffrouw, geef
568 II | voor het hek. Ik heb een schok gevoeld toen ik u zag en
569 III | te kijken.~ Vervolgens schoof ik voorzichtig de grendel
570 II | omstandigheden hebben mij over de schreef doen gaan, neemt u mij niet
571 I | haar.~ Ze sprong op en schreeuwde: "Help", gillend van schrik.
572 I | schreeuwde: "Help", gillend van schrik. Ze opende het portier,
573 II | aan. Ik zwaaide met het schrikbeeld van een schandaal, ik wees
574 II | complimenten maakte, de handen schudde, enthousiast om twee redacteurs
575 III | polsen en zijn benen ervan schudden. Ik zei: "Het is geregeld,
576 III | kloppend hart. Na een paar seconden kwam het antwoord: Wel verdorie,
577 II | ministerie wilde de zaak wel seponeren als die klacht zou worden
578 II | tuin voor, verklarend: "Serieuze zaken stellen we uit tot
579 I | uitnodiging, het gedroomde signaal waarop hij zat te wachten.
580 I | naïef om daar als een paal sinds gisteravond op je bank te
581 II | zou thuiskomen. Plotseling slaakte hij een triomfkreet en zei: "
582 I | het lieve gezicht van de slaapster.~ Ze werd wakker, ging
583 I | arresteerde Morin.~ Zodra het slachtoffer van zijn handtastelijkheden
584 III | hij herstelde niet van die slag, de emotie was hem te machtig
585 III | in de maag. Rivet, wiens slechte humeur onderweg was verdampt,
586 III | werd in de hele streek nog slechts "het varken Morin" genoemd,
587 I | verstreek en het mooie kind sliep nog altijd, terwijl Morin
588 II | geruïneerd, zijn naam in het slijk, onteerd, zijn verontwaardigde
589 II | u mij niet kwalijk, dat smeek ik u, vergeef me."~ Zij
590 I | pleziertjes, maar met als smoes zijn voorraad te moeten
591 II | Sakkerloot, ik begin Morin te snappen."~ De oom, meneer Tonnelet,
592 II | voorhoofd, op haar ogen, soms op haar mond of haar wangen,
593 I | ziel geprikkeld, met een soort kriebel van kussen die je
594 II | gras over groeien. Maar dat spelletje moet u niet weer beginnen."~
595 I | zichzelf: Je hoort zoveel spoorromances. Dit is er misschien een
596 I | grote wachtkamer van de Spoorwegen van Orleans, toen hij plotseling
597 II | medewerker Rivet erbij, een spotziek en levenswijs mannetje,
598 II | gemene blikken trotseren, spreken tegenover iedereen, in het
599 I | van angst, probeerde te springen, terwijl een dodelijk geschrokken
600 II | voor elkaar gekregen? Ik sta wel in voor de nicht."~
601 III | toen een harde hand mij staande hield. En een stem, die
602 I | Morin verkeerde in die staat toen hij een kaartje naar
603 II | Grappenmaker."~ Ik stak mijn hand op en zei op oprechte
604 I | die in hun armen viel, stamelend: "Die man wilde... wilde...
605 II | Ik ben veel te hard van stapel gelopen! Duid me dat niet
606 III | deed gedachteloos een paar stappen. Toen dacht ik plotseling:
607 I | haar nog steeds. Daarna stapte ze in een lege wagon, en
608 I | bezwijmde.~ Ze stonden op het station van Mauzé. De aanwezige
609 II | verklarend: "Serieuze zaken stellen we uit tot vanavond."~
610 II | ik Rivet mee te gaan. Hij stemde in op voorwaarde dat we
611 II | in een bevende en steeds steviger omhelzing, ze verroerde
612 III | jou?"~ Twee jaar later stierf hij.~ Wat mij betreft,
613 III | keer."~ Hij stond half stikkend op, pakte mijn handen, kuste
614 III | de trein, na stevige en stilzwijgende handdrukken bij wijze van
615 III | dan zeggen? En ik bleef stokstijf staan, met leeg hoofd en
616 III | nadenken over wat ik voor stoms had gedaan, toen er zachtjes
617 I | trein minderde vaart en stopte. Twee beambten kwamen op
618 III | haar met liefkozingen en stotterde: "Ik wil... ik wil... ik
619 III | hoorde.~ Als een bengel op straat "varken" riep, keek hij
620 III | in de ziel. Ik hield haar strak tegen me aan, kuste haar
621 II | uitnodiging aan.~ De oom stond stralend op, riep zijn nichtje en
622 III | Hij werd in de hele streek nog slechts "het varken
623 I | reisdeken om haar benen en strekte zich uit op de bankjes om
624 III | kneep erin alsof hij ze stuk wilde hebben en zei: "Beste
625 II | mijn vrienden behoorde. Ik stuurde Morin naar huis en ging
626 I | dat was wel degelijk een subtiele uitnodiging, het gedroomde
627 III | geweest, zo fijngevoelig, zo tactvol, zo toegewijd in die zaak..."
628 III | hand ontmoette onder het tafelkleed voortdurend de hare, mijn
629 II | het openbaar dat trieste tafereel in die wagon vertellen.
630 II | lachen en ontblootte al haar tanden. "Tussen de begeerte en
631 II | echte verklaring af, lang, teder, en daarbij drukte en kuste
632 III | ik fluisterde haar alle tederheden die bij me opkwamen in de
633 II | staan om me van top tot teen op te nemen en zei vervolgens
634 I | varken"?'~ Labarbe, tegenwoordig afgevaardigde, keek me aan
635 III | duurde niet lang of een telegraafbeambte bracht een telegram van
636 III | telegraafbeambte bracht een telegram van de tante waarin ze aankondigde
637 III | grendel voor, ik liep op mijn tenen naar haar toe en zei: "Ik
638 II | Waaraan ze toevoegde, mij tersluiks aankijkend: "En ook niet
639 II | logeren, en als mijn vrouw terugkomt, hoop ik dat we tot overeenstemming
640 III | morgens gebruikt: chocola, thee of koffie?"~ Ik had haar
641 II | die pas 's avonds laat zou thuiskomen. Plotseling slaakte hij
642 III | hem met de ogen van een tijgerin die hem wilde verslinden.~
643 I | Rochelle?'~ Ik moest toegeven dat ik niets wist van dat
644 III | fijngevoelig, zo tactvol, zo toegewijd in die zaak..." Hij aarzelde
645 II | oom, meneer Tonnelet, was toevallig geabonneerd op de Fanal
646 II | bent als hij." Waaraan ze toevoegde, mij tersluiks aankijkend: "
647 I | pakjes, gedecolleteerde toneelspeelsters, ronde benen, dikke schouders,
648 II | snappen."~ De oom, meneer Tonnelet, was toevallig geabonneerd
649 II | Ze bleef staan om me van top tot teen op te nemen en
650 III | bij de nieuwe notaris van Tousserre, meester Belloncle. Een
651 II | iedereen, in het openbaar dat trieste tafereel in die wagon vertellen.
652 II | Plotseling slaakte hij een triomfkreet en zei: "Wacht even, ik
653 III | was kort. De brave lieden trokken hun klacht in, en ik zou
654 II | verschijnen, gemene blikken trotseren, spreken tegenover iedereen,
655 II | een wandeling door zijn tuin voor, verklarend: "Serieuze
656 III | klootzak, maar doe dit geen tweede keer."~ Hij stond half
657 I | Morin huiverde. Er was geen twijfel meer aan, die glimlach gold
658 I | op. Ze leek een jaar of twintig, was blond, groot, uitdagend
659 I | twintig, was blond, groot, uitdagend van uiterlijk. Ze rolde
660 II | plaats voor respect."~ Die uitdrukking was grappig, zij het weinig
661 I | blond, groot, uitdagend van uiterlijk. Ze rolde een reisdeken
662 I | kwam hij naar voren met uitgestrekte handen, grage lippen, pakte
663 I | als een gelukkige vrouw, uitnodigend en vrolijk. Morin huiverde.
664 III | hij een vies woord moest uitspreken: "In die zaak van dat varken
665 III | dag. Ze zouden zelfs een uitstapje organiseren om ruïnes te
666 III | van Rivet zocht om iets urgents met hem te bespreken.~
667 II | gevoeld toen ik u zag en uw beeld heeft me niet meer
668 III | Mijn vrouw heeft het zo vaak over u gehad. Ik weet het...
669 I | De trein minderde vaart en stopte. Twee beambten
670 III | handdrukken bij wijze van vaarwel, zei ik tegen Rivet: "Je
671 II | en moeder meer had, haar vakantie doorbracht bij haar oom
672 I | altijd, terwijl Morin haar val zat te beramen. Het werd
673 I | een lange, heldere straal vanaf de horizon op het lieve
674 II | zaken stellen we uit tot vanavond."~ Rivet en hij begonnen
675 II | dwars door een bloemperk vandoor. Ik draaide me om en zag
676 I | storten, haar bij de rok vasthield en stamelde: "Mevrouw...
677 I | voor de expres van acht uur veertig 's avonds. En hij liep vol
678 II | Nou, daar is hij hoor, het ventje!"~ En ze ging voor het
679 I | verklaring af. De overheid verbaliseerde. En de arme galanteriehandelaar
680 III | afgevaardigde, moest ik in verband daarmee een bezoek afleggen
681 III | Ach!" En ik voelde me verbleken.~ Zij leek nergens last
682 III | slechte humeur onderweg was verdampt, had de grootste moeite
683 III | seconden kwam het antwoord: Wel verdorie, ik zeg gewoon dat ik de
684 II | bed, ziek van emotie en verdriet. Zijn vrouw, een grote,
685 II | jonge dame zou krijgen te verduren na het gerucht van een dergelijke
686 III | blies mijn kaars uit en verdween.~ Ik bleef woest alleen
687 II | want Rivet en de oom waren verdwenen in de kronkelige lanen.
688 II | kwalijk, dat smeek ik u, vergeef me."~ Zij vermoedde iets
689 II | euvel. Als u eens wist..." Vergeefs zocht ik naar een verontschuldiging.~
690 II | dat dat varken Morin zich vergist heeft.~ Ik vervolgde
691 II | niet wist wat hij moest. Ik verheelde hem mijn mening niet: "Jij
692 I | doen jeuken.~ Morin verkeerde in die staat toen hij een
693 II | zitten zonder de volstrekt verklaarbare begeerte te voelen opkomen
694 II | wandeling door zijn tuin voor, verklarend: "Serieuze zaken stellen
695 II | stevige pakkerd op de wang verkocht. Ze sprong opzij, maar te
696 II | gezicht, zonder er verward of verlegen door te worden. Ik zei bij
697 II | iemand die zich kostelijk vermaakt.~ Ik zei haar: "Bedenkt
698 III | onze blikken vonden elkaar, vermengden zich.~ Vervolgens maakten
699 II | u, vergeef me."~ Zij vermoedde iets waars in mijn blik,
700 I | af: Wie is dat? Duizend veronderstellingen, duizend plannen kwamen
701 II | geef nou toe dat hij te verontschuldigen was, want je kunt natuurlijk
702 II | Vergeefs zocht ik naar een verontschuldiging.~ Na een ogenblik zei
703 II | het slijk, onteerd, zijn verontwaardigde vrienden die hem niet meer
704 II | jaar!"~ Ze was werkelijk verrast en keek op. Ik vervolgde: "
705 II | steeds steviger omhelzing, ze verroerde zich nu helemaal niet meer.
706 I | opgelicht en Morin mompelde verrukt: "Drommels, dat is een mooie
707 III | binnen... Henriette zat mij verschrikt, rechtop in bed, aan te
708 III | een tijgerin die hem wilde verslinden.~ Zodra hij ons zag begon
709 III | haar al onstuimig omhelsd, verslond haar met liefkozingen en
710 I | hoteldebotel.~ Maar de nacht verstreek en het mooie kind sliep
711 I | locomotief floot, de trein vertrok. Ze waren alleen.~ Morin
712 III | je begon me behoorlijk te vervelen."~ Toen we bij de kantoren
713 I | huis, met een gerechtelijke vervolging aan zijn broek wegens aantasting
714 II | van dat varken Morin."~ Verwaand antwoordde ik: "Ik roei
715 I | hij liep vol spijt en in verwarring door de grote wachtkamer
716 III | te lezen te vragen." Ze verweerde zich, maar ik had al snel
717 III | Morin" genoemd, en die titel verwondde hem als een zwaardslag,
718 III | gaan.~ Ik nam hem onder vier ogen, ik bad en ik smeekte,
719 III | toen zachter, alsof hij een vies woord moest uitspreken: "
720 III | hun klacht in, en ik zou vijfhonderd frank in de armenkas storten.~
721 III | niet meer, ik wilde haar vinden, ik wilde haar. Ik deed
722 II | drukte en kuste ik haar vingers. Ze luisterde ernaar als
723 I | een hele nacht zo zitten, vlak bij een mooie vrouw zonder
724 III | dat ze zou gaan bezwijken, vluchtte ze weg.~ Ik glipte tussen
725 II | verklaarbare begeerte te voelen opkomen u te zoenen."~
726 I | dame kuste. Ze had haar voile opgelicht en Morin mompelde
727 I | veertig 's avonds. En hij liep vol spijt en in verwarring door
728 III | discussiëren. Hun schaduwen volgden ze plechtig op het zand
729 III | mijn lippen met de hare. Vóór ons liepen de oom en Rivet
730 I | alles. En plotseling, zonder voorafgaande waarschuwing, kwam hij naar
731 III | kennen, ik weet ook hoe voorbeeldig u bent geweest, zo fijngevoelig,
732 I | hebben prachtige gelegenheden voorbij laat gaan. Toch zou zij
733 II | ook niet zo lelijk."~ Voordat ze een beweging had kunnen
734 II | op haar haren, op haar voorhoofd, op haar ogen, soms op haar
735 I | maar met als smoes zijn voorraad te moeten aanvullen. Je
736 II | vrolijke meid, ik kan me voorstellen dat dat varken Morin zich
737 I | in je bloed. Elke avond voorstellingen, geritsel van vrouwen, een
738 I | geritsel van vrouwen, een voortdurende prikkeling van de geest.
739 II | te gaan. Hij stemde in op voorwaarde dat we meteen zouden gaan,
740 I | waarschuwing, kwam hij naar voren met uitgestrekte handen,
741 II | verschijnen. Ik heb u hier vorig jaar gezien, u stond daar,
742 II | juffrouw, als u het mij vraagt, dan heb ik maar één diep
743 I | waren alleen.~ Morin vrat haar met zijn blikken op.
744 III | vrienden bestookten hem met de vreselijkste pesterijen en telkens als
745 III | omgeslagen, liet ze het mij vrijuit doorbladeren, en ik las
746 I | schouders, en dat alles vrijwel onder handbereik, zonder
747 III | telkens als ze ham aten vroegen ze hem: "Komt die van jou?"~
748 I | gelukkige vrouw, uitnodigend en vrolijk. Morin huiverde. Er was
749 II | zei bij mezelf: Dit is een vrolijke meid, ik kan me voorstellen
750 I | voorstellingen, geritsel van vrouwen, een voortdurende prikkeling
751 II | niet tegenover een zo knap vrouwspersoon als u komen te zitten zonder
752 II | het bed staan, met haar vuisten in haar zij. Ik legde de
753 I | betekenen. Je krijgt er het vuur van in je bloed. Elke avond
754 II | een gezicht als van een waanzinnige. Ik wist niet eens wat hij
755 II | niet zo stom bent als hij." Waaraan ze toevoegde, mij tersluiks
756 III | de deuren te inspecteren waarbij ik mijn best deed de hare
757 III | een telegram van de tante waarin ze aankondigde de volgende
758 I | Alle duivels nog aan toe, waarom heb ik jou nou nooit over
759 I | uitnodiging, het gedroomde signaal waarop hij zat te wachten. Hij
760 II | Zij vermoedde iets waars in mijn blik, stond op het
761 Voor(1)| Waarschijnlijk Eugène Oudinot (1827-1889),
762 I | plotseling, zonder voorafgaande waarschuwing, kwam hij naar voren met
763 II | wangen, over haar hele hoofd, waarvan ze door in een onwillekeurige
764 II | een triomfkreet en zei: "Wacht even, ik heb een prima idee.
765 I | een aanleiding. En hij wachtte op een gelukkige omstandigheid,
766 II | huis van die familie wilde wagen, vroeg ik Rivet mee te gaan.
767 I | de slaapster.~ Ze werd wakker, ging zitten, keek naar
768 II | soms op haar mond of haar wangen, over haar hele hoofd, waarvan
769 I | dacht hij met de moed der wanhoop: Jammer dan, ik zet alles
770 I | Twee beambten kwamen op de wanhopige gebaren van de jonge vrouw
771 I | we dat konden! Ik durf te wedden dat je alle dagen zonder
772 II | uitdrukking was grappig, zij het weinig duidelijk. Ik vroeg dus
773 III | ermee in de maag. Rivet, wiens slechte humeur onderweg
774 III | stilzwijgende handdrukken bij wijze van vaarwel, zei ik tegen
775 III | armenkas storten.~ Toen wilden ze ons nog houden voor de
776 II | u zegt is waar! Maar wat wilt u? Ik werd bang en als je
777 II | vervolgens gewoon van rijtuig te wisselen?"~ Ze begon te lachen. "
778 I | het hem. O, als we eens wisten te lezen in zielen, als
779 III | en verdween.~ Ik bleef woest alleen achter, in het duister,
780 II | die imbeciel zich als een woesteling op me wierp, zonder een
781 I | nu heb je weer die drie woorden "dat varken Morin" uitgesproken.
782 I | prikkeling van de geest. Je wordt gek. Je ziet alleen nog
783 I | verhaal van Morin. Daarop wreef Labarbe zich in de handen
784 III | chocola om voor te sterven, zacht, romig, geparfumeerd, bedwelmend.
785 III | Wie is daar?"~ Een zachte stem antwoordde: "Ik ben
786 III | Hij aarzelde en zei toen zachter, alsof hij een vies woord
787 III | stond op te wachten... ze zagen ons nog niet of ze begonnen
788 III | ik zocht opengeslagen. Ik zal de titel niet noemen. Het
789 III | kon mijn mond niet van de zalige rand van haar kop halen.~
790 III | volgden ze plechtig op het zand van de paden.~ We gingen
791 I | aantasting van de goede zeden in het openbaar.~
792 III | antwoord: Wel verdorie, ik zeg gewoon dat ik de kamer van
793 II | begon te lachen. "Wat u zegt is waar! Maar wat wilt u?
794 II | keek op. Ik vervolgde: "Ja zeker, juffrouw, luister. Ik ken
795 III | kwam binnen. Hij leek wat zenuwachtig, geïrriteerd als iemand
796 II | deugniet op zijn plaats te zetten zonder beambten erbij te
797 I | voor de geest. Hij zei bij zichzelf: Je hoort zoveel spoorromances.
798 II | Morin. Ik vond hem in bed, ziek van emotie en verdriet.
799 I | eens wisten te lezen in zielen, als we dat konden! Ik durf
800 III | hoestte voortdurend, een zieltogend hoestje, zonder dat het
801 I | geest. Je wordt gek. Je ziet alleen nog maar danseressen
802 II | een poging haar aan mijn zijde te krijgen.~ Maar ze
803 II | vonden mijn lippen zonder te zoeken de hare. Het werd een lange,
804 I | aandient. Wie weet? Je kunt zomaar geluk hebben. En misschien
805 I | dag en al snel wierp de zon haar eerste straal, een
806 III | chocola. Ik heb nog nooit zulke lekkere gedronken. Een chocola
807 III | ochtend om zeven uur te zullen komen, met de eerste trein.~
808 III | titel verwondde hem als een zwaardslag, telkens als hij hem hoorde.~
809 II | zelfs dat ik dat was): "Ik zweer u dat ik niet lieg."~
|