Part
1 Voor| de ruïnes van Tancarville te gaan bekijken en zaten nog
2 Voor| gaan bekijken en zaten nog te dommelen, verkleumd in de
3 Voor| geschoren baard. De akkers leken te dampen in de mist. Leeuweriken
4 Voor| helderder, leek het platteland te ontwaken, te lachen, zich
5 Voor| platteland te ontwaken, te lachen, zich te schudden
6 Voor| ontwaken, te lachen, zich te schudden en zich als een
7 Voor| meisje dat uit bed stapt, te ontdoen van haar hemd van
8 Voor| gespitst, besluiteloos over de te nemen weg, waarna het met
9 Voor| van zijn achterhand begon te rennen en in een groot bietenveld
10 Voor| haar op gedempte toon toe te voegen: `U denkt aan uw
11 Voor| jullie ons eens iets om te lachen. U, meneer Chenal,
12 Voor| reputatie meer avontuurtjes te hebben gehad dan de hertog
13 Voor| soortgelijk handelen aan te zetten.'~
14 I | herberg, zogenaamd om studies te maken en landschappen naar
15 I | landschappen naar de natuur te schilderen. Ik ken niets
16 I | zonder aan de volgende dag te hoeven denken. Je loopt
17 I | ontmoetingen. Je legt je hoofd te ruste in een wei, tussen
18 I | aan de voet van een eik, te midden van een haardos van
19 I | slechts met tegenzin leek te ontvangen, met een soort
20 I | voor mij?'~ Verbaasd te bemerken dat ik haar naam
21 I | verkreeg ik het recht om alleen te eten op het erf als het
22 I | en dat tot Étretat loopt, te gaan zitten schilderen,
23 I | kwam 's middags terug om te eten en ik nam plaats aan
24 I | gemeenschappelijke tafel, om kennis te kunnen maken met die oude
25 I | zocht om daar de zomer door te brengen, was ze anderhalve
26 I | absoluut niet van plan weer weg te gaan. Aan tafel sprak ze
27 I | bedoeld om het universum te bekeren.~ In het dorp
28 I | de landen van de wereld te bereizen, omdat haar familie
29 I | term gevonden om op haar te plakken, natuurlijk een
30 I | alleen om hem in zee terug te gooien. En de varensgast,
31 I | over praten zonder woest te worden en zonder zich de
32 I | zich de beledigde onschuld te tonen. Welzeker, ze was
33 I | kwam overeind, verward zo te zijn waargenomen, richtte
34 I | mystiek verlichte gezicht te zien, haar magere, onbeschrijflijke
35 I | onbeschrijflijke gezicht te zien, tevreden van diepe,
36 I | Harriet leren kennen en te weten komen wat er omgaat
37 II | met mijn werk dat ik begon te dansen toen ik het terugbracht
38 II | Lecacheur meteen door luidkeels te brullen: `Hela! Hela! Bazin,
39 II | zorgde ervoor de zaak zo te presenteren dat het niet
40 II | opklom om op haar gemak te kunnen dromen.~ Ze mompelde
41 II | Voor het eerst begon ze te praten, en vulde hardop
42 II | lijst van vuur gevat scheen, te midden van dat stralende
43 II | hele horizon aan haar hart te drukken.~ Ze mompelde: `
44 II | een vogeltje was om weg te vliegen in het firmament.'~
45 II | haar in mijn schetsboek te vereeuwigen. Ze leek wel
46 II | Ik wendde me af om niet te lachen.~ Vervolgens had
47 II | betekenis van de woorden te raden, mijn gedachten te
48 II | te raden, mijn gedachten te doorgronden. Af en toe zei
49 II | merkte meteen dat ze me iets te vertellen had, maar niet
50 II | naar woorden om een opening te maken. Dan verliet ze me
51 II | dagelijks met zichtbaar genoegen te vergezellen. Ze had haar
52 II | heiligheid en soms begon ze te praten over God, in een
53 II | over God, in een poging mij te bekeren.~ Wel, haar Here
54 II | die zij haar best deed mij te onthullen, en elke dag vond
55 II | en leek op het punt flauw te vallen. Maar langzaam zag
56 II | uiterlijk herkrijgen en begon ze te praten.~ Maar plotseling
57 II | haar lampenglazen noemde te schikken, en als ik haar
58 II | Het baart me zorgen u zo te zien!'~ Ze antwoordde,
59 II | om zich in haar kamer op te sluiten.~ Ze kon me op
60 III | en plotseling begon ze te huilen. Ze huilde met die
61 III | dat ik nooit aarzel haar te begrijpen.~ Haar hele
62 III | omdat ik evenveel zin had om te huilen als om te lachen,
63 III | had om te huilen als om te lachen, omdat ik het avontuur
64 III | ongelukkig was om gek van te worden.~ Ik vroeg me
65 III | meteen het besluit.~ Na te hebben rondgezworven tot
66 III | ernstig, zonder met iemand te spreken noch de blikken
67 III | spreken noch de blikken op te slaan. Voor de rest had
68 III | ertoe aanzet gekke dingen te doen.~ De nacht viel,
69 III | overeind kwam, na het luikje te hebben neergelaten waardoor
70 III | wanhopiger zo door haar te zijn verrast dan wanneer
71 III | gedachten. Ik meende gehuil te horen. Ik had me vast vergist.
72 III | kreeg de slaap me eindelijk te pakken. Ik werd laat wakker
73 III | zo vaak deed, om de zon te zien opkomen.~ We verbaasden
74 III | over en begonnen in stilte te eten.~ Het was warm,
75 III | die wilde wassen om ze op te frissen, vroeg ik het dienstmeisje
76 III | een emmer goed koud water te gaan putten.~ Ze kwam
77 III | stro ingegooid, om zich te wreken.~ Ik wilde ook
78 III | lantaarn aan een touw neer te laten. Het gele licht danste
79 III | Maar plotseling begon ik te trillen als een espenblad.
80 III | waanzinnig boven de schoen begon te dansen, stamelde ik: `Dat
81 III | Celeste begonnen hoge kreten te slaken en vluchtten hard
82 III | binnenste van de aarde leek te komen: `Stop.' Ik zag hem
83 III | was bang de zwengel los te laten en de man weer terug
84 III | laten en de man weer terug te laten vallen. Toen zijn
85 III | begonnen we het lijk op te trekken.~ Moeder Lecacheur
86 III | voor altijd ontrold, hingen te druipen van het slijk. De
87 III | van achter het leven weg te komen. Ik verzorgde haar
88 III | geschreven, met het verzoek te worden begraven in het dorp
89 III | buurt om naar de overledene te kijken, maar ik verhinderde
90 III | been houdt, de hoop ooit te zullen worden bemind! Want
|