Part

 1  I |       een gelukkige dag achter me, vol zorgeloosheid en vrijheid.~    
 2  I |      en vrijheid.~    Ze wezen me een boerderijtje waar reizigers
 3  I |        dus de krijtkust achter me en begaf me naar het groepje
 4  I |   krijtkust achter me en begaf me naar het groepje gebouwen,
 5  I |    zijn grote bomen, en meldde me bij moeder Lecacheur.~    
 6  I | vreemde verschijning vrolijkte me op, dat was vast mijn buurvrouw,
 7  I |         De volgende dag had ik me net geïnstalleerd om onder
 8  I |    verder om haar, al bleef ze me door de gedachten spoken.~    
 9  I |       leek mij zo apart dat ze me geenszins misnoegde.~    
10  I |        landschappen. Ik voelde me lekker op die vergeten boerderij,
11 II |  wereld het meteen zag. Ik kan me nog herinneren dat ik het
12 II |      van extase.~    Ik wendde me af om niet te lachen.~    
13 II |  volgende dag kwam ze, toen ze me zag, direct met uitgestoken
14 II |        met uitgestoken hand op me af. En we waren meteen bevriend.~    
15 II |        Ik merkte meteen dat ze me iets te vertellen had, maar
16 II |        durfde, en ik vermaakte me met haar verlegenheid. Als
17 II |       te maken. Dan verliet ze me plotseling en ging er snel
18 II |        Ze bleef rechtop achter me staan, volgde al mijn gebaren
19 II |       omdat ze bang was dat ze me stoorde, zei ze: `Dank u
20 II |   vertrouwelijker, en ze begon me dagelijks met zichtbaar
21 II |       die droeg, en ging naast me zitten. Zo bleef ze uren
22 II |  onverklaarbaar vandoor dat ik me altijd afvroeg of ik niets
23 II |          Ten slotte bedacht ik me dat dat haar normale doen
24 II |        heeft gewekt? Het baart me zorgen u zo te zien!'~    
25 II |      op te sluiten.~    Ze kon me op een hele rare manier
26 III|     had.~    Er dook iets voor me op, het leek wel een spook,
27 III|      was miss Harriet. Toen ze me zag, wilde ze wegvluchten.
28 III|       de grote wereld is, gaat me zo recht naar het hart dat
29 III|      een woord geuit had, liet me verrast achter als bij een
30 III|        te worden.~    Ik vroeg me af wat ik moest doen.~    
31 III|     van de maaltijd af, wendde me toen tot de bazin en zei: `
32 III|      lijzige toon: `Wat zeg je me daar, m'n beste meneer?
33 III|       Je gaat ons verlaten! En me waren juist zo aan je gewend
34 III|        en met elkaar, bezorgde me nu een vrolijk gevoel in
35 III|    zijn verrast dan wanneer ze me had betrapt op het begaan
36 III|        gehuil te horen. Ik had me vast vergist. Een paar keer
37 III| ochtend werd mijn vermoeidheid me de baas en kreeg de slaap
38 III|      de baas en kreeg de slaap me eindelijk te pakken. Ik
39 III|       werd laat wakker en liet me pas bij het middageten zien,
40 III|      meer zou zien, en ik boog me over de rand. Vaag zag ik
41 III|    hemel ons zou zien, ik boog me over dat ijskoude lijk,