Part

 1 Voor|           vriend1~    Wij zaten met zijn zevenen in de brik, vier
 2 Voor|              een haas,' en hij stak zijn arm naar links uit, wijzend
 3 Voor|          het veld, en toonde alleen zijn grote oren, maar daarna
 4 Voor|          akker, bleef staan, hernam zijn dolle loop, veranderde van
 5 Voor|          het met grote sprongen van zijn achterhand begon te rennen
 6 Voor|          Lemanoir verkondigde: `Wij zijn niet erg galant vanochtend,'
 7 Voor|       galant vanochtend,' en bekeek zijn buurvrouw, de kleine barones
 8 Voor|           zeer sterk, zeer trots op zijn lijf en zeer bemind was
 9 Voor|             bemind was geweest, nam zijn lange witte baard in de
10  I  |           dat huilt als je weggaat, zijn zulke zeldzame, zulke zalige,
11  I  |          volle maan. Voor schilders zijn dat huwelijksreizen met
12  I  |             de verte het dorpje met zijn puntige klokkentoren die
13  I  |         streek waar we dit jaar ook zijn, kwam ik op een avond in
14  I  |      groepje gebouwen, omgeven door zijn grote bomen, en meldde me
15  I  |             als het mooi weer mocht zijn.~    Mij werd dus gedekt
16  I  |             ook, ik bewonder Hem in Zijn gehele schepping, ik bewonder
17  I  |       schepping, ik bewonder Hem in Zijn gehele natuur, ik draag
18  I  |           werd genoemd omdat hij in zijn jeugd in Afrika had gediend,
19  I  |             overeind, verward zo te zijn waargenomen, richtte op
20 II  |           lichaam en geest gelukkig zijn. Alles is genot en alles
21 II  |         driemaster met volle zeilen zijn silhouet af tegen de vurige
22 II  |        Alleen nog het bootje toonde zijn profiel, uitgesneden tegen
23 II  |           vijftigste nog ongetrouwd zijn. Ze leek ingemaakt in verzuurde
24 II  |     uiteinde van mijn penseel in al zijn bewegingen. Als ik met een
25 II  |       onrechtvaardigheden die onder Zijn neus begaan werden - alsof
26 II  |         zelfs de vertrouwelinge van Zijn geheimen en Zijn teleurstellingen.
27 II  | vertrouwelinge van Zijn geheimen en Zijn teleurstellingen. Zij zei: `
28 II  |             haar normale doen moest zijn, ongetwijfeld ter ere van
29 III |               De nacht viel, schoof zijn schaduw onder de bomen en
30 III |          wanhopiger zo door haar te zijn verrast dan wanneer ze me
31 III |             beetje. Wij stonden met zijn vieren over de opening gebogen,
32 III |            bond de knecht stevig om zijn middel vast en liet hem
33 III |            de andere. Al snel klonk zijn stem, die uit het binnenste
34 III |         terug te laten vallen. Toen zijn hoofd boven de putrand verscheen,
35 III |             lag.~    We klommen met zijn tweeën op de stenen rand
36 III |            Ik wilde alleen bij haar zijn en ik waakte de hele nacht.~    
37 III |           verloren als een hond die zijn huis uit is gejaagd? Welk
38 III |       kunnen mensen toch ongelukkig zijn! Ik voelde op dat menselijk