Par.

 1 2 |         boeren met hun vrouwen naar het stadje, want het was marktdag.
 2 2 |       vrouwen naar het stadje, want het was marktdag. De mannen
 3 2 |             liepen met rustige pas, het hele lijf naar voren hellend
 4 2 |             die vervormd waren door het harde werk, door het drukken
 5 2 |           door het harde werk, door het drukken op de ploeg waardoor
 6 2 |        omhoogkomt en tegelijkertijd het middel scheefgroeit, door
 7 2 |           middel scheefgroeit, door het maaien van het koren, met
 8 2 |   scheefgroeit, door het maaien van het koren, met gespreide benen
 9 2 |             moeizame bezigheden van het platteland. Hun blauwe gesteven,
10 2 |            lijf, leek een ballon op het punt van wegvliegen waaruit
11 3 |              En hun vrouwen, achter het dier, sloegen het met een
12 3 |            achter het dier, sloegen het met een bebladerde tak op
13 3 |           met een bebladerde tak op het kruis, om de gang ervan
14 3 |           hun platte borst gespeld, het hoofd omwikkeld met een
15 4 |          bok en een vrouw achter in het rijtuig vreemd door elkaar
16 4 |             rand ervan vasthield om het harde gehos te verzachten.~
17 5 |                                  Op het plein van Goderville was
18 5 |            plein van Goderville was het een drukte van jewelste,
19 5 |           de boerinnen staken boven het oppervlak van dat marktvolk
20 5 |           vrolijke plattelander, of het langgerekte geloei van een
21 7 |             aangekomen en liep naar het plein, toen hij een eindje
22 7 |          touw van de grond en wilde het zorgvuldig oprollen toen
23 7 |             ging hij naar de markt, het hoofd naar voren, krom van
24 8 |          naar de list bij de man en het gebrek bij het beest.~
25 8 |            de man en het gebrek bij het beest.~
26 11|                   Vervolgens raakte het plein langzaam maar zeker
27 11|         zeker weer ontvolkt en toen het angelus de middag luidde,
28 12|          met de neus op de grond en het achterwerk in de lucht.~
29 13|             mensen vrolijk, deed ze het water in de mond lopen.~
30 15|         over de oogst uitgewisseld. Het weer was goed voor het bladgewas,
31 15|              Het weer was goed voor het bladgewas, maar een beetje
32 15|             beetje te ievallig voor het koren.~
33 16|            op de binnenplaats, voor het huis. Meteen was iedereen
34 16|              met de mond nog vol en het servet in de hand.~
35 17|       inwoners van Goderville en in het algemeen aan allen - die
36 17| onmiddellijk terug te bezorgen - op het gemeentehuis, of bij baas
37 18|            nog één keer in de verte het doffe geroffel van het instrument
38 18|        verte het doffe geroffel van het instrument en de zwakkere
39 24|            met mij mee te gaan naar het gemeentehuis. Meneer de
40 27|            een stoel op te wachten. Het was de plaatselijke notaris,
41 29|          burgemeester, al bang door het vermoeden dat op hem rustte,
42 36|         herinnerde de oude man zich het, begreep het, werd rood
43 36|          oude man zich het, begreep het, werd rood van woede en
44 37|            in zijn zak en haalde er het eindje touw uit.~
45 38|          Maar de burgemeester wilde het niet geloven en schudde
46 41|    burgemeester vervolgde: 'Nadat u het voorwerp hebt opgeraapt,
47 46|             waarschuwde hem dat hij het parket op de hoogte zou
48 47|                                     Het nieuwtje had zich al verspreid.
49 47|         zich al verspreid. Toen hij het gemeentehuis uitkwam werd
50 47|      verontwaardiging. En hij begon het verhaal van het touwtje
51 47|           hij begon het verhaal van het touwtje te vertellen. Ze
52 50|       ergerde zich, liep warm, vond het vreselijk niet geloofd te
53 51|                                     Het werd avond. Hij moest weg.
54 51|      opgeraapt, en onderweg had hij het de hele tijd over zijn avontuur.~
55 52|         Avonds deed hij de ronde in het dorp Bréauté, om het aan
56 52|             in het dorp Bréauté, om het aan iedereen te vertellen.
57 55|           man zei dat hij inderdaad het voorwerp op de weg had gevonden,
58 55|             niet kon lezen, had hij het mee naar huis genomen en
59 55|            mee naar huis genomen en het aan zijn baas gegeven.~
60 56|                                     Het nieuwtje verspreidde zich
61 58|                 De hele dag had hij het over zijn avontuur, hij
62 58|         zijn avontuur, hij vertelde het onderweg aan voorbijgangers,
63 58|     onderweg aan voorbijgangers, in het café aan mensen die zaten
64 58|           die zaten te drinken, bij het uitgaan van de kerk de zondag
65 58|         hield onbekenden staande om het ze te vertellen. Nu was
66 58|           dat hij precies wist wat. Het leek wel alsof ze zich vermaakten
67 61|            op de buik gaf en hem in het gezicht riep: 'Ouwe vos,
68 67|            zowat. Eindelijk had hij het door. Ze beschuldigden hem
69 70|          Zijn onschuld leek hem als het ware onmogelijk te bewijzen,
70 70|        kende. En hij voelde zich in het hart geraakt door de onrechtvaardigheid
71 71|         geest uitsluitend bezig met het verhaal van het touwtje.
72 71|           bezig met het verhaal van het touwtje. Hij werd des te
73 73|                          Hij voelde het, het vrat aan hem, hij putte
74 73|                     Hij voelde het, het vrat aan hem, hij putte
75 75|          lieten hem nu voor de lol 'het touwtje' vertellen, zoals
76 77|            dagen van januari, en in het delirium van zijn doodsstrijd