Par.

 1 7 |      liep naar het plein, toen hij een eindje touw op de grond
 2 7 |      als een echte Normandiër, hij vond dat alles wat nog dienst
 3 7 |      en bukte met moeite, want hij had last van reumatiek.
 4 7 |        had last van reumatiek. Hij raapte dat stukje dunne
 5 7 |       zorgvuldig oprollen toen hij baas Malandain, de zadelmaker,
 6 7 |  zoekend naar een eindje touw. Hij verborg zijn vondst schielijk
 7 7 |    broekzak, deed daarna alsof hij nog iets op de grond zocht
 8 7 |     iets op de grond zocht wat hij niet vond en ging hij naar
 9 7 |      wat hij niet vond en ging hij naar de markt, het hoofd
10 8 |                                Hij verloor zich meteen in de
11 17|                           Toen hij zijn roffel had weggegeven,
12 17|     Houlbrèque uit Manneville. Hij zal twintig frank beloning
13 22|                                Hij vroeg: 'Baas Hauchecorne
14 25|      bijzonder moeilijk, begaf hij zich op weg, almaar herhalend: '
15 26|                             En hij volgde de brigadier.~
16 28|       Baas Hauchecorne,' sprak hij, 'u bent vanochtend waargenomen
17 29|      op hem rustte, zonder dat hij begreep waarom.~
18 37|                             En hij zocht onder in zijn zak
19 44|                                Hij kon protesteren wat hij
20 44|        Hij kon protesteren wat hij wilde, hij werd niet geloofd.~
21 44|     protesteren wat hij wilde, hij werd niet geloofd.~
22 45|                                Hij werd geconfronteerd met
23 46|         die niet goed wist wat hij ermee aan moest, hem weg,
24 46|       maar waarschuwde hem dat hij het parket op de hoogte
25 47|        zich al verspreid. Toen hij het gemeentehuis uitkwam
26 47|       van verontwaardiging. En hij begon het verhaal van het
27 48|                                Hij werd door iedereen staande
28 48|  zakken om, om te bewijzen dat hij niets had.~
29 50|                             En hij werd boos, ergerde zich,
30 50|       te worden, wist niet wat hij moest doen, en bleef de
31 51|                Het werd avond. Hij moest weg. Hij begaf zich
32 51|     werd avond. Hij moest weg. Hij begaf zich op weg met drie
33 51|     weg met drie buren aan wie hij de plek toonde waar hij
34 51|        hij de plek toonde waar hij dat eindje touw had opgeraapt,
35 51|     opgeraapt, en onderweg had hij het de hele tijd over zijn
36 52|                  s Avonds deed hij de ronde in het dorp Bréauté,
37 52|     aan iedereen te vertellen. Hij stuitte slechts op ongeloof.~
38 53|                                Hij was er de hele nacht ziek
39 55|                Die man zei dat hij inderdaad het voorwerp op
40 55|       had gevonden, maar omdat hij niet kon lezen, had hij
41 55|        hij niet kon lezen, had hij het mee naar huis genomen
42 56|    ervan op de hoogte gesteld. Hij begon meteen de ronde te
43 56|   aangevuld met de ontknoping. Hij triomfeerde.~
44 57|       wat a mien zo stak,' zei hij, 'dat is niet zozeer die
45 58|                De hele dag had hij het over zijn avontuur,
46 58|        het over zijn avontuur, hij vertelde het onderweg aan
47 58|      de kerk de zondag daarop. Hij hield onbekenden staande
48 58|        ze te vertellen. Nu was hij rustig, en toch zat hem
49 58|      hem iets dwars zonder dat hij precies wist wat. Het leek
50 58|       Ze leken niet overtuigd. Hij kreeg de indruk dat er achter
51 59|        van de week daarop ging hij weer naar de markt in Goderville,
52 60|        en begon te lachen toen hij hem voorbij zag komen. Waarom?~
53 61|                                Hij schoot een boer uit Criquetot
54 63|                           Toen hij in de herberg van Jourdain
55 63|  Jourdain aan tafel zat, begon hij zijn zaak voor te leggen.~
56 67|    stikte zowat. Eindelijk had hij het door. Ze beschuldigden
57 68|                                Hij wilde protesteren. De hele
58 69|                                Hij kon zijn eten niet afmaken
59 70|                                Hij ging beschaamd en verontwaardigd
60 70|     des te meer verslagen waar hij met zijn Normandische boerenslimheid
61 70|      staat was te doen waarvan hij beschuldigd werd, en zelfs
62 70|        zijn slimheid kende. En hij voelde zich in het hart
63 71|                      Dus begon hij zijn avontuur opnieuw te
64 71| protesten, plechtiger eden die hij verzon, die hij voorbereidde
65 71|       eden die hij verzon, die hij voorbereidde in zijn uren
66 71|       verhaal van het touwtje. Hij werd des te minder geloofd
67 73|                                Hij voelde het, het vrat aan
68 73|  voelde het, het vrat aan hem, hij putte zich uit in nutteloze
69 74|                                Hij takelde zichtbaar af.~
70 76|             Eind december werd hij bedlegerig.~
71 77|                                Hij stierf de eerste dagen van
72 77|      zijn doodsstrijd getuigde hij van zijn onschuld door te