Par.

 1 7 |       Malandain, de zadelmaker, in zijn deuropening naar hem zag
 2 7 |      voelde zich beschaamd zo door zijn vijand te zijn waargenomen,
 3 7 |   beschaamd zo door zijn vijand te zijn waargenomen, in de modder
 4 7 |           eindje touw. Hij verborg zijn vondst schielijk onder zijn
 5 7 |        zijn vondst schielijk onder zijn boezeroen, vervolgens in
 6 7 |           boezeroen, vervolgens in zijn broekzak, deed daarna alsof
 7 15|             Eenieder verhaalde van zijn zaken, zijn aankoop en zijn
 8 15|          verhaalde van zijn zaken, zijn aankoop en zijn verkoop.
 9 15|        zijn zaken, zijn aankoop en zijn verkoop. Er werden nieuwtjes
10 17|                           Toen hij zijn roffel had weggegeven, schreeuwde
11 17|   dorpsomroeper met hortende stem, zijn zinnen in antimetrie scanderend: '
12 19|         Houlbrèque had al dan niet zijn portefeuille terug te krijgen.~
13 24| Hauchecorne, wilt u zo vriendelijk zijn met mij mee te gaan naar
14 25|           verrast, ongerust, sloeg zijn glaasje achterover, stond
15 37|              En hij zocht onder in zijn zak en haalde er het eindje
16 38|            niet geloven en schudde zijn hoofd.~
17 40|            De boer was woest, stak zijn hand op, spoog op de grond
18 40|           op, spoog op de grond om zijn eer te getuigen en herhaalde: '
19 45|            met baas Malandain, die zijn verklaring herhaalde en
20 45|           lang uit te schelden. Op zijn eigen verzoek werd baas
21 48|       staande gehouden, hield zelf zijn kennissen staande, begon
22 48|           staande, begon eindeloos zijn verhaal en zijn protesten,
23 48|          eindeloos zijn verhaal en zijn protesten, keerde zijn zakken
24 48|          en zijn protesten, keerde zijn zakken om, om te bewijzen
25 50|        doen, en bleef de hele tijd zijn verhaal maar vertellen.~
26 51|          hij het de hele tijd over zijn avontuur.~
27 55|            huis genomen en het aan zijn baas gegeven.~
28 56|         meteen de ronde te doen en zijn verhaal te vertellen, nu
29 58|          hele dag had hij het over zijn avontuur, hij vertelde het
30 58|            de indruk dat er achter zijn rug gekletst werd.~
31 59|          gedreven door de behoefte zijn relaas te doen.~
32 60|                 Malandain stond in zijn deuropening, en begon te
33 61|         uit Criquetot aan, die hem zijn verhaal niet liet afmaken,
34 61|        bobber op!' en zich toen op zijn hielen omdraaide.~
35 63|           aan tafel zat, begon hij zijn zaak voor te leggen.~
36 69|                            Hij kon zijn eten niet afmaken en ging
37 70|        meer verslagen waar hij met zijn Normandische boerenslimheid
38 70|           gaan als een leuke grap. Zijn onschuld leek hem als het
39 70|           te bewijzen, omdat ieder zijn slimheid kende. En hij voelde
40 71|                      Dus begon hij zijn avontuur opnieuw te vertellen,
41 71|      opnieuw te vertellen, daarbij zijn verhaal dagelijks verlengend
42 71|            die hij voorbereidde in zijn uren van eenzaamheid, de
43 71|           des te minder geloofd nu zijn verdediging ingewikkelder
44 71|       verdediging ingewikkelder en zijn argumentatie subtieler waren
45 72|      leugenaars,' zeiden ze achter zijn rug.~
46 75|            op veldtocht is geweest zijn slag laat vertellen. Zijn
47 75|          zijn slag laat vertellen. Zijn geest, tot in de grondvesten
48 77|             en in het delirium van zijn doodsstrijd getuigde hij
49 77|       doodsstrijd getuigde hij van zijn onschuld door te herhalen: '