Par.

 1 5 |          boven het oppervlak van dat marktvolk uit. En schril
 2 5 | voortdurend, ongebreideld lawaai dat soms overstemd werd door
 3 6 |                                  Dat alles rook naar stal, melk
 4 7 |       echte Normandiër, hij vond dat alles wat nog dienst kon
 5 7 |        van reumatiek. Hij raapte dat stukje dunne touw van de
 6 9 |        hun gevogelte uitgehaald, dat op de grond lag, bij de
 7 13|          geroosterd vlees en sap dat over de gebraden huid stroomde
 8 17|      aanwezig waren op de markt, dat er deze ochtend, op de weg
 9 29|          bang door het vermoeden dat op hem rustte, zonder dat
10 29|        dat op hem rustte, zonder dat hij begreep waarom.~
11 36|      doerak! Den diën heeft mien dat touwtje op zien rapen, kiek
12 39|                                  Dat kunt u mij niet wijsmaken,
13 39|     wijsmaken, baas Hauchecorne, dat baas Malandain, die toch
14 39|        een geloofwaardig man is, dat touwtje voor een portefeuille
15 40|        en herhaalde: 'En toch is dat de waarheid, de Gods eerlijke
16 40|         ziele en mien zaligheid, dat verzeker ik je.'~
17 43|        te verdraaien! Hoe kun je dat noe toch doen!'~
18 46|        weg, maar waarschuwde hem dat hij het parket op de hoogte
19 48|        zakken om, om te bewijzen dat hij niets had.~
20 51|          de plek toonde waar hij dat eindje touw had opgeraapt,
21 55|                      Die man zei dat hij inderdaad het voorwerp
22 57|         mien zo stak,' zei hij, 'dat is niet zozeer die bozze,
23 57|        is niet zozeer die bozze, dat begriepen julder wel, maar
24 57|       begriepen julder wel, maar dat bennen die liegens. Niks
25 58|        zat hem iets dwars zonder dat hij precies wist wat. Het
26 58|   overtuigd. Hij kreeg de indruk dat er achter zijn rug gekletst
27 64|         Hé, ouwe smoefel, ik ken dat touwtje van joe!'~
28 72|                                  Dat bennen argumentaties van