Par.

 1 7 |            in zijn deuropening naar hem zag staan kijken. Ze hadden
 2 27|                 De burgemeester zat hem in een stoel op te wachten.
 3 29|           door het vermoeden dat op hem rustte, zonder dat hij begreep
 4 45|    gefouilleerd. Ze vonden niets op hem.~
 5 46|            wat hij ermee aan moest, hem weg, maar waarschuwde hem
 6 46|           hem weg, maar waarschuwde hem dat hij het parket op de
 7 47|             vertellen. Ze geloofden hem niet. Ze lachten hem uit.~
 8 47|      geloofden hem niet. Ze lachten hem uit.~
 9 49|                     Ze zeiden tegen hem: 'Ouwe vos, bobber op!'~
10 58|             hij rustig, en toch zat hem iets dwars zonder dat hij
11 58|             ze zich vermaakten door hem aan te horen. Ze leken niet
12 60|            begon te lachen toen hij hem voorbij zag komen. Waarom?~
13 61|         boer uit Criquetot aan, die hem zijn verhaal niet liet afmaken,
14 61|          verhaal niet liet afmaken, hem een klap op de buik gaf
15 61|          een klap op de buik gaf en hem in het gezicht riep: 'Ouwe
16 62|             staan. Waarom hadden ze hem 'ouwe vos' genoemd?~
17 64| paardenkoper uit Montevilliers riep hem toe: 'Hé, ouwe smoefel,
18 66|           grootevader, de een vindt hem en den aore brengt hem weerom.
19 66|        vindt hem en den aore brengt hem weerom. Geen hane die ter
20 67|          het door. Ze beschuldigden hem ervan de portefeuille door
21 70|            grap. Zijn onschuld leek hem als het ware onmogelijk
22 73|            voelde het, het vrat aan hem, hij putte zich uit in nutteloze
23 75|                   Grapjassen lieten hem nu voor de lol 'het touwtje'